Dag 116, Avignon

Navigeren in Spanje is best verwarrend. Private investeerders leggen dure en prachtige tolwegen aan en de Spaanse overheid verplicht haarzelf er een gratis snelweg naast te leggen voor wie niet wil betalen. Je moet dus voortdurend kiezen welke weg je neemt. Echt waar, de tolweg is niet altijd beter of sneller. Toen we vanochtend ons bijna onontdekte vakantieoord verlieten konden we linksaf naar Barcelona, maar ook rechtsaf naar Barcelona. Ik ga per ongeluk rechtsaf en kom op de gratis A-7 in plaats van op de (bijna lege want betaalde) AP-7. Toch is dat wel even leuk. Die gratis weg loopt door kleine dorpjes met mooie kerkjes en langs trucker-hotels en restaurants. In de middle of fucking nowhere staan hoeren onder parasols vanuit de berm naar ons te wuiven. De gratis A-7 als plaats voor betaalde seks. Bespaar je onder aan de streep ook niet echt natuurlijk.

Eenmaal in Frankrijk houden we ons hart vast. Hier ergens moet het slechte weer beginnen. Ik heb daar eerlijk gezegd helemaal geen zin in. Mijn voet gaat van het gas en op een sukkeldraf van amper 130 km/u rijden we door. Rond zes uur zijn we bij Avignon. Het is nog 29 graden, een mooi moment om te stoppen.

Avignon bruist . Het jaarlijkse cultuur- en theater-festival is bezig. Je moet het zien als een soort van Parade, maar dan door de hele stad. Overal mensen, overal optredens, overal gezelligheid. We genieten nog even. De vakantie is nog niet voorbij. Zondag thuiskomen kan ook toch?


2 Comments

  1. Eduard strik

    doe je goed , altijd en overal gezellig

  2. Oooooooooooh ja … leuk, wij zijn er ook nog even heen gereden vanuit Aix-en-Provence! Super gezellig!

Leave a Reply