Dag 118, thuis!

We zijn weer veilig thuis. Alle doemdenkers kunnen gerust adem halen. Astrid is gezond gebleven, de auto heeft nog niet het minste krasje opgelopen, de Spaanse geldautomaten zijn gewoon blijven werken en van de kwallenplaag hebben we eigenlijk maar één dag echt last gehad. Verder is er geen minuut serieus geshopt, hebben mijn nichtjes me maar één keer een ietsepietsie bloed onder mijn nagels uitgehaald en is mijn bol niet rood, maar bruin geworden. Het was kortom een geslaagde vakantie!

De terugreis was net zo leuk en afwisselend als het tapijt in Grand Hotel Reylof waar we gisteravond verbleven. Al doet het me zo op de foto heel erg aan een stapel schuursponsjes denken.

Morgen begint officieel mijn werkweek weer. Maar dat vind ik toch altijd wel erg moeilijk zo’n eerste dag. Als ik de auto-reply van mijn zakelijke mail nou ‘s aanpas? Zal iemand het dan merken dat ik een dagje langer weg blijf? Vast niet. Ik ben zelfs ‘s een keer gewoon zonder iets te zeggen pas op dinsdag begonnen. Mensen die die maandag naar me vroegen kregen van mijn collega’s te horen dat ik dinsdag pas weer zou beginnen. Ze dachten echt dat dat zo was. Het leek ze zo onlogisch dat ik gelijk op maandag zou starten. Dus ik twijfel nog even door over wat ik morgen doe. Weet je wat, ik beslis wel als ik wakker word. Als het regent blijf ik liggen.


Leave a Comment