do - juli 31, 2008
Caffe Principe De Curtis
We waren vanavond bij Italiaans restaurant De
Curtis aan de 2e Anjeliersdwarsstraat in de Jordaan in Amsterdam. De Curtis is
echt Italiaans met Italiaanse eigenaar, kok en Italiaanse sprekende bediening.
We krijgen een tafeltje buiten op de stoep en genieten... Van het weer... Van de
mensen die langs komen... Van de wijn.. En van het
eten!
Sfeer: Italiaans. Verder kan ik er weinig over zeggen want ik ben maar heel even binnen geweest. De kaart wordt verteld en bestaat uit verschillende voor-, tussen- en hoofdgerechten. De wijnkaart biedt wit, rosé en rood aan uit Italië.
Voorgerecht: Carpaccio van tonijn en Sint Jacobsschelpen. Beetje dik gesneden carpaccio van lekkere tonijn en smakelijke Sint Jacobsschelpen met olie, pijnboompiten en rucola.
Tussengerecht: Ravioli gevuld met ricotta en spinazie. Lekkere ravioli met boter en salie.
Hoofdgerecht: Dunne plakjes kalfsvlees in een heerlijke jus van Marsala wijn. Daarbij geroosterde groenten.
Dessert: Sgroppino, citroensorbet wodka en prosecco. Lekker fris!
Drank: Huis rosé. Een eenvoudige Italiaanse Rosé met genoeg smaak om een paar flessen spannend te blijven..
Prijs: Met vier personen waren we 225 Euro kwijt.
Conclusie: Leuke zaak met lekker eten. Italiaans lekker zou ik bijna zeggen: 7,8
Sfeer: Italiaans. Verder kan ik er weinig over zeggen want ik ben maar heel even binnen geweest. De kaart wordt verteld en bestaat uit verschillende voor-, tussen- en hoofdgerechten. De wijnkaart biedt wit, rosé en rood aan uit Italië.
Voorgerecht: Carpaccio van tonijn en Sint Jacobsschelpen. Beetje dik gesneden carpaccio van lekkere tonijn en smakelijke Sint Jacobsschelpen met olie, pijnboompiten en rucola.
Tussengerecht: Ravioli gevuld met ricotta en spinazie. Lekkere ravioli met boter en salie.
Hoofdgerecht: Dunne plakjes kalfsvlees in een heerlijke jus van Marsala wijn. Daarbij geroosterde groenten.
Dessert: Sgroppino, citroensorbet wodka en prosecco. Lekker fris!
Drank: Huis rosé. Een eenvoudige Italiaanse Rosé met genoeg smaak om een paar flessen spannend te blijven..
Prijs: Met vier personen waren we 225 Euro kwijt.
Conclusie: Leuke zaak met lekker eten. Italiaans lekker zou ik bijna zeggen: 7,8
Gepubliceerd om 11:59 PM
za - juni 21, 2008
Restaurant De Schat in Nijmegen
We waren gisteren voor de afwisseling eens een
keer in Nijmegen. Ik ben er min of meer opgegroeid, maar toch voelt het niet als
thuis komen. Er is de afgelopen jaren zoveel veranderd dat het een vreemde stad
voor me is geworden. Maar wel een mooiere stad, dat wel. We slenteren wat langs
de Waalkade en besluiten een hapje te gaan eten bij restaurant De
Schat.
Sfeer: De Schat vind je in een nieuwbouw complex aan de Waalkade aan de kant van de spoorbrug. Het restaurant bestaat uit twee verdiepingen. De bovenverdieping is hoog, zeer mooi en effectief verlicht en biedt een mooi uitzicht over de Waal. Beneden zit je min of meer opgesloten naast de keuken en daar zit dus ook niemand. De kaart is klassiek Frans, maar voordat we die mogen inzien hebben we al van meerdere amuses genoten. We besluiten om het 4-gangen dagmenu te nemen met bijpassende wijntjes.
Amuses: Gaspacho, Parmaham met bietenjus, ui met olijvenmayonaise, pittig gemarineerde olijven, lolly's van filodeeg en kaas, nootjes, broodjes met olie en boter en een klein crackertje met guacamole en gepofte Quinoa (Peruaanse rijst). Allemaal lekkere hapjes die mooi gepresenteerd worden.
Voorgerecht: Een paar stukjes tonijn met komkommer-mayonaise, een paar stukjes Hollandse Nieuwe met tomatenblokjes en een streep Hollandse Nieuwe crème. Heerlijk!
Tussengerecht: Kalfshaas en geglaceerde kalfszwezerik met bloemkool-couscous, bloemkoolpuree en een lekkere jus. Heerlijk stukje vlees. De zwezerik is knapperig en voelt daardoor best prettig in de mond. De bloemkoolpuree heeft een truffelsmaak.
Hoofdgerecht: Gebraden runderlende met wat tuinbonen, een asperge, cantharellen, truffeljus, aardappeltorentjes en aardappelpureepuntjes. Supermooie smaken.
Dessertamuse: Voor het dessert worden we eerst nog verwend met een amuse in de vorm van een bubble gum crème brulée. Er blijkt geen kauwgom in verwerkt te zijn, maar het heeft wel dezelfde zoete smaak.
Dessert: Aardbeien en frambozen in Hangop, aardbeientaart en huisgemaakt avocado-ijs. Heerlijke afsluiter.
Drank: We starten met een glaasje champagne, de Gruet Demi Sec. Gemaakt van Pinot Noir, vol van smaak met een beetje zoet. Bij het voorgerecht drinken we een glaasje Gruner Veltliner van Sepp (Oostenrijk). Een mooie, frisse, droge witte wijn. Het tussengerecht wordt vergezeld door de Albarino van Veigo Serantes. Dit is een stevige, witte wijn met veel mineraaltonen. Bij het hoofdgerecht genieten we van de Siciliaanse Nero d'Avola La Natura die opvalt door een lichte urinegeur en een heerlijk boerse smaak. Bij het dessert krijgen we een glaasje Zuid-Afrikaanse Leidersburg Rooi Muscadel. Een licht zoete dessertwijn die toch ook enigszins fris blijft.
Prijs: Menu € 52,50 per persoon, Champagne € 9,50 per glas, Wijnmenu € 26 per persoon.
Conclusie: Schitterend restaurant dat in haar gerechten veel ambitie uitstraalt (soms misschien zelfs iets te veel waardoor er wel erg veel smaakjes tegelijk op het bord belanden). De spullen waarmee gewerkt wordt zijn van topkwaliteit en in dat licht bezien vallen de prijzen reuze mee. De locatie is fantastisch met een mooi uitzicht en het bedienend personeel is niet alleen uiterst vriendelijk, maar heeft ook nog 's verstand van zaken: 8,9
Sfeer: De Schat vind je in een nieuwbouw complex aan de Waalkade aan de kant van de spoorbrug. Het restaurant bestaat uit twee verdiepingen. De bovenverdieping is hoog, zeer mooi en effectief verlicht en biedt een mooi uitzicht over de Waal. Beneden zit je min of meer opgesloten naast de keuken en daar zit dus ook niemand. De kaart is klassiek Frans, maar voordat we die mogen inzien hebben we al van meerdere amuses genoten. We besluiten om het 4-gangen dagmenu te nemen met bijpassende wijntjes.
Amuses: Gaspacho, Parmaham met bietenjus, ui met olijvenmayonaise, pittig gemarineerde olijven, lolly's van filodeeg en kaas, nootjes, broodjes met olie en boter en een klein crackertje met guacamole en gepofte Quinoa (Peruaanse rijst). Allemaal lekkere hapjes die mooi gepresenteerd worden.
Voorgerecht: Een paar stukjes tonijn met komkommer-mayonaise, een paar stukjes Hollandse Nieuwe met tomatenblokjes en een streep Hollandse Nieuwe crème. Heerlijk!
Tussengerecht: Kalfshaas en geglaceerde kalfszwezerik met bloemkool-couscous, bloemkoolpuree en een lekkere jus. Heerlijk stukje vlees. De zwezerik is knapperig en voelt daardoor best prettig in de mond. De bloemkoolpuree heeft een truffelsmaak.
Hoofdgerecht: Gebraden runderlende met wat tuinbonen, een asperge, cantharellen, truffeljus, aardappeltorentjes en aardappelpureepuntjes. Supermooie smaken.
Dessertamuse: Voor het dessert worden we eerst nog verwend met een amuse in de vorm van een bubble gum crème brulée. Er blijkt geen kauwgom in verwerkt te zijn, maar het heeft wel dezelfde zoete smaak.
Dessert: Aardbeien en frambozen in Hangop, aardbeientaart en huisgemaakt avocado-ijs. Heerlijke afsluiter.
Drank: We starten met een glaasje champagne, de Gruet Demi Sec. Gemaakt van Pinot Noir, vol van smaak met een beetje zoet. Bij het voorgerecht drinken we een glaasje Gruner Veltliner van Sepp (Oostenrijk). Een mooie, frisse, droge witte wijn. Het tussengerecht wordt vergezeld door de Albarino van Veigo Serantes. Dit is een stevige, witte wijn met veel mineraaltonen. Bij het hoofdgerecht genieten we van de Siciliaanse Nero d'Avola La Natura die opvalt door een lichte urinegeur en een heerlijk boerse smaak. Bij het dessert krijgen we een glaasje Zuid-Afrikaanse Leidersburg Rooi Muscadel. Een licht zoete dessertwijn die toch ook enigszins fris blijft.
Prijs: Menu € 52,50 per persoon, Champagne € 9,50 per glas, Wijnmenu € 26 per persoon.
Conclusie: Schitterend restaurant dat in haar gerechten veel ambitie uitstraalt (soms misschien zelfs iets te veel waardoor er wel erg veel smaakjes tegelijk op het bord belanden). De spullen waarmee gewerkt wordt zijn van topkwaliteit en in dat licht bezien vallen de prijzen reuze mee. De locatie is fantastisch met een mooi uitzicht en het bedienend personeel is niet alleen uiterst vriendelijk, maar heeft ook nog 's verstand van zaken: 8,9
Gepubliceerd om 04:09 PM
do - juni 19, 2008
Restaurant van Harte
Ik was vandaag met een vriendin op stap. Ze is
wat jonger dan ik en dus is het altijd weer even levelen. Ik wil als 40-er
natuurlijk gelijk over alle zware problemen van de wereld praten terwijl zij
liever alles kwijt wil over de kunst van het Salsa-dansen. Na veel heen-en-weer
gepraat bereiken we een soort van compromis en praten we over problemen met
salsa-dansen. Niet echt een onderwerp waar ik veel vanaf weet dus ik luister me
er wat af. Geeft niks hoor, ik luister graag en geniet daarnaast van het eten en
het drinken. We zijn bij restaurant van Harte in de Hartenstraat in
Amsterdam. Het is op deze voetbalavond opvallend rustig dus we kunnen zonder
reserveren
terecht.
Sfeer: Smal restaurant met een warme inrichting. De kaart is Frans georiënteerd en niet al te uitgebreid. Naast de kaart zijn er enkele dagspecials.
Hoofdgerecht: Schelvisfilet met truffelaardappelpaté, antiboise, peultjes, wortel, pompoen en broccoli. Mooi stukje vis met lekkere begeleiders. De ketchup/curry-achtige saus begreep ik alleen niet zo goed. Het zag er wel mooi uit op het bord dus misschien was dat wel de enige bedoeling.
Dessert: Gebakken witte asperges met vanille roomijs en gesneden munt. Lekker toet, maar de flink gesuikerde, gebakken asperges zijn wat smaak betreft niet meer als asperge te herkennen.
Drank: Rosé van Domaine de Jale uit 2007. Een fris-fruitige rosé met een intense smaak.
Prijs: Hoofdgerecht rond € 20, Dessert € 7,50, Wijn € 28,- per fles.
Conclusie: Mooi en gezellig restaurant op een leuke locatie. Wat eten betreft denk ik dat de kok iets te veel zijn best doet. Gewoon terug naar de basis zou hier een goed advies zijn. Maar niet slecht hoor, zeker niet: 7,2
Sfeer: Smal restaurant met een warme inrichting. De kaart is Frans georiënteerd en niet al te uitgebreid. Naast de kaart zijn er enkele dagspecials.
Hoofdgerecht: Schelvisfilet met truffelaardappelpaté, antiboise, peultjes, wortel, pompoen en broccoli. Mooi stukje vis met lekkere begeleiders. De ketchup/curry-achtige saus begreep ik alleen niet zo goed. Het zag er wel mooi uit op het bord dus misschien was dat wel de enige bedoeling.
Dessert: Gebakken witte asperges met vanille roomijs en gesneden munt. Lekker toet, maar de flink gesuikerde, gebakken asperges zijn wat smaak betreft niet meer als asperge te herkennen.
Drank: Rosé van Domaine de Jale uit 2007. Een fris-fruitige rosé met een intense smaak.
Prijs: Hoofdgerecht rond € 20, Dessert € 7,50, Wijn € 28,- per fles.
Conclusie: Mooi en gezellig restaurant op een leuke locatie. Wat eten betreft denk ik dat de kok iets te veel zijn best doet. Gewoon terug naar de basis zou hier een goed advies zijn. Maar niet slecht hoor, zeker niet: 7,2
Gepubliceerd om 11:59 PM
do - juni 12, 2008
Restaurant Più
De eigenaar van le4stagioni is goed bezig en bestiert
tegenwoordig al drie restaurants in Amsterdam. Wij waren vanavond bij Più aan
de Van der Palmkade in Westerpark. Het restaurant zit op de hoek van een fraai
nieuwbouwcomplex in een uitzonderlijk mooi stukje in de Staatsliedenbuurt. Als
je net de spuuglelijke Van der Hallstraat achter je hebt gelaten voelt het hier
aan als een stukje
paradijs.
Sfeer: Moderne inrichting zonder veel opsmuk. De keuken is fraai en open en pizza's kun je desgewenst ook afhalen. Het personeel is overwegend Italiaans en vaste gasten worden met handdrukken en zoenen begroet. Het lijkt wel alsof dat bedrijfsbeleid is want dat viel me 4 jaar geleden bij le4stagioni ook al op. Uiteraard worden wij ook vanavond overgeslagen met kussen. We hebben de keuze uit een behoorlijk aantal antipasti en pastagerechten, een paar soepen, drie vleesgerechten, een dagmenu en pizza.
Voorgerecht: Schiacciata. Een pizzabodem met rozemarijn en zeezout. Eigenlijk gewoon een stukje brood dus, maar ideaal om een indruk te krijgen van de pizzabodem. En om maar gelijk met de conclusie te beginnen, die bodem is niet echt Italiaans want te knapperig en te droog. Als je een pizza afhaalt en in de doos mee naar huis neemt is dat niet verkeerd want dan loopt de pizza tenminste de doos niet uit, maar hier in het restaurant zou de bodem poreuzer mogen zijn zodat hij meer smaak van de vulling opneemt.
Hoofdgerecht: Tagliata de manzo rucola e parmigiano. Entrecote met rucola, parmigiano, gebakken aardappelpartjes en geroosterde courgette. Het vlees dat bestaat uit een paar losse stukjes is overdekt met de sla en de kaas. Het smaakt lekker, maar is niet uitzonderlijk.
Dessert: Tiramisu. De drank lijkt vergeten, de koffie proef je niet, de chocolade is heel erg melk en de biscuits zijn te taai. Als je vergeet dat het Tiramisu zou moeten zijn is het best lekker.
Drank: Prosecco uit Veneto en Salice Salentino Riserva doc Candidi Puglia. Niks op aan te merken.
Prijs: Voorgerecht € 6, Hoofdgerecht € 19,50, Prosecco € 27,75 per fles, Salice Salentino € 21,50 per fles.
Conclusie: Ontzettend mooie tent op perfecte locatie. Het is alleen jammer dat de Italianen in de keuken zich iets te veel aan de Nederlandse smaak en zuinigheid hebben aangepast. Zouden ze niet moeten doen. Desondanks zeker geen slechte zaak. Je zit heerlijk en voelt je ontzettend welkom: 7,5
Sfeer: Moderne inrichting zonder veel opsmuk. De keuken is fraai en open en pizza's kun je desgewenst ook afhalen. Het personeel is overwegend Italiaans en vaste gasten worden met handdrukken en zoenen begroet. Het lijkt wel alsof dat bedrijfsbeleid is want dat viel me 4 jaar geleden bij le4stagioni ook al op. Uiteraard worden wij ook vanavond overgeslagen met kussen. We hebben de keuze uit een behoorlijk aantal antipasti en pastagerechten, een paar soepen, drie vleesgerechten, een dagmenu en pizza.
Voorgerecht: Schiacciata. Een pizzabodem met rozemarijn en zeezout. Eigenlijk gewoon een stukje brood dus, maar ideaal om een indruk te krijgen van de pizzabodem. En om maar gelijk met de conclusie te beginnen, die bodem is niet echt Italiaans want te knapperig en te droog. Als je een pizza afhaalt en in de doos mee naar huis neemt is dat niet verkeerd want dan loopt de pizza tenminste de doos niet uit, maar hier in het restaurant zou de bodem poreuzer mogen zijn zodat hij meer smaak van de vulling opneemt.
Hoofdgerecht: Tagliata de manzo rucola e parmigiano. Entrecote met rucola, parmigiano, gebakken aardappelpartjes en geroosterde courgette. Het vlees dat bestaat uit een paar losse stukjes is overdekt met de sla en de kaas. Het smaakt lekker, maar is niet uitzonderlijk.
Dessert: Tiramisu. De drank lijkt vergeten, de koffie proef je niet, de chocolade is heel erg melk en de biscuits zijn te taai. Als je vergeet dat het Tiramisu zou moeten zijn is het best lekker.
Drank: Prosecco uit Veneto en Salice Salentino Riserva doc Candidi Puglia. Niks op aan te merken.
Prijs: Voorgerecht € 6, Hoofdgerecht € 19,50, Prosecco € 27,75 per fles, Salice Salentino € 21,50 per fles.
Conclusie: Ontzettend mooie tent op perfecte locatie. Het is alleen jammer dat de Italianen in de keuken zich iets te veel aan de Nederlandse smaak en zuinigheid hebben aangepast. Zouden ze niet moeten doen. Desondanks zeker geen slechte zaak. Je zit heerlijk en voelt je ontzettend welkom: 7,5
Gepubliceerd om 11:59 PM
wo - mei 7, 2008
Restaurant Caveau Eguisheim in Eguisheim
We zijn in Eguisheim en hebben honger; het is
vroeg in de middag en na een paar wijnproeverijen kun je dat dan zo hebben. De
zon schijnt en alle terrassen zitten vol. We zullen binnen moeten eten. En of
dat zop erg is valt te betwijfelen want we kunnen terecht bij Caveau
d'Eguisheim, een door Michelin met een ster bekroonde
zaak.
Sfeer: Het restaurant bevindt zich op de eerste verdieping van een oud pand in het centrum van Eguisheim. Op de begane grond zijn de toiletten en staan nog wat tafels voor als het heel erg druk wordt, maar ze lijken niet veel gebruikt te worden. Als je in Nederland een sterrenrestaurant bezoekt dat gaat dat meestal gepaard met een hoop poeha: weken tevoren reserveren, dure auto's, donkere pakken en opgekalefaterde, met goud behangen dames. In Frankrijk lijkt dat anders te zijn. Er zijn wel wat nette, vooral oudere mensen in het restaurant aanwezig, maar ons laten ze in onze vakantie-outfit net zo vriendelijk toe. De bediening doet verder ook niks om de zaak enig sterrencachet te geven, integendeel zelfs. Ze lopen rond in eenvoudige kleren, bedienen vanaf de verkeerde kant en maken over het algemeen een nonchalante, beetje amateuristische indruk. Je voelt je er dus gelijk op je gemak! We gaan voor het 3-gangen lunchmenu inclusief wijn.
Voorgerecht: Een kleine roodbaars met daarbij witte kool salade en eikenbladsla. Op de roodbaars ligt zurige saus met heel erg kleine blokjes waarvan we denken dat het courgette is en iets dat lijkt op bieslook, maar dan heel erg fijn (ons gebrek aan kennis van de Franse taal speelt ons parten). Superlekker deze combinatie!
Hoofdgerecht: Parelhoen met olijvenrisotto. Een pootje en twee stukjes borst van heerlijke parelhoen. Daarbij risotto met een overduidelijke zwarte olijvensmaak en kunstig gebakken aardappelschijfjes in een krans. De risotto is een beetje aan de plakkerige kant, maar verder weer erg lekker.
Dessert: Kersensoep met pistache-ijs. Een soepbord met een soep van gemalen kers, met daarin kersen, verse pistache nootjes en een bolletje pistache ijs.
Drank: Twee glazen lekkere Elzasser wijn van Wolfsberger (een Pinot Noir en een Pinot Gris).
Prijs: Menu inclusief wijn € 29,- per persoon.
Conclusie: Wat een geluk dat we tegen dit restaurant aan liepen. Voor zo weinig geld, zo heerlijk eten. Echt top: 8,8
Sfeer: Het restaurant bevindt zich op de eerste verdieping van een oud pand in het centrum van Eguisheim. Op de begane grond zijn de toiletten en staan nog wat tafels voor als het heel erg druk wordt, maar ze lijken niet veel gebruikt te worden. Als je in Nederland een sterrenrestaurant bezoekt dat gaat dat meestal gepaard met een hoop poeha: weken tevoren reserveren, dure auto's, donkere pakken en opgekalefaterde, met goud behangen dames. In Frankrijk lijkt dat anders te zijn. Er zijn wel wat nette, vooral oudere mensen in het restaurant aanwezig, maar ons laten ze in onze vakantie-outfit net zo vriendelijk toe. De bediening doet verder ook niks om de zaak enig sterrencachet te geven, integendeel zelfs. Ze lopen rond in eenvoudige kleren, bedienen vanaf de verkeerde kant en maken over het algemeen een nonchalante, beetje amateuristische indruk. Je voelt je er dus gelijk op je gemak! We gaan voor het 3-gangen lunchmenu inclusief wijn.
Voorgerecht: Een kleine roodbaars met daarbij witte kool salade en eikenbladsla. Op de roodbaars ligt zurige saus met heel erg kleine blokjes waarvan we denken dat het courgette is en iets dat lijkt op bieslook, maar dan heel erg fijn (ons gebrek aan kennis van de Franse taal speelt ons parten). Superlekker deze combinatie!
Hoofdgerecht: Parelhoen met olijvenrisotto. Een pootje en twee stukjes borst van heerlijke parelhoen. Daarbij risotto met een overduidelijke zwarte olijvensmaak en kunstig gebakken aardappelschijfjes in een krans. De risotto is een beetje aan de plakkerige kant, maar verder weer erg lekker.
Dessert: Kersensoep met pistache-ijs. Een soepbord met een soep van gemalen kers, met daarin kersen, verse pistache nootjes en een bolletje pistache ijs.
Drank: Twee glazen lekkere Elzasser wijn van Wolfsberger (een Pinot Noir en een Pinot Gris).
Prijs: Menu inclusief wijn € 29,- per persoon.
Conclusie: Wat een geluk dat we tegen dit restaurant aan liepen. Voor zo weinig geld, zo heerlijk eten. Echt top: 8,8
Gepubliceerd om 07:04 PM
ma - april 28, 2008
Restaurant Luce in Utrecht
We waren vanavond met vrienden bij restaurant
Luce in Utrecht. Het is al laat dus ik houd het kort (de tijd zet ik als ik
publiceer wel terug naar 23:59, maar laat je dus niet neppen). Luce vind je in
de buurt van het Centraal station net even buiten de drukke route aan het
Visscherplein. We hebben van verschillende mensen goede berichten gehoord over
dit restaurant dus zijn erg
benieuwd.
Sfeer: Luce is een modern ingericht Italiaans georiënteerd restaurant. De gedeeltelijk open keuken bevindt zich aan de korte zijde bij de ingang. De 'eetzaal' is in tweeën gedeeld door een halfhoge muur die tevens dienst doet als leuning van een lange bank. De kaart is supereenvoudig. Luce serveert een menu waarbij je alleen voor het hoofdgerecht en het dessert een keuze hoeft te maken. Speciale wensen kan de keuken evenwel in de regel ook vervullen. Het hoofdgerecht bestaat uit een vlees, een vis en een vegetarische optie. Het dessert is zoet, minder zoet en kaas. Als aperitief serveren ze verschillende prosecco's en cocktails. Als digestief kiezen we uit een uitgebreide kaart met grappa's.... En dat op een maandagavond....
Voorgerecht: Soepje van asperge met paarse aardappel en stukjes parmaham. Niet al te ingewikkeld soepje dat enigszins is opgeschuimd.
Tussengerecht: Verschillende antipasti: eendenlever met truffelmayonaise en een gemarineerde asperge. Een rolletje gemarineerde groenten met tomatenpuree, salade en een kaasroosje. Zwaardvis, inktvisringetjes en pompoenmousse. Stuk voor stuk lekkere hapjes.
Hoofdgerecht: Zeewolf met gevogelte-jus, asperges, aardappeltjes en morilles. Heerlijke vis. De jus past er wonderwel bij.
Dessert: Italiaans kaapslankje met 5 soorten kaas, een stukje koek, een cracker en wat stroop. Echt verschillende soorten kaas die wel allemaal behoorlijk stevig van smaak zijn. Lekker!
Drank: prosecco, huiswijn (rood en wit) en grappa brunello.
Prijs: Menu € 34,50, Prosecco € 16,50 per fles, Huiswijn € 19,25 per fles, Grappa € 5,25 per glas. .
Oordeel: Het is lekker eten bij Luce. De sfeer is goed, je zit er goed en de gerechten zijn lekker. Onze bronnen hebben niet overdreven: 8,2
Sfeer: Luce is een modern ingericht Italiaans georiënteerd restaurant. De gedeeltelijk open keuken bevindt zich aan de korte zijde bij de ingang. De 'eetzaal' is in tweeën gedeeld door een halfhoge muur die tevens dienst doet als leuning van een lange bank. De kaart is supereenvoudig. Luce serveert een menu waarbij je alleen voor het hoofdgerecht en het dessert een keuze hoeft te maken. Speciale wensen kan de keuken evenwel in de regel ook vervullen. Het hoofdgerecht bestaat uit een vlees, een vis en een vegetarische optie. Het dessert is zoet, minder zoet en kaas. Als aperitief serveren ze verschillende prosecco's en cocktails. Als digestief kiezen we uit een uitgebreide kaart met grappa's.... En dat op een maandagavond....
Voorgerecht: Soepje van asperge met paarse aardappel en stukjes parmaham. Niet al te ingewikkeld soepje dat enigszins is opgeschuimd.
Tussengerecht: Verschillende antipasti: eendenlever met truffelmayonaise en een gemarineerde asperge. Een rolletje gemarineerde groenten met tomatenpuree, salade en een kaasroosje. Zwaardvis, inktvisringetjes en pompoenmousse. Stuk voor stuk lekkere hapjes.
Hoofdgerecht: Zeewolf met gevogelte-jus, asperges, aardappeltjes en morilles. Heerlijke vis. De jus past er wonderwel bij.
Dessert: Italiaans kaapslankje met 5 soorten kaas, een stukje koek, een cracker en wat stroop. Echt verschillende soorten kaas die wel allemaal behoorlijk stevig van smaak zijn. Lekker!
Drank: prosecco, huiswijn (rood en wit) en grappa brunello.
Prijs: Menu € 34,50, Prosecco € 16,50 per fles, Huiswijn € 19,25 per fles, Grappa € 5,25 per glas. .
Oordeel: Het is lekker eten bij Luce. De sfeer is goed, je zit er goed en de gerechten zijn lekker. Onze bronnen hebben niet overdreven: 8,2
Gepubliceerd om 11:59 PM
do - april 24, 2008
Restaurant Ctaste
Dit wordt geen gewone restaurantrecensie. Ik was
gisteravond namelijk met een vriendin bij Ctaste aan de Amsteldijk in Amsterdam en dat
restaurant is niet zomaar een restaurant. Bij Ctaste eet je in het pikkedonker.
Je ziet geen hand voor ogen, echt helemaal niets, zelfs geen vlekje in de verte;
alles is zwart. De avond begint in de verlichte serre waarin ons een drankje
wordt aangeboden en waarin het menu wordt toegelicht. Er is niet veel te kiezen,
standaard krijg je van alles wat, maar als je wilt kun je alleen vis, alleen
vlees of vegetarisch krijgen. We laten ons verrassen en nemen een
wijnarrangement. Bij elke gang een glas wijn en als je wilt zelfs meer. Het idee
achter Ctaste is dat je smaak pas ziet als het donker is. Doordat je ogen het af
laten weten werkt je neus en tastzin beter. We zijn benieuwd! Onder begeleiding
van een met belletjes behangen ober worden we naar onze tafel geleid. We horen
stemmen rondom ons. Het voelt vreemd. Alsof een zwart kussen op je hoofd wordt
gedrukt. Of je je ogen nou dicht hebt of open, het maakt geen enkel verschil. We
voelen om ons heen. Een wand... een deur... Hoe ziet deze ruimte er in het licht
uit? Belletjes... De ober noemt onze namen en staat met het voorgerecht achter
ons. En dan voel ik ineens mijn bord voor me op tafel. Een koud glas... Er wordt
me een glas wijn aangereikt. Ik zou zeggen dat het Merlot is. Ik zet het glas
links van waar ik denk dat m'n bord is en ga op zoek naar het bestek. Dat vind
ik en dat begint de grote uitdaging, lukt het om te eten in het donker en wat
proef je dan?
Sfeer: Beetje erg donker ingerichte ruimte. Zo te horen wel gezellige gasten allemaal en ook het personeel is best aardig.
Voorgerecht: Ik ruik kool. Ik voel salade. En ik voel dat er vlees aan m'n bord geplakt is. En ik voel en proef zachte enigszins zoetige dingetjes. Ik denk dat het dunne plakjes rollade zijn die ik proef met daar overheen veel sla.
Hoofdgerecht: Ik ruik alweer kool. En ik voel gefrituurde vis. En dit wat ik nu in m'n mond heb moet wel een boontje zijn... en dat een peul. Maar wat is dat zachte toch? Ik ruik kool, het is vast iets met kool.
Dessert: Iets kouds en iets drillerigs dat is wat ik voel. Het drillerige smaakt naar banaan, het koude is vanille ijs. Zeker weten.
Drank: Bij het voorgerecht een rode wijn, daarna een witte wijn en bij het dessert een zoete witte wijn. Maar ik kan me in de kleuren vergissen.
Prijs: Menu 39,50 €, Wijn € 12,50 per persoon.
Oordeel: Eten in het donker is een belevenis op zich. Ik zal niet beweren dat ik nu echt veel meer heb geproefd dan anders of dat m'n neus het zoveel beter deed, maar toch was het anders dan anders. Doordat je eigenlijk alleen op elkaars stem afgaat maakt het gewoon niet uit hoe je eruit ziet, of hoe je erbij zit. En dus zit je heerlijk ontspannen met holle rug, open mond en gesloten ogen aan tafel te luisteren of te praten en weet je zeker dat er niemand is die denkt 'wat zit die daar er nou raar bij'. Dan merk je pas echt hoeveel je normaal toch bezig bent met hoe anderen je zien. Gevolg is dat je enorm rustig wordt. Dat zwarte kussen dat je in het begin tegen je gezicht voelde drukken verdwijnt, net als het verlangen naar licht. Je bent in een mysterieuze droomwereld waar je niet meer uit wilt. En als we dan uiteindelijk toch besluiten om de ober te roepen om ons weer terug te brengen naar de werkelijkheid dan zakken we in de verlichte serre in een bank en worden we overvallen door een enorme loomheid... De deur slaat open. Eric van Sauers komt binnen met dozen wijn in z'n hand. Ik houd de deur voor hem open... Dit is raar. Hij werd zojuist nog bejubeld in Heerhugowaard en nu vraagt hij onze ober om een handtekening voor ontvangst... Absurde afsluiting van een bijzondere avond...
Geen cijfer deze keer. Ctaste is wat mij betreft meer attractie dan restaurant. Als attractie vind ik het zeer geslaagd!
Sfeer: Beetje erg donker ingerichte ruimte. Zo te horen wel gezellige gasten allemaal en ook het personeel is best aardig.
Voorgerecht: Ik ruik kool. Ik voel salade. En ik voel dat er vlees aan m'n bord geplakt is. En ik voel en proef zachte enigszins zoetige dingetjes. Ik denk dat het dunne plakjes rollade zijn die ik proef met daar overheen veel sla.
Hoofdgerecht: Ik ruik alweer kool. En ik voel gefrituurde vis. En dit wat ik nu in m'n mond heb moet wel een boontje zijn... en dat een peul. Maar wat is dat zachte toch? Ik ruik kool, het is vast iets met kool.
Dessert: Iets kouds en iets drillerigs dat is wat ik voel. Het drillerige smaakt naar banaan, het koude is vanille ijs. Zeker weten.
Drank: Bij het voorgerecht een rode wijn, daarna een witte wijn en bij het dessert een zoete witte wijn. Maar ik kan me in de kleuren vergissen.
Prijs: Menu 39,50 €, Wijn € 12,50 per persoon.
Oordeel: Eten in het donker is een belevenis op zich. Ik zal niet beweren dat ik nu echt veel meer heb geproefd dan anders of dat m'n neus het zoveel beter deed, maar toch was het anders dan anders. Doordat je eigenlijk alleen op elkaars stem afgaat maakt het gewoon niet uit hoe je eruit ziet, of hoe je erbij zit. En dus zit je heerlijk ontspannen met holle rug, open mond en gesloten ogen aan tafel te luisteren of te praten en weet je zeker dat er niemand is die denkt 'wat zit die daar er nou raar bij'. Dan merk je pas echt hoeveel je normaal toch bezig bent met hoe anderen je zien. Gevolg is dat je enorm rustig wordt. Dat zwarte kussen dat je in het begin tegen je gezicht voelde drukken verdwijnt, net als het verlangen naar licht. Je bent in een mysterieuze droomwereld waar je niet meer uit wilt. En als we dan uiteindelijk toch besluiten om de ober te roepen om ons weer terug te brengen naar de werkelijkheid dan zakken we in de verlichte serre in een bank en worden we overvallen door een enorme loomheid... De deur slaat open. Eric van Sauers komt binnen met dozen wijn in z'n hand. Ik houd de deur voor hem open... Dit is raar. Hij werd zojuist nog bejubeld in Heerhugowaard en nu vraagt hij onze ober om een handtekening voor ontvangst... Absurde afsluiting van een bijzondere avond...
Geen cijfer deze keer. Ctaste is wat mij betreft meer attractie dan restaurant. Als attractie vind ik het zeer geslaagd!
Gepubliceerd om 10:50 PM
vr - april 18, 2008
Trattoria Italiana Da Pino
We bezoeken vanavond Italiaans restaurant
Da Pino aan de Overtoom in Amsterdam. Op internet lezen we veel
positieve berichten over dit nieuwe restaurant en we zijn benieuwd of dat
terecht is. De zaak bestaat uit twee samengevoegde restaurants met ieder een
geheel eigen stijl. Links is de pizzeria. Deze is sobertjes ingericht met als
enige frivoliteit een enorme muurschildering van Napels (drie keer raden waar de
eigenaar vandaan komt). Achterin is een flinke ruimte gereserveerd voor de
pizzabakker. Rechts is de trattoria. De aankleding hier is een stuk gezelliger
en zal de gemiddelde Hollander meer aanspreken. We hebben een rookvrije tafel
gevraagd, maar daar doen ze eigenlijk nog niet aan. Op goed geluk worden we in
de pizzeria gezet; meestal zit dat gedeelte niet helemaal vol hetgeen de kans op
rookoverlast zou moeten verkleinen. Het was een mooie gok, maar helaas voor ons
ook een verkeerde gok. De pizzeria stroomt vol en aan de tafeltjes achter ons
wordt door eenieder vrolijk gepaft. Ach ja, het is zo 1 juli...
Sfeer: De pizzeria is behoorlijk Spartaans ingericht: plavuizen op de grond, eenvoudige wankele tafeltjes, slordig geverfde muren en een stoffig raam. De echte sfeer van Italië dus. En net als in Italië moet de kwaliteit van het eten ons dit gebrek aan styling doen vergeten (even tussendoor, ik begrijp nu ineens ook waarom juist Alfa's zo'n mooie styling hebben). Naast de bar in de trattoria ligt de verse vis van de dag uitnodigend op ijs uitgestald. Het menu bestaat uit een aantal voor-, tussen-, hoofdgerechten en desserts. Gevraagd naar de porties geeft de gastheer aan dat het Italiaanse porties zijn. En anders dan wij denken bedoelt hij hiermee dat de porties groot zijn.
Voorgerecht: We delen een flink bord antipasti: lekkere vleeswaren, inktvis, artisjok, vitello tonato, tomaat, kaas, aubergine.... Smullen. En om de kunsten van de Egyptische pizzabakker op waarde te kunnen beoordelen bestellen we ook nog een pizza margharita. De pizza heeft een heerlijk dunne bodem met een goede smaak. Hij is jammer genoeg wel een klein beetje slapjes, maar toch zeker een van de betere pizza's die we in Amsterdam ooit gegeten hebben.
Hoofdgerecht: Zeebaars. Een heerlijke vetarme vis die in z'n geheel wordt geserveerd. MK geniet ondertussen van een complete kreeft geserveerd met een enorme hoeveelheid pasta, gebakken aardappeltjes en salade.
Dessert: Stukje romige taart. Niet echt bijzonder.
Drank: Vooraf lekkere prosecco, bij het eten rode en witte huiswijn.
Prijs: Voorgerecht € 10 tot € 15, Pizza rond € 10, Hoofdgerecht € 20 tot € 30, Dessert € 7,50, Wijn ongeveer € 17 per fles.
Oordeel: Niet het mooiste restaurant van Amsterdam, maar wel een echt Italiaans restaurant met veel liefde voor het eten: 8,0
Sfeer: De pizzeria is behoorlijk Spartaans ingericht: plavuizen op de grond, eenvoudige wankele tafeltjes, slordig geverfde muren en een stoffig raam. De echte sfeer van Italië dus. En net als in Italië moet de kwaliteit van het eten ons dit gebrek aan styling doen vergeten (even tussendoor, ik begrijp nu ineens ook waarom juist Alfa's zo'n mooie styling hebben). Naast de bar in de trattoria ligt de verse vis van de dag uitnodigend op ijs uitgestald. Het menu bestaat uit een aantal voor-, tussen-, hoofdgerechten en desserts. Gevraagd naar de porties geeft de gastheer aan dat het Italiaanse porties zijn. En anders dan wij denken bedoelt hij hiermee dat de porties groot zijn.
Voorgerecht: We delen een flink bord antipasti: lekkere vleeswaren, inktvis, artisjok, vitello tonato, tomaat, kaas, aubergine.... Smullen. En om de kunsten van de Egyptische pizzabakker op waarde te kunnen beoordelen bestellen we ook nog een pizza margharita. De pizza heeft een heerlijk dunne bodem met een goede smaak. Hij is jammer genoeg wel een klein beetje slapjes, maar toch zeker een van de betere pizza's die we in Amsterdam ooit gegeten hebben.
Hoofdgerecht: Zeebaars. Een heerlijke vetarme vis die in z'n geheel wordt geserveerd. MK geniet ondertussen van een complete kreeft geserveerd met een enorme hoeveelheid pasta, gebakken aardappeltjes en salade.
Dessert: Stukje romige taart. Niet echt bijzonder.
Drank: Vooraf lekkere prosecco, bij het eten rode en witte huiswijn.
Prijs: Voorgerecht € 10 tot € 15, Pizza rond € 10, Hoofdgerecht € 20 tot € 30, Dessert € 7,50, Wijn ongeveer € 17 per fles.
Oordeel: Niet het mooiste restaurant van Amsterdam, maar wel een echt Italiaans restaurant met veel liefde voor het eten: 8,0
Gepubliceerd om 11:59 PM
wo - april 2, 2008
Ristorante Pizzeria La Strada
Volgens een vriendin kun je er heerlijke platte
lapjes vlees krijgen met een eenvoudige ('lullig' zei ze letterlijk) salade
erbij. Ze is er echt enthousiast over. Genoeg redenen dus Italiaans
restaurant La Strada uit te proberen. In de zomer heeft La Strada een
heerlijk terras met uitzicht op de Amstel. Nu in het voorjaar zitten we lekker
warm achter het glas en zien we de zon achter de gevels van de panden aan de
Amstel
ondergaan.
Sfeer: La Strada is een Italiaans restaurant met Turkse wortels. De kaart is enorm uitgebreid met warme en koude voorgerechten, pasta's vleesgerechten, vis en pizza's en dat alles voor toegankelijke prijzen.
Voorgerecht: We delen twee antipasti. Bruschetta di pomodoro, geroosterde stukjes stokbrood met tomaat, knoflook en olie. Dit is supersimpel en lekker. Antipasto Italiano. Een flink bord met verschillende soorten vleeswaren, olijven en artisjokken. Niet alles is supervers, maar het is wel lekker.
Hoofdgerecht: Vitello allo pizzaiola. Kalfsoester met een tomatensaus waarin kappertjes en knoflook. Redelijk vlees met een eenvoudige saus, daarbij frietjes, een lullige salade en mayonaise!
Drank: Een Montepulciano uit 2006. Fruitige rode wijn met een vleugje nootmuskaat.
Prijs: Bruschetta € 6,50, Antipasto 12 €, Hoofdgerecht € 16,50, Wijn € 17 per fles.
Oordeel: La Strada zit op een fantastische locatie. Het eten is eenvoudig, niet bijzonder, maar wel lekker. De prijzen zijn aantrekkelijk: 7,2
Sfeer: La Strada is een Italiaans restaurant met Turkse wortels. De kaart is enorm uitgebreid met warme en koude voorgerechten, pasta's vleesgerechten, vis en pizza's en dat alles voor toegankelijke prijzen.
Voorgerecht: We delen twee antipasti. Bruschetta di pomodoro, geroosterde stukjes stokbrood met tomaat, knoflook en olie. Dit is supersimpel en lekker. Antipasto Italiano. Een flink bord met verschillende soorten vleeswaren, olijven en artisjokken. Niet alles is supervers, maar het is wel lekker.
Hoofdgerecht: Vitello allo pizzaiola. Kalfsoester met een tomatensaus waarin kappertjes en knoflook. Redelijk vlees met een eenvoudige saus, daarbij frietjes, een lullige salade en mayonaise!
Drank: Een Montepulciano uit 2006. Fruitige rode wijn met een vleugje nootmuskaat.
Prijs: Bruschetta € 6,50, Antipasto 12 €, Hoofdgerecht € 16,50, Wijn € 17 per fles.
Oordeel: La Strada zit op een fantastische locatie. Het eten is eenvoudig, niet bijzonder, maar wel lekker. De prijzen zijn aantrekkelijk: 7,2
Gepubliceerd om 11:58 PM
zo - maart 23, 2008
Libanees restaurant Cedars
Aan het meertje van de Westlandgracht in
Amsterdam verrees vorig jaar een opvallend pand met veel glas en terras. Hier
vinden we Libanees
restaurant Cedars. Het leek ons wel een gepaste stek op deze eerste
Paasdag. Ik ken Libanon niet zo heel erg goed (da's een understatement), maar
kom aan de hand van de folder van het restaurant wel het een en ander te weten.
Het restaurant is bijvoorbeeld genoemd naar de Cederboom, het symbool van
Libanon dat ook in de vlag terug te vinden is. Beiroet roept bij mij beelden op
van kapot geschoten huizen, maar volgens de schrijver van de folder is Beiroet
wereldwijd bekend als het Parijs van het Midden-Oosten. De Libanese keuken is
divers met vegetarische gerechten, vlees, vis en gevogelte en men maakt veel
gebruik van kruiden en specerijen. Mezze is afgeleid van het Arabische maz en
staat vrij vertaald voor genieten en smullen. Mezze bij Cedars betekent een
tafel versierd met verschillende gerechten. Op de hellingen van de Bekaa groeien
druiven waarvan wijn wordt gemaakt en Arak is een naar anijs smakend drankje dat
uit druivenpulp wordt gewonnen. Ik heb het gevoel dat ik Libanon al best een
beetje begin te
begrijpen.
Sfeer: Het restaurant bestaat uit een grote, hoge ruimte waarin alles plaats vindt. Aan een lange zijde zien we de open keuken, er is een lounge gecreëerd, ergens in de ruimte staat de bar met daarnaast de garderobe die tevens dienst doet als kassa en verder staan er heel veel tafels met goede stoelen. Door grote ramen rondom hebben we uitzicht op het World Fashion Center, de A10 en het water van de Westlandgracht. Echt gezellig is het niet, deze grote hoge ruimte. Het doet me denken aan zo'n tijdelijke restaurants op een grote beurs. Met gordijnen, lampen en frutsels wordt gepoogd een huiselijke sfeer te scheppen, maar door de omvang lukt dat toch eigenlijk voor geen meter.
De menukaart is erg overzichtelijk. Standaard is een 3-gangen menu (€ 39,50) waarbij voor het hoofdgerecht gekozen kan worden uit vlees, hoender, kwartel, zalm of vegetarisch gevuld tarwedeeg. Voor gemiddeld een tientje extra mag je als hoofdgerecht één van de specialiteiten kiezen: grote garnalen, hele zeebaars, lamskoteletten, lamsrack of ossenhaas.
Aperitief: Gemarineerde wortel, nootjes, olijven, zuur (augurk, wortel, ui) en een glaasje Arak.
Voorgerecht: Het voorgerecht bestaat uit verschillende hapjes. Om te beginnen twee salades: Tabouleh (peterseliesalade met tomaat, ui en burgel) en een lekkere Rucola-salade. Daarna Kibbe Hamis (gebakken burgul gevuld met lamsgehakt en pijnboompitten) en Sambusak (korstdeeg gevuld met kaas en verse kruiden). Het laatste voorgerecht bestaat uit 12 schaaltjes met lekkers (o.a. hummes met karwij, mousse van geroosterde kip, mousse van gegrilde aubergine, geitenkaas met noten, Libanese hangop, geroosterde kip in een frisse saus, chilipeperpuree, yoghurt met munt en knoflook, lamsgehakt) en een bakje met halfronde, koude, Libanese pannenkoekjes om al dit lekkers mee op te peuzelen. Het smaakt allemaal verrukkelijk!
Hoofdgerecht: We kiezen voor het standaard vleeshoofdgerecht dat bestaat uit gegrilde kipfilet (shish-tawoek), gegrild lamsvlees (shekhaf-kebab) en Lamsgehakt (kebab). Het vlees wordt zonder spies op een schaal opgediend samen met geroosterde aubergine, ui en paprika en daarbij ook nog een schaaltje knoflooksaus. Het lamsvlees is erg lekker. Het heeft een heerlijke grilsmaak en is supersappig. Het lamsgehakt smaakt ook heerlijk door de verse kruiden die erin verwerkt zijn. De kip is alleen een beetje jammer. De buitenkant is te zwart en de binnenkant niet voldoende gegaard. Vergeleken met de voorgerechten is dit hoofdgerecht nogal boers. Voor het dessert verhuizen we naar een lekkere bank in de lounge. We zijn inmiddels wel toe aan wat beweging dus dat komt goed uit.
Dessert: Fawaki, een enorme schaal fruit. Echt veel te veel en dat hebben de gasten voor ons ook al gedacht want de meloen, ananas en mango zien er behoorlijk kansloos uit. Naast die schaal fruit krijgen we ook nog een schaaltje yoghurt waarin iets dat lijkt op een rijstkoek verwerkt is.
Drank: De wijnkaart is behoorlijk uitgebreid, maar omdat we geen idee hebben van de smaken die we voorgezet gaan krijgen spelen we op veilig en bestellen we een bij het menu passend wijnarrangement. We kunnen kiezen uit het Cedars arrangement (€19,50) of het Musar arrangement (€37,50). Wij kiezen het Musar arrangement dat blijkt te bestaan uit twee Libanese wijnen van Chateau Musar: bij het voorgerecht een mooie fruitige, rood gekleurde, volle rosé en bij het hoofdgerecht een overheerlijke rode Musar met een heerlijk zachte venkelsmaak en een lange, zich ontwikkelende afdronk. Bij het dessert drinken we een lekkere, lichte, zoetige Moscato d'asti.
Prijs: Menu € 39,50, Wijnen € 37,50 per persoon.
Oordeel: De verrukkelijke salades en al die andere lekkere dingetjes van het voorgerecht waren om je vingers bij af te likken. Het hoofdgerecht en het dessert verbleekten daar jammer genoeg bij: 7,8
Sfeer: Het restaurant bestaat uit een grote, hoge ruimte waarin alles plaats vindt. Aan een lange zijde zien we de open keuken, er is een lounge gecreëerd, ergens in de ruimte staat de bar met daarnaast de garderobe die tevens dienst doet als kassa en verder staan er heel veel tafels met goede stoelen. Door grote ramen rondom hebben we uitzicht op het World Fashion Center, de A10 en het water van de Westlandgracht. Echt gezellig is het niet, deze grote hoge ruimte. Het doet me denken aan zo'n tijdelijke restaurants op een grote beurs. Met gordijnen, lampen en frutsels wordt gepoogd een huiselijke sfeer te scheppen, maar door de omvang lukt dat toch eigenlijk voor geen meter.
De menukaart is erg overzichtelijk. Standaard is een 3-gangen menu (€ 39,50) waarbij voor het hoofdgerecht gekozen kan worden uit vlees, hoender, kwartel, zalm of vegetarisch gevuld tarwedeeg. Voor gemiddeld een tientje extra mag je als hoofdgerecht één van de specialiteiten kiezen: grote garnalen, hele zeebaars, lamskoteletten, lamsrack of ossenhaas.
Aperitief: Gemarineerde wortel, nootjes, olijven, zuur (augurk, wortel, ui) en een glaasje Arak.
Voorgerecht: Het voorgerecht bestaat uit verschillende hapjes. Om te beginnen twee salades: Tabouleh (peterseliesalade met tomaat, ui en burgel) en een lekkere Rucola-salade. Daarna Kibbe Hamis (gebakken burgul gevuld met lamsgehakt en pijnboompitten) en Sambusak (korstdeeg gevuld met kaas en verse kruiden). Het laatste voorgerecht bestaat uit 12 schaaltjes met lekkers (o.a. hummes met karwij, mousse van geroosterde kip, mousse van gegrilde aubergine, geitenkaas met noten, Libanese hangop, geroosterde kip in een frisse saus, chilipeperpuree, yoghurt met munt en knoflook, lamsgehakt) en een bakje met halfronde, koude, Libanese pannenkoekjes om al dit lekkers mee op te peuzelen. Het smaakt allemaal verrukkelijk!
Hoofdgerecht: We kiezen voor het standaard vleeshoofdgerecht dat bestaat uit gegrilde kipfilet (shish-tawoek), gegrild lamsvlees (shekhaf-kebab) en Lamsgehakt (kebab). Het vlees wordt zonder spies op een schaal opgediend samen met geroosterde aubergine, ui en paprika en daarbij ook nog een schaaltje knoflooksaus. Het lamsvlees is erg lekker. Het heeft een heerlijke grilsmaak en is supersappig. Het lamsgehakt smaakt ook heerlijk door de verse kruiden die erin verwerkt zijn. De kip is alleen een beetje jammer. De buitenkant is te zwart en de binnenkant niet voldoende gegaard. Vergeleken met de voorgerechten is dit hoofdgerecht nogal boers. Voor het dessert verhuizen we naar een lekkere bank in de lounge. We zijn inmiddels wel toe aan wat beweging dus dat komt goed uit.
Dessert: Fawaki, een enorme schaal fruit. Echt veel te veel en dat hebben de gasten voor ons ook al gedacht want de meloen, ananas en mango zien er behoorlijk kansloos uit. Naast die schaal fruit krijgen we ook nog een schaaltje yoghurt waarin iets dat lijkt op een rijstkoek verwerkt is.
Drank: De wijnkaart is behoorlijk uitgebreid, maar omdat we geen idee hebben van de smaken die we voorgezet gaan krijgen spelen we op veilig en bestellen we een bij het menu passend wijnarrangement. We kunnen kiezen uit het Cedars arrangement (€19,50) of het Musar arrangement (€37,50). Wij kiezen het Musar arrangement dat blijkt te bestaan uit twee Libanese wijnen van Chateau Musar: bij het voorgerecht een mooie fruitige, rood gekleurde, volle rosé en bij het hoofdgerecht een overheerlijke rode Musar met een heerlijk zachte venkelsmaak en een lange, zich ontwikkelende afdronk. Bij het dessert drinken we een lekkere, lichte, zoetige Moscato d'asti.
Prijs: Menu € 39,50, Wijnen € 37,50 per persoon.
Oordeel: De verrukkelijke salades en al die andere lekkere dingetjes van het voorgerecht waren om je vingers bij af te likken. Het hoofdgerecht en het dessert verbleekten daar jammer genoeg bij: 7,8
Gepubliceerd om 11:59 PM
zo - maart 16, 2008
Eetcafé Gent aan de Schinkel
We laten een collega onze wijk zien en een bezoek
aan de populairste kroeg hoort daar natuurlijk bij. Ondanks dat er een enorm
aanbod aan kroegen is kiezen we unaniem voor Gent aan de Schinkel.
Sfeer: Eetcafés zijn overdag vaak een café en transformeren tegen de avond naar een eenvoudig restaurant waar je als café-bezoeker naar buiten wordt gekeken. Bij Gent aan de Schinkel heb je daar geen last van. Terwijl wij genieten van ons eten wordt er aan de bar luidruchtig genoten van het bier. Dit is geen tent voor een romantisch avondje uit, maar absoluut wel een tent om met vrienden een gezellige avond te hebben. De menukaart staat op een schrijfbord en wekt de indruk regelmatig te wisselen.
Voorgerecht: Viskoekje van makreel met een frisse koolsalade in tzatziki-dressing. Het viskoekje heeft niet bijzonder veel smaak. Maar met de kool en de dressing erbij smaakt het me toch goed.
Hoofdgerecht: In bier gestoofde fazantenbout met rode kool, appeltjes en aardappelpuree. Twee lekkere fazantenbouten op een berg smeuïge aardappelpuree en rode kool. Beetje boers gepresenteerd, wel erg lekker.
Drank: Everton 2003 van Brown Brothers. Een kruidige, fruitige, Australische rode wijn geperst uit cabernet sauvignon-, malbec- en shiraz-druiven.
Prijs: Voorgerecht € 9 Hoofdgerecht € 17,25, Wijn € 26 per fles.
Oordeel: Gent aan de Schinkel zit niet voor niets avond aan avond afgeladen vol. Het is een gezellige kroeg waar je gerust een hapje kunt blijven eten: 7,4
Sfeer: Eetcafés zijn overdag vaak een café en transformeren tegen de avond naar een eenvoudig restaurant waar je als café-bezoeker naar buiten wordt gekeken. Bij Gent aan de Schinkel heb je daar geen last van. Terwijl wij genieten van ons eten wordt er aan de bar luidruchtig genoten van het bier. Dit is geen tent voor een romantisch avondje uit, maar absoluut wel een tent om met vrienden een gezellige avond te hebben. De menukaart staat op een schrijfbord en wekt de indruk regelmatig te wisselen.
Voorgerecht: Viskoekje van makreel met een frisse koolsalade in tzatziki-dressing. Het viskoekje heeft niet bijzonder veel smaak. Maar met de kool en de dressing erbij smaakt het me toch goed.
Hoofdgerecht: In bier gestoofde fazantenbout met rode kool, appeltjes en aardappelpuree. Twee lekkere fazantenbouten op een berg smeuïge aardappelpuree en rode kool. Beetje boers gepresenteerd, wel erg lekker.
Drank: Everton 2003 van Brown Brothers. Een kruidige, fruitige, Australische rode wijn geperst uit cabernet sauvignon-, malbec- en shiraz-druiven.
Prijs: Voorgerecht € 9 Hoofdgerecht € 17,25, Wijn € 26 per fles.
Oordeel: Gent aan de Schinkel zit niet voor niets avond aan avond afgeladen vol. Het is een gezellige kroeg waar je gerust een hapje kunt blijven eten: 7,4
Gepubliceerd om 04:02 PM
vr - maart 14, 2008
Restaurant Rozemarijn in Maastricht
Het is echt vreselijk druk in Maastricht.
Sterrenzaken zijn al maanden tevoren volgeboekt. Gelukkig hebben wij op tijd
gereserveerd bij restaurant Rozemarijn, nog net geen zaak met een
ster, maar er wel heel erg dicht bij. Vinden wij.
Sfeer: Moderne, strakke uitstraling met een grote open keuken. Het doet allemaal erg professioneel aan. Wij gaan voor het 6-gangenmenu van de chef met bijpassende wijnen. Voordat je verder leest daarom eerst mijn ontzettende dank aan Marina voor het zo goed onthouden en naar me mailen van de namen van al die heerlijke gangen waar we van hebben genoten. Ik was minstens de helft de volgende ochtend namelijk alweer kwijt.... Errug! ;-)
Amuse 1: Lolly van geitenkaas bedekt met een gelatine van groene appel en selderij en een tapenade van groene olijven met een gelatine-bolletje van olijfolie.
Amuse 2: Gebakken coquille St. Jacob met een jus van vadouvan op een laagje gekonfijte banaansjalotten en padddestoelen met daarbij en schuim van aardappel.
Gang 1: Tartaar gemarineerd in Japaanse soyasaus, gegarneerd met een gelatine bolletje van wasabi en room; sashimi met Japaanse soyasaus en een sponge van Japaanse soyasaus met een krokantje van sesamzaad; schuingesneden gebakken tonijn op een pittige wortelpuree met nigellazaadjes en een top van wortelschuim.
Gang 2: Een heerlijk soepje van bundelzwammen en truffelardappels met echte truffel.
Gang 3: Pannenkoekje met kreeftschuim, spinkrab en Parmigiano risotto.
Gang 4: Lamshaasje in eigen jus met gebakken courgette, tomaat, artisjok, olijven, gekonfijte knoflook, puree van aardappel met spek.
Gang 5: Vijf verschillende stukjes kaas (geitenkaas uit Wilnis (of Texel, afhankelijk van de ober), zachte Rogalin uit de Pyreneeen, Vacherin Montfort, Romerokaas, blauwe schimmelschapenkaas uit Brabant) met pruimenbrood en Limburgse appelperenstroop.
Gang 6: Drie zoetigheden: bombe van Valrhona chocolade met een merenguehart, schuim van amarenen en mousse van amarenen.
Drank: Aperitief: Cava (Spaanse bubbeltjeswijn) met een scheut zelfgemaakte rozemarijnlikeur. Niet lekker, naar mijn smaak. De pittige maar ook zoete zaadjesmix bij het aperitief waren wel lekker. Bij de amuses: niets! Merkwaardig, toch? Bij tonijn: Ercavio, witte Spaanse wijn uit de Castilla, gemaakt met druivensoort Airen. Bij het soepje: Chateau Haut-Gléon 2006. Bij de risotto met kreeftsaus: Bricco Maiolica, Rolando 2006, Le Langhe, Chardonnay. Bij de lam: Merlot 2004, Colli Orientali del Friuli, Andrea Visintini. Bij de kaas: Port Cellar Reserve 1969. Bij het dessert: Oupa Wyn uit Zuid-Afrika.
Prijs: Menu inclusief wijnen € 104,50 per persoon, Cava 9 € per glas.
Oordeel: Bij Rozemarijn word je verwend op top-niveau. Dit is absoluut een tent die hard op weg is naar een ster. Het eten was echt super-lekker en de wijnen waren mooi bijpassend. Enige puntje van kritiek is dat er ondanks ons verzoek maar weinig Italiaanse wijn werd geschonken: 9,5
Sfeer: Moderne, strakke uitstraling met een grote open keuken. Het doet allemaal erg professioneel aan. Wij gaan voor het 6-gangenmenu van de chef met bijpassende wijnen. Voordat je verder leest daarom eerst mijn ontzettende dank aan Marina voor het zo goed onthouden en naar me mailen van de namen van al die heerlijke gangen waar we van hebben genoten. Ik was minstens de helft de volgende ochtend namelijk alweer kwijt.... Errug! ;-)
Amuse 1: Lolly van geitenkaas bedekt met een gelatine van groene appel en selderij en een tapenade van groene olijven met een gelatine-bolletje van olijfolie.
Amuse 2: Gebakken coquille St. Jacob met een jus van vadouvan op een laagje gekonfijte banaansjalotten en padddestoelen met daarbij en schuim van aardappel.
Gang 1: Tartaar gemarineerd in Japaanse soyasaus, gegarneerd met een gelatine bolletje van wasabi en room; sashimi met Japaanse soyasaus en een sponge van Japaanse soyasaus met een krokantje van sesamzaad; schuingesneden gebakken tonijn op een pittige wortelpuree met nigellazaadjes en een top van wortelschuim.
Gang 2: Een heerlijk soepje van bundelzwammen en truffelardappels met echte truffel.
Gang 3: Pannenkoekje met kreeftschuim, spinkrab en Parmigiano risotto.
Gang 4: Lamshaasje in eigen jus met gebakken courgette, tomaat, artisjok, olijven, gekonfijte knoflook, puree van aardappel met spek.
Gang 5: Vijf verschillende stukjes kaas (geitenkaas uit Wilnis (of Texel, afhankelijk van de ober), zachte Rogalin uit de Pyreneeen, Vacherin Montfort, Romerokaas, blauwe schimmelschapenkaas uit Brabant) met pruimenbrood en Limburgse appelperenstroop.
Gang 6: Drie zoetigheden: bombe van Valrhona chocolade met een merenguehart, schuim van amarenen en mousse van amarenen.
Drank: Aperitief: Cava (Spaanse bubbeltjeswijn) met een scheut zelfgemaakte rozemarijnlikeur. Niet lekker, naar mijn smaak. De pittige maar ook zoete zaadjesmix bij het aperitief waren wel lekker. Bij de amuses: niets! Merkwaardig, toch? Bij tonijn: Ercavio, witte Spaanse wijn uit de Castilla, gemaakt met druivensoort Airen. Bij het soepje: Chateau Haut-Gléon 2006. Bij de risotto met kreeftsaus: Bricco Maiolica, Rolando 2006, Le Langhe, Chardonnay. Bij de lam: Merlot 2004, Colli Orientali del Friuli, Andrea Visintini. Bij de kaas: Port Cellar Reserve 1969. Bij het dessert: Oupa Wyn uit Zuid-Afrika.
Prijs: Menu inclusief wijnen € 104,50 per persoon, Cava 9 € per glas.
Oordeel: Bij Rozemarijn word je verwend op top-niveau. Dit is absoluut een tent die hard op weg is naar een ster. Het eten was echt super-lekker en de wijnen waren mooi bijpassend. Enige puntje van kritiek is dat er ondanks ons verzoek maar weinig Italiaanse wijn werd geschonken: 9,5
Gepubliceerd om 10:43 PM
di - maart 11, 2008
Restaurant 't Hegske in Maastricht
De Tefaf is een belangrijk evenement voor
Maastricht. Met mooie brochures, een koopzondag, opgepoetste straten en speciale
evenementen probeert de stad de kapitaalkrachtige bezoekers te verleiden om wat
extra euro's te spenderen. Het resultaat is dat de winkelstraten, musea, hotels
en restaurants uitpuilen met gasten uit de hele wereld. In restaurant het
Hegske zitten we vrijdagavond tussen Italianen, Spanjaarden,
Amerikanen en
Belgen.
Sfeer: Een lang, smal restaurant dat een beetje tuttig aandoet. De bediening is vriendelijk en professioneel. Wij kiezen het vier-gangen verrassingsmenu met bijpassende wijnen. Helemaal verrast worden we echter niet want de gerechten uit het menu staan ook gewoon op de kaart. Beetje jammer.
Amuse: Citroensoepje en een lepel met eendenlever.
Voorgerecht: Timbaaltje van eendeborstfilet, eendenlever en gekonfijte eend met zoete rozijnensaus. Ik ben gek op lever dus smul!
Tussengerecht: Coquille St. Jacques met gebakken spinazie in een lichte vanillesaus. Mijn eerste coquilles. En weet je wat? Ik vind ze lekker!
Hoofdgerecht: Entrecote met broccoli en spaghetti in een romige mascarponesaus. Volgens mijn Italiaanse tafeldame kan spaghetti bij dit vlees net zomin als lichtbruine schoenen onder een donker pak. Ik vind het wel lekker, maar ja, het kan dus echt niet.
Dessert: Sinaasappelparfait met Grand Marnier en sinaasappelsliertjes.
Drank: Als aperitief een lekkere bubbel (cremant). Bij het eten vier verschillende bijpassende wijnen die ik niet heb opgeslagen.
Prijs: Menu inclusief wijnen € 70,50 per persoon, Cremant 6,50 € per glas.
Oordeel: Het had voor mij misschien allemaal wat hipper en spannender gemogen en over die spaghetti raken we niet uitgediscussieerd, maar het eten is lekker en de prijs die je ervoor betaalt best redelijk: 8,3
Sfeer: Een lang, smal restaurant dat een beetje tuttig aandoet. De bediening is vriendelijk en professioneel. Wij kiezen het vier-gangen verrassingsmenu met bijpassende wijnen. Helemaal verrast worden we echter niet want de gerechten uit het menu staan ook gewoon op de kaart. Beetje jammer.
Amuse: Citroensoepje en een lepel met eendenlever.
Voorgerecht: Timbaaltje van eendeborstfilet, eendenlever en gekonfijte eend met zoete rozijnensaus. Ik ben gek op lever dus smul!
Tussengerecht: Coquille St. Jacques met gebakken spinazie in een lichte vanillesaus. Mijn eerste coquilles. En weet je wat? Ik vind ze lekker!
Hoofdgerecht: Entrecote met broccoli en spaghetti in een romige mascarponesaus. Volgens mijn Italiaanse tafeldame kan spaghetti bij dit vlees net zomin als lichtbruine schoenen onder een donker pak. Ik vind het wel lekker, maar ja, het kan dus echt niet.
Dessert: Sinaasappelparfait met Grand Marnier en sinaasappelsliertjes.
Drank: Als aperitief een lekkere bubbel (cremant). Bij het eten vier verschillende bijpassende wijnen die ik niet heb opgeslagen.
Prijs: Menu inclusief wijnen € 70,50 per persoon, Cremant 6,50 € per glas.
Oordeel: Het had voor mij misschien allemaal wat hipper en spannender gemogen en over die spaghetti raken we niet uitgediscussieerd, maar het eten is lekker en de prijs die je ervoor betaalt best redelijk: 8,3
Gepubliceerd om 09:35 PM
zo - februari 24, 2008
Restaurant Ratskeller in Aachen
We waren dit weekend in Aachen, daar kom ik deze
week nog wel op terug. Voor vandaag wil ik me even beperken tot het eten.
Zaterdagavond bezoeken we restaurant Ratskeller in het oude Raadhuis van Aachen.
Chefkok van de Ratskeller is Maurice de Boer die inmiddels een indrukwekkend CV
heeft opgebouwd met meerdere sterren restaurants in Nederland, Duitsland en
Frankrijk. We hebben niet gereserveerd, maar kunnen toch terecht... In een
muurkast. Zo lijkt het althans. Of is het een voormalige bedstee? In de kast
zijn twee bankjes gemaakt met daar tussenin een smalle tafel. En daar zitten we
dan. Het is wel apart.
Sfeer: Mooi restaurant met veel ruwe baksteen. Door het beperkte zicht vanuit de kast heb ik er verder niet echt een goed beeld van gekregen. Het personeel is zeker aan het begin van de avond erg gespannen (niet echt los). Maar misschien is dat wel gewoon Duits. We starten met een paar amuses die het water in de mond doen lopen. Dit belooft wat.
Voorgerecht: Katenspek met aardappelsalade. Paar stukjes katenspek met een salade van gewone en rode aardappel. Klinkt erg simpel, dat is het ook en het smaakt heerlijk.
Tussengerecht: Stukje wolfbaarsfilet met zwarte olijven en groenten. Lekker stukje vis met onder meer courgette. Deze is gesneden in dunne slierten en lijkt op pasta. Leuk gedaan en erg lekker.
Hoofdgerecht: Rundfilet. Lekker sappig en stevig vlees met een goede smaak en een bijpassende jus. Alweer niet al te ingewikkeld en misschien daarom wel erg lekker.
Dessert: Plateau met verschillende kleine hapjes: crème brulée, notenijs, een stukje chocolade en nog iets waar we even niet op komen. Smullen!
Drank: We kiezen een rode Bordeaux 2006 van Philippe de Rothschild. Een mooie, zachte Bordeaux.
Prijs: Menu € 42,50, Wijn € 29 per fles.
Oordeel: We hebben genoten bij de Ratskeller. Lekkere smaken, mooi opgemaakte borden, sfeer en veel waar voor je geld: 8,5
Sfeer: Mooi restaurant met veel ruwe baksteen. Door het beperkte zicht vanuit de kast heb ik er verder niet echt een goed beeld van gekregen. Het personeel is zeker aan het begin van de avond erg gespannen (niet echt los). Maar misschien is dat wel gewoon Duits. We starten met een paar amuses die het water in de mond doen lopen. Dit belooft wat.
Voorgerecht: Katenspek met aardappelsalade. Paar stukjes katenspek met een salade van gewone en rode aardappel. Klinkt erg simpel, dat is het ook en het smaakt heerlijk.
Tussengerecht: Stukje wolfbaarsfilet met zwarte olijven en groenten. Lekker stukje vis met onder meer courgette. Deze is gesneden in dunne slierten en lijkt op pasta. Leuk gedaan en erg lekker.
Hoofdgerecht: Rundfilet. Lekker sappig en stevig vlees met een goede smaak en een bijpassende jus. Alweer niet al te ingewikkeld en misschien daarom wel erg lekker.
Dessert: Plateau met verschillende kleine hapjes: crème brulée, notenijs, een stukje chocolade en nog iets waar we even niet op komen. Smullen!
Drank: We kiezen een rode Bordeaux 2006 van Philippe de Rothschild. Een mooie, zachte Bordeaux.
Prijs: Menu € 42,50, Wijn € 29 per fles.
Oordeel: We hebben genoten bij de Ratskeller. Lekkere smaken, mooi opgemaakte borden, sfeer en veel waar voor je geld: 8,5
Gepubliceerd om 11:56 PM
zo - januari 20, 2008
Ristorante Sogno
Als je in Amsterdam gewoon lekker Italiaans wilt
eten kun je bij heel veel restaurants terecht. Maar als je in Amsterdam de echte
Italiaanse keuken wilt proeven is de spoeling al wat dunner. Één van
onze favoriete Italiaanse restaurants was Bice aan de Stadhouderskade. Het was begin dit
jaar dus ook wel even schrikken toen we ontdekten dat Bice ineens Sogno heet. Daar willen we het onze van weten!
Gisteravond zijn we met Marina (culinair lekkerbek, Italiaanse en vriendin) een
kijkje gaan nemen.
Onze eerste indruk is dat er op de naam na niet veel is veranderd: Marco Spina zwaait nog steeds de scepter in het restaurant en in de keuken staan chefkoks Luca Bindani en Hans Ribbens achter de kachel. De inrichting is minimaal veranderd en de kaart doet nog steeds het water in de mond lopen. Het is godzijdank alleen de naam die echt is veranderd.
Sfeer: Restaurant Sogno zit in het NH-hotel aan de Stadhouderskade. Je vindt er mooi gedekte tafels, nette bediening en veel liefde voor eten. De grote ramen geven uitzicht op de drukke Stadhouderskade met het American Hotel en het Leidseplein. Maar horen doe je niets van al die drukte en dat is een heel aparte ervaring. Alsof je naar een bewegende Amsterdamse Mesdag kijkt. Maar we zijn hier voor het eten! We hoeven vanavond niets te kiezen en laten ons verrassen door chef Luca Bindani. Wat volgt zijn héééél veel gangen lekkers. Zo veel dat ik het allemaal niet kan onthouden, maar Marina gelukkig wel. En dat wil ze ook nog best voor me op de mail zetten dus da's wel lekker makkelijk voor me. Lees je mee waar we allemaal van hebben genoten?
Amuse: Een spiesje met 4 garnalen, warm geroosterd, op een sneetje krokante focaccia met een plakje citroen erbij. Lekker warm, de zoete smaak van de garnalen en het zuur van de citroen zijn altijd een winnende combinatie.
Voorgerecht: Antipasto Sogno. Kleine hapjes uit het aanbod van de kaart. Een dun, zoet plakje rauwe tonijn aangemaakt met balsamico azijn, vergezeld door een krokant gefrituurd dun plakje knolselderie. Een stukje parmigiana lauwwarm uit de oven: laagjes gebakken courgettes en aubergines in tomatensaus, met mozzarella en parmigiano. Twee plakjes vitello tonnato klaargemaakt volgens het boekje: mals kalfsvlees met een saus van tonijn, ansjovis en kappertjes. Een plakje rauw gemarineerde courgette, opgerold rond een vlezige reep geroosterd rode paprika. Een tartaartje van gehakt - niet gemalen! - rundvlees, op smaak gebracht met uien, bleekselderie en een paar plakjes zwarte truffel, met een hartige sabayonsaus erbij. Soms verrassende, soms vertrouwde smaken uit ingrediënten van uitstekende kwaliteit (maar dat zijn we hier inmiddels gewend), die goed klaargemaakt zijn. Een verzamelgerecht dat een goed beeld van de kwaliteiten van de keuken geeft.
Tussengerecht 1: Linguine alla bottarga con scorza di limone. Heerlijk al dente linguine (dikke spaghetti-achtige pasta) aangemaakt met dungesneden gedroogde harderkuit uit Sardinië, geurige citroenschil en peterselie. De bottarga geeft een sterk vissige smaak aan het gerecht. Erg lekker!
Tussengerecht 2: Gnocchi di patate con salsa di robiola e tartufo. Lekker zachte huisgemaakte aardappelgnocchi aangemaakt met een sausje van robiola kaas en zwarte truffel, gepresenteerd in een rode blad radicchio. De robiola is een jonge zachte kaas uit het Westelijke Alpengebied, licht gefermenteerd, gemaakt met melk van geiten, schapen en koeien in een variabele percentage naar gelang de beschikbaarheid. Om je blaadje af te likken!
Hoofdgerecht 1: Coda di rospo con capperi in salsa di noci. Zeeduivel met kappertjes en walnotensaus. Erbij een taartje van aardappeltjes, oesterzwammen en courgettes, gefrituurde chips van topinambour (een soort knol met een lekkere smaak van artisjokken) en een salade van rucola en witlof met een grote plak verse gember met peper. De vis was erg lekker, misschien een klein beetje te taai voor mijn smaak, maar dat kan zeeduivel erg snel worden. De licht bitterzoute kappertjes smaakten erg lekker in combinatie met de zoetige vis. De romige walnotensaus was heerlijk. Zelden zo’n lekkere saus gegeten. Volgens mij is het ook lekker om verse pasta aan te maken... mmmm!
Hoofdgerecht 2: Salsiccia al forno ai funghi e pomodoro con radicchio trevigano al balsamico e miele. Verse 100% varkens worstjes met paddestoelen en tomatensaus uit de oven, geserveerd met rode radicchio gemarineerd in balsamico azijn en honing en een opgerolde, bros pannenkoekje van gesmolten parmigiano. Een boers gerecht met worstjes uit Sardinië, die zacht en tegelijk vol van smaak zijn. Zeer gedurfd om in een restaurant op dit niveau zo’n - voor Italiaanse begrippen - simpel gerecht te presenteren, maar gezien het feit dat Italiaanse verse worstjes in Nederland nog een rariteit zijn en de bereiding en presentatie zo goed is, heb ik alleen maar lof voor de bedenker van dit gerecht.
Dessert: Semifreddo allo zabaglione con salsa calda di mirtilli. Zabaglione parfait met warme bosbessensaus en krullen van donkere chocolade. Het recept van dit heerlijke parfait is van de oma van de kok en het smaakt heerlijk. De warme bosbessensaus (gemaakt van echte vruchtjes) overheerst misschien een beetje de zachte eieren-marsalawijn smaak van het parfait, maar is absoluut erg lekker.
Drank: Ook deze keer vragen we de gastheer om ons van passende wijnen te voorzien. Na de gebruikelijke (heerlijke) prosecco gingen we bij de antipasti over op een lichte en geurige Pinot Grigio 2006 uit Veneto. Beide tussengerechten en het eerste hoofdgerecht werden vergezeld door een oude bekende, de Siciliaanse Chardonnay Leone 2006 Tasca d’Almerita, die smaakt zoals je van een Siciliaanse Chardonnay mag verwachten - vol van geur en fris van smaak - en goed overeind blijft ook bij kruidige gerechten. Bij de worstjes werd een fles Corvina 2005 uit Veneto geopend: een indrukwekkende rode wijn, met een fluweelzachte smaak van rode vruchten en kruidnagel. Corvina is een druivensoort waarmee ook de bekende Amarone wijn wordt gemaakt. De druiven worden na de oogst op rieten drooghekken gelegd in goed geventileerde zolders zodat ze een beetje indrogen voordat ze tot wijn worden verwerkt. Een arbeidsintensief methode die voortreffelijke wijn als resultaat heeft.
Bij het dessert kregen we een glaasje Vinsanto Chianti Brolio van Barone Ricasoli. Ook lekker, maar het klopte niet echt met de chocolade en vooral de zoete marsalawijn die in het zabaione voor de parfait is gebruikt.
Prijs: Voorgerecht € 14,00, Tussengerecht 1 € 13,00, Tussengerecht 2 € 13,50, Hoofdgerecht 1 € 25,50, Hoofdgerecht 2 € 22,00, Dessert € 9,00, Wijnen rond € 35 per fles.
Oordeel: Liep bij jullie ook het water uit de mond bij het lezen van Marina's verslag? Nou bij mij in ieder geval wel. Zo ontzettend lekker eten doe je niet vaak. Eten bij Sogno is het summum van genieten: 9,5
Onze eerste indruk is dat er op de naam na niet veel is veranderd: Marco Spina zwaait nog steeds de scepter in het restaurant en in de keuken staan chefkoks Luca Bindani en Hans Ribbens achter de kachel. De inrichting is minimaal veranderd en de kaart doet nog steeds het water in de mond lopen. Het is godzijdank alleen de naam die echt is veranderd.
Sfeer: Restaurant Sogno zit in het NH-hotel aan de Stadhouderskade. Je vindt er mooi gedekte tafels, nette bediening en veel liefde voor eten. De grote ramen geven uitzicht op de drukke Stadhouderskade met het American Hotel en het Leidseplein. Maar horen doe je niets van al die drukte en dat is een heel aparte ervaring. Alsof je naar een bewegende Amsterdamse Mesdag kijkt. Maar we zijn hier voor het eten! We hoeven vanavond niets te kiezen en laten ons verrassen door chef Luca Bindani. Wat volgt zijn héééél veel gangen lekkers. Zo veel dat ik het allemaal niet kan onthouden, maar Marina gelukkig wel. En dat wil ze ook nog best voor me op de mail zetten dus da's wel lekker makkelijk voor me. Lees je mee waar we allemaal van hebben genoten?
Amuse: Een spiesje met 4 garnalen, warm geroosterd, op een sneetje krokante focaccia met een plakje citroen erbij. Lekker warm, de zoete smaak van de garnalen en het zuur van de citroen zijn altijd een winnende combinatie.
Voorgerecht: Antipasto Sogno. Kleine hapjes uit het aanbod van de kaart. Een dun, zoet plakje rauwe tonijn aangemaakt met balsamico azijn, vergezeld door een krokant gefrituurd dun plakje knolselderie. Een stukje parmigiana lauwwarm uit de oven: laagjes gebakken courgettes en aubergines in tomatensaus, met mozzarella en parmigiano. Twee plakjes vitello tonnato klaargemaakt volgens het boekje: mals kalfsvlees met een saus van tonijn, ansjovis en kappertjes. Een plakje rauw gemarineerde courgette, opgerold rond een vlezige reep geroosterd rode paprika. Een tartaartje van gehakt - niet gemalen! - rundvlees, op smaak gebracht met uien, bleekselderie en een paar plakjes zwarte truffel, met een hartige sabayonsaus erbij. Soms verrassende, soms vertrouwde smaken uit ingrediënten van uitstekende kwaliteit (maar dat zijn we hier inmiddels gewend), die goed klaargemaakt zijn. Een verzamelgerecht dat een goed beeld van de kwaliteiten van de keuken geeft.
Tussengerecht 1: Linguine alla bottarga con scorza di limone. Heerlijk al dente linguine (dikke spaghetti-achtige pasta) aangemaakt met dungesneden gedroogde harderkuit uit Sardinië, geurige citroenschil en peterselie. De bottarga geeft een sterk vissige smaak aan het gerecht. Erg lekker!
Tussengerecht 2: Gnocchi di patate con salsa di robiola e tartufo. Lekker zachte huisgemaakte aardappelgnocchi aangemaakt met een sausje van robiola kaas en zwarte truffel, gepresenteerd in een rode blad radicchio. De robiola is een jonge zachte kaas uit het Westelijke Alpengebied, licht gefermenteerd, gemaakt met melk van geiten, schapen en koeien in een variabele percentage naar gelang de beschikbaarheid. Om je blaadje af te likken!
Hoofdgerecht 1: Coda di rospo con capperi in salsa di noci. Zeeduivel met kappertjes en walnotensaus. Erbij een taartje van aardappeltjes, oesterzwammen en courgettes, gefrituurde chips van topinambour (een soort knol met een lekkere smaak van artisjokken) en een salade van rucola en witlof met een grote plak verse gember met peper. De vis was erg lekker, misschien een klein beetje te taai voor mijn smaak, maar dat kan zeeduivel erg snel worden. De licht bitterzoute kappertjes smaakten erg lekker in combinatie met de zoetige vis. De romige walnotensaus was heerlijk. Zelden zo’n lekkere saus gegeten. Volgens mij is het ook lekker om verse pasta aan te maken... mmmm!
Hoofdgerecht 2: Salsiccia al forno ai funghi e pomodoro con radicchio trevigano al balsamico e miele. Verse 100% varkens worstjes met paddestoelen en tomatensaus uit de oven, geserveerd met rode radicchio gemarineerd in balsamico azijn en honing en een opgerolde, bros pannenkoekje van gesmolten parmigiano. Een boers gerecht met worstjes uit Sardinië, die zacht en tegelijk vol van smaak zijn. Zeer gedurfd om in een restaurant op dit niveau zo’n - voor Italiaanse begrippen - simpel gerecht te presenteren, maar gezien het feit dat Italiaanse verse worstjes in Nederland nog een rariteit zijn en de bereiding en presentatie zo goed is, heb ik alleen maar lof voor de bedenker van dit gerecht.
Dessert: Semifreddo allo zabaglione con salsa calda di mirtilli. Zabaglione parfait met warme bosbessensaus en krullen van donkere chocolade. Het recept van dit heerlijke parfait is van de oma van de kok en het smaakt heerlijk. De warme bosbessensaus (gemaakt van echte vruchtjes) overheerst misschien een beetje de zachte eieren-marsalawijn smaak van het parfait, maar is absoluut erg lekker.
Drank: Ook deze keer vragen we de gastheer om ons van passende wijnen te voorzien. Na de gebruikelijke (heerlijke) prosecco gingen we bij de antipasti over op een lichte en geurige Pinot Grigio 2006 uit Veneto. Beide tussengerechten en het eerste hoofdgerecht werden vergezeld door een oude bekende, de Siciliaanse Chardonnay Leone 2006 Tasca d’Almerita, die smaakt zoals je van een Siciliaanse Chardonnay mag verwachten - vol van geur en fris van smaak - en goed overeind blijft ook bij kruidige gerechten. Bij de worstjes werd een fles Corvina 2005 uit Veneto geopend: een indrukwekkende rode wijn, met een fluweelzachte smaak van rode vruchten en kruidnagel. Corvina is een druivensoort waarmee ook de bekende Amarone wijn wordt gemaakt. De druiven worden na de oogst op rieten drooghekken gelegd in goed geventileerde zolders zodat ze een beetje indrogen voordat ze tot wijn worden verwerkt. Een arbeidsintensief methode die voortreffelijke wijn als resultaat heeft.
Bij het dessert kregen we een glaasje Vinsanto Chianti Brolio van Barone Ricasoli. Ook lekker, maar het klopte niet echt met de chocolade en vooral de zoete marsalawijn die in het zabaione voor de parfait is gebruikt.
Prijs: Voorgerecht € 14,00, Tussengerecht 1 € 13,00, Tussengerecht 2 € 13,50, Hoofdgerecht 1 € 25,50, Hoofdgerecht 2 € 22,00, Dessert € 9,00, Wijnen rond € 35 per fles.
Oordeel: Liep bij jullie ook het water uit de mond bij het lezen van Marina's verslag? Nou bij mij in ieder geval wel. Zo ontzettend lekker eten doe je niet vaak. Eten bij Sogno is het summum van genieten: 9,5
Gepubliceerd om 08:17 PM
za - december 22, 2007
Malysisch restaurant Nyonya
Terwijl onze drie helden vanuit het stalen huis geld inzamelen voor het goede doel
nemen wij het ervan en gaan een hapje eten bij Maleisisch restaurant Nyonya aan
de Kloveniersburgwal in
Amsterdam.
Sfeer: Typisch zo'n restaurant dat ik normaal gesproken voorbij zou lopen. Mijn tafelgenoten van vanavond hebben het deze keer echter voor het zeggen. Het is een kleine ruimte die typisch oosters gezellig is aangekleed. Achter in de zaak is een kleine keuken en daar tussenin zit de bar. Het doet een beetje denken aan een friettent. Het is ook bedoeld voor een snelle hap, de keuken sluit om 21 uur en het restaurant om 21:46!
Voorgerecht: We delen wat voorgerechten. Rodi Canai, Maleisische pannenkoek met kerriesaus. Verrassend lekker. Nyonya chicken wings, gefrituurde kippenvleugeltjes. Gewoon lekker. Udang Goreng Blasa, gefrituurde ganalenpasteitjes. Ook al zo lekker.
Hoofdgerecht: Ook bij de hoofdgerechten delen we het een en ander. Daging Rendang, rundvlees met groenten en kokos in pikante saus. Lekker smoorvlees in niet al te pittige kokossaus. Asam Ikan, vis met ananas en groenten in zoet-zuresaus. Gefrituurde vis van onduidelijke herkomst met wat groenten in zoetige saus. Nyonya Sotong, inktvis met groenten en kokos in pikante saus. Kunstig gesneden inktvis met groenten in een lekkere saus.
Drank: Nyonya schenkt geen alcohol dus we houden het bij een potje Chinese thee.
Prijs: Voorgerecht € 3,50 - € 4,-, Hoofdgerecht € 12,50, Thee € 1,50 per pot.
Oordeel: Ik had al eens gehoord dat Maleisisch eten erg lekker zou zijn en dat is vanavond gebleken. De voorgerechten, het rundvlees en de inktvis waren erg lekker. De gefrituurde vis vond ik wat minder en het zou toch ook wel leuk zijn geweest als ze een wijntje schonken: 7,5
Sfeer: Typisch zo'n restaurant dat ik normaal gesproken voorbij zou lopen. Mijn tafelgenoten van vanavond hebben het deze keer echter voor het zeggen. Het is een kleine ruimte die typisch oosters gezellig is aangekleed. Achter in de zaak is een kleine keuken en daar tussenin zit de bar. Het doet een beetje denken aan een friettent. Het is ook bedoeld voor een snelle hap, de keuken sluit om 21 uur en het restaurant om 21:46!
Voorgerecht: We delen wat voorgerechten. Rodi Canai, Maleisische pannenkoek met kerriesaus. Verrassend lekker. Nyonya chicken wings, gefrituurde kippenvleugeltjes. Gewoon lekker. Udang Goreng Blasa, gefrituurde ganalenpasteitjes. Ook al zo lekker.
Hoofdgerecht: Ook bij de hoofdgerechten delen we het een en ander. Daging Rendang, rundvlees met groenten en kokos in pikante saus. Lekker smoorvlees in niet al te pittige kokossaus. Asam Ikan, vis met ananas en groenten in zoet-zuresaus. Gefrituurde vis van onduidelijke herkomst met wat groenten in zoetige saus. Nyonya Sotong, inktvis met groenten en kokos in pikante saus. Kunstig gesneden inktvis met groenten in een lekkere saus.
Drank: Nyonya schenkt geen alcohol dus we houden het bij een potje Chinese thee.
Prijs: Voorgerecht € 3,50 - € 4,-, Hoofdgerecht € 12,50, Thee € 1,50 per pot.
Oordeel: Ik had al eens gehoord dat Maleisisch eten erg lekker zou zijn en dat is vanavond gebleken. De voorgerechten, het rundvlees en de inktvis waren erg lekker. De gefrituurde vis vond ik wat minder en het zou toch ook wel leuk zijn geweest als ze een wijntje schonken: 7,5
Gepubliceerd om 05:49 PM
ma - december 17, 2007
Thais restaurant Bird
We hebben kerstvakantie. Zo'n eerste dag is dat
altijd even wennen. Je slaapt lang uit, komt langzaam op gang en voor je het
weet hang je al weer in een kroeg aan de bar. Zo gaat dat nou eenmaal als je
vakantie hebt. En daarna wil je nog wat eten en omdat het zo koud is moet dat
wel iets zijn waar je het warm van krijgt. We lopen op de Nieuwmarkt en
herinneren ons dat we op koninginnedag in 2006 bij Thais restaurant
Bird op de Zeedijk zijn geweest. Dat beviel ons toen best dus is het
hoog tijd dat we daar nog 's een keer naartoe gaan.
Sfeer: Ruim restaurant dat verdeeld is over verschillende ruimtes op verschillende verdiepingen. De aankleding is enigszins gedateerd en de enkelglas-ramen laten behoorlijk wat kou door (naast ons zit een tafel toeristen met jas aan en muts op. Da's wat overdreven vinden we, maar lekker warm is het niet). Het personeel is vriendelijk en attent.
Voorgerecht: Bird Luom Mid (nr. 77). Gemengd voorgerecht bestaande uit loempia's, spareribs, pangsit, viskoekjes, kipsaté, kip in bamboeblad (met sesamzaad) en gefrituurde garnalen. Een leuk afwisselend en lekker begin.
Hoofdgerecht: Paneng Nua (nr. 35). Reepjes biefstuk in paneng curry met kokosmelk geserveerd met witte rijst. Behoorlijk pittige curry met naast het vlees ook pepertjes, paprika en nog wat meer groenten. Behoorlijk pittig zonder dat dat alle andere smaken naar de achtergrond drukt.
Dessert: Irish Coffee. De koffie is te slap en de whisky bijna niet aanwezig.
Drank: Bier.
Prijs: Voorgerecht € 7, Hoofdgerecht € 14, Dessert € 6,50, Bier € 2,50 (per glas).
Oordeel: Heerlijk eten voor weinig geld. Ondanks dat het hier stikt van de toeristen maken ze er geen potje van. Alleen de Irish Coffee had wat beter gemogen. Maar mag je dat eisen van een Thai?: 7,7
Sfeer: Ruim restaurant dat verdeeld is over verschillende ruimtes op verschillende verdiepingen. De aankleding is enigszins gedateerd en de enkelglas-ramen laten behoorlijk wat kou door (naast ons zit een tafel toeristen met jas aan en muts op. Da's wat overdreven vinden we, maar lekker warm is het niet). Het personeel is vriendelijk en attent.
Voorgerecht: Bird Luom Mid (nr. 77). Gemengd voorgerecht bestaande uit loempia's, spareribs, pangsit, viskoekjes, kipsaté, kip in bamboeblad (met sesamzaad) en gefrituurde garnalen. Een leuk afwisselend en lekker begin.
Hoofdgerecht: Paneng Nua (nr. 35). Reepjes biefstuk in paneng curry met kokosmelk geserveerd met witte rijst. Behoorlijk pittige curry met naast het vlees ook pepertjes, paprika en nog wat meer groenten. Behoorlijk pittig zonder dat dat alle andere smaken naar de achtergrond drukt.
Dessert: Irish Coffee. De koffie is te slap en de whisky bijna niet aanwezig.
Drank: Bier.
Prijs: Voorgerecht € 7, Hoofdgerecht € 14, Dessert € 6,50, Bier € 2,50 (per glas).
Oordeel: Heerlijk eten voor weinig geld. Ondanks dat het hier stikt van de toeristen maken ze er geen potje van. Alleen de Irish Coffee had wat beter gemogen. Maar mag je dat eisen van een Thai?: 7,7
Gepubliceerd om 11:59 PM
zo - december 2, 2007
Japans restaurant Akitsu
We hebben zin in Oosters. Een collega vertelde me
laatst hoe lekker ze gegeten had bij Japans restaurant Akitsu aan de
Rozengracht. Toen ik helemaal enthousiast begon te worden vertelde ze dat haar
broer er werkt... Hoe onafhankelijk is haar oordeel dan nog, vraag ik me nu af.
Om daar achter te komen zijn we er gisteravond met vrienden
wezen
eten.
Sfeer: Aan de styling van het restaurant wordt niet de meeste zorg besteed. De jaren zeventig inrichting lijkt met zorg gekoesterd te worden. Ook aan de website (heb ik niet kunnen vinden) en de visitekaartjes (ook al niet gevonden) wordt weinig zorg besteed. Om toch een leuk plaatje bij dit verhaal te kunnen zetten ben ik gaan Googlen op Akitsu, maar dat leverde alleen maar plaatjes van verleidelijk kijkende, half ontklede Japanse dames en grote oceaanstomers op (nee, niet met). En daarom prijkt hierboven dus heel saai de kop van de kassabon. Op zich vind ik het niet zo'n probleem als een restaurant wat minder aandacht besteedt aan de vorm, als zich dat tenminste vertaalt in overdreven veel aandacht voor smaak! Onze verwachtingen zijn dus hoog gespannen.
Voorgerecht: We delen wat voorgerechten. Gyoza, 6 dumplings (soort Japanse versie van de ravioli, maar dan met lekkerder, dunner deeg). Sushi assortiment, 10 overheerlijke sushi met tonijn, zalm, garnalen, een witte vis, omelet en vis-eitjs. Maguro Natto, gefermenteerde bonen met stukjes tonijn. Volgens de kaart is dit gerecht niet voor iedereen een aanrader: de bonen schijnen erg te stinken en het geheel is wat slijmerig. Het valt ons alles mee met die stank. We herkennen de geur van koffie. De smaak wordt erg bepaald door de wasabi en de soja die er aan tafel doorheen geroerd wordt. De structuur is prettig, linzen-achtig. Iets minder soja was misschien lekkerder geweest.
Hoofdgerecht: Ook bij de hoofdgerechten delen we het een en ander. Shabu Shabu, een bouillonfondue met kool, dunne prachtig geaderde plakjes Japans rundvlees (je kunt ook kiezen voor een goedkopere Europese variant), lente-ui, verschillende soorten paddestoelen en tofu. Daarbij geserveerd krijgen we sesamzaad-saus en sojasaus. Suki Yaki, ongeveer dezelfde ingrediënten als de Shabu Shabu die we in dit geval zelf moeten bereiden in een saus van soja en sake. Allebei echt topgerechten!
Dessert: Aan desserts doen ze in Japan blijkbaar niet, maar na enige aandrang krijgen we toch een kaartje te zien met een paar ijsgerechten en daarbij gelijk excuses voor het matige aanbod. Ik heb nog wel een gaatje over en bestel een bolletje vanille-ijs met slagroom. Het ijs is weinig bijzonder en de slagroom komt uit een spuitbus. Ik snap nu wel waarom ze dit eigenlijk achter wilden houden.
Drank: Bij de voorgerechten nemen we de Elzasser Pinot Blanc van Trimbach. Een eenvoudige witte, frisse wijn. Bij het hoofdgerecht drinken we sake, warme Japanse rijstwijn. In smaak doet hij wat denken aan jenever. Bij het dessert wordt een pruimen wijn gedronken en Irish Coffee. De pruimen wijn is een echte zoete dessertwijn met flink veel fruit. De Irish Coffee smaakt goed, maar de topping van spuitbusslagroom is jammer en er had ook wel iets meer Whiskey in gemogen.
Prijs: Gyoza € 7,50, Sushi assortiment € 21,50, Maguro Natto € 6, Shabu Shabu € 30,50 (hierin zit een opslag van € 7,50 voor het Japanse vlees), Suki Yaki € 25,50 (hierin zit een opslag van € 4,50 voor het Japanse vlees), Pinot Blanc € 18 per fles, Sake € 4,50 per karafje, Pruimenwijn € 3,50 per glas.
Oordeel: Onze hooggespannen verwachtingen worden gelukkig waargemaakt. De voor- en hoofdgerechten zijn echt heerlijk puur en met heel veel smaak. De dessertkaart is een beetje jammer, die kunnen ze maar beter helemaal weglaten, zelfs als gasten zoals wij er expliciet naar vragen. Zonder dessert een top-Japanner: 8,5
Sfeer: Aan de styling van het restaurant wordt niet de meeste zorg besteed. De jaren zeventig inrichting lijkt met zorg gekoesterd te worden. Ook aan de website (heb ik niet kunnen vinden) en de visitekaartjes (ook al niet gevonden) wordt weinig zorg besteed. Om toch een leuk plaatje bij dit verhaal te kunnen zetten ben ik gaan Googlen op Akitsu, maar dat leverde alleen maar plaatjes van verleidelijk kijkende, half ontklede Japanse dames en grote oceaanstomers op (nee, niet met). En daarom prijkt hierboven dus heel saai de kop van de kassabon. Op zich vind ik het niet zo'n probleem als een restaurant wat minder aandacht besteedt aan de vorm, als zich dat tenminste vertaalt in overdreven veel aandacht voor smaak! Onze verwachtingen zijn dus hoog gespannen.
Voorgerecht: We delen wat voorgerechten. Gyoza, 6 dumplings (soort Japanse versie van de ravioli, maar dan met lekkerder, dunner deeg). Sushi assortiment, 10 overheerlijke sushi met tonijn, zalm, garnalen, een witte vis, omelet en vis-eitjs. Maguro Natto, gefermenteerde bonen met stukjes tonijn. Volgens de kaart is dit gerecht niet voor iedereen een aanrader: de bonen schijnen erg te stinken en het geheel is wat slijmerig. Het valt ons alles mee met die stank. We herkennen de geur van koffie. De smaak wordt erg bepaald door de wasabi en de soja die er aan tafel doorheen geroerd wordt. De structuur is prettig, linzen-achtig. Iets minder soja was misschien lekkerder geweest.
Hoofdgerecht: Ook bij de hoofdgerechten delen we het een en ander. Shabu Shabu, een bouillonfondue met kool, dunne prachtig geaderde plakjes Japans rundvlees (je kunt ook kiezen voor een goedkopere Europese variant), lente-ui, verschillende soorten paddestoelen en tofu. Daarbij geserveerd krijgen we sesamzaad-saus en sojasaus. Suki Yaki, ongeveer dezelfde ingrediënten als de Shabu Shabu die we in dit geval zelf moeten bereiden in een saus van soja en sake. Allebei echt topgerechten!
Dessert: Aan desserts doen ze in Japan blijkbaar niet, maar na enige aandrang krijgen we toch een kaartje te zien met een paar ijsgerechten en daarbij gelijk excuses voor het matige aanbod. Ik heb nog wel een gaatje over en bestel een bolletje vanille-ijs met slagroom. Het ijs is weinig bijzonder en de slagroom komt uit een spuitbus. Ik snap nu wel waarom ze dit eigenlijk achter wilden houden.
Drank: Bij de voorgerechten nemen we de Elzasser Pinot Blanc van Trimbach. Een eenvoudige witte, frisse wijn. Bij het hoofdgerecht drinken we sake, warme Japanse rijstwijn. In smaak doet hij wat denken aan jenever. Bij het dessert wordt een pruimen wijn gedronken en Irish Coffee. De pruimen wijn is een echte zoete dessertwijn met flink veel fruit. De Irish Coffee smaakt goed, maar de topping van spuitbusslagroom is jammer en er had ook wel iets meer Whiskey in gemogen.
Prijs: Gyoza € 7,50, Sushi assortiment € 21,50, Maguro Natto € 6, Shabu Shabu € 30,50 (hierin zit een opslag van € 7,50 voor het Japanse vlees), Suki Yaki € 25,50 (hierin zit een opslag van € 4,50 voor het Japanse vlees), Pinot Blanc € 18 per fles, Sake € 4,50 per karafje, Pruimenwijn € 3,50 per glas.
Oordeel: Onze hooggespannen verwachtingen worden gelukkig waargemaakt. De voor- en hoofdgerechten zijn echt heerlijk puur en met heel veel smaak. De dessertkaart is een beetje jammer, die kunnen ze maar beter helemaal weglaten, zelfs als gasten zoals wij er expliciet naar vragen. Zonder dessert een top-Japanner: 8,5
Gepubliceerd om 05:09 PM
zo - november 25, 2007
Lounge restaurant Sultan in Breda
In Amsterdam wil het maar niet lukken om ooit
gedempte grachten weer te heropenen, maar in Breda draaien ze daar de hand niet
voor om: op 30 juni dit jaar werd na anderhalf jaar graven de in 1965 gedempte
haven feestelijk heropend! Aan de kades van deze mooie haven openden
verschillende restaurants en wij bezoeken daar Lounge restaurant
Sultan. Ken je Breda een beetje? Het is echt een uitzonderlijk
gezellig stadje. Een beetje een ingedikte versie van Amsterdam; Amsterdam op
concentraat. Het centrum is op deze zaterdagavond één groot feest.
Voor de meest populaire tenten staan lange rijen mensen te wachten om binnen
gelaten te worden. Elke stap die je zet brengt je naar weer een andere kroeg of
restaurant waar je naartoe kunt. De uitgaansgelegenheden lijken het kleine
centrum geconfisqueerd te hebben. Het doet me erg denken aan een feest van een
grote multinational dat ik ooit in de RAI heb gehad. In de grote hallen was een
Zaans dorp gebouwd met in elk huis een ander podium, ander eten en ander bier.
Breda is vanavond mijn Zaanstad in de
RAI.
Sfeer: Restaurant Sultan doet onmiddellijk Oosters aan. Veel glas, tegeltjes, exotische lampen, lounge banken, lekkere geuren, waterpijpen, veel mensen, drukte, beetje chaos, gezellig! Halverwege de avond dooft de sfeerverlichting, knalt moderne Turkse muziek uit de speakers en danst een Turkse schone buik. Gasten worden uitgenodigd mee te dansen, ik bestudeer ondertussen heel aandachtig een stukje kipfilet...
Voorgerecht: Sultan Meze (minimaal 2 personen). Een mooie aardwerken schaal met verschillende lekkere dingetjes: inktvisringetjes, garnaal, falaffel, sarma (gevulde druivenbladeren), haydari, humus, tmaten tappenade, zalmmousse, stokvis-mousse, brood en nog veel meer! Echt heerlijk en gezellig om dat zo van een schaal met elkaar te delen.
Hoofdgerecht: Sac Kavurma (minimaal 2 personen) en Harem Speciaal (minimaal 2 personen). Twee prachtige schalen met lekkers waar we met z'n vieren van genieten. De Harem speciaal bestaat uit vier grote prikkers met stukjes rund en kip, lamskoteletten en stukjes gekruid gehakt met daarbij verschillende groenten en sauzen en dat alles geserveerd op een mooie aardewerken schaal. Sac Kavurma is een wok gevuld met lamsvleesstukjes, paprika, ui, champignon en rijst. Echt heerlijk!
Dessert: Baklava. Bladerdeeggebak van geroosterde pistachenoten met honingsiroop. Smullen!
Waterpijp: Overal in het restaurant staan borrelende waterpijpen op tafel. Het ruikt lekker zoet en maakt nieuwsgierig. Je 'rookt' appeltabak en dat smaakt zoetig en zacht. Zo'n waterpijp maakt de beleving in dit restaurant compleet. Ik wil thuis ook een waterpijp!
Drank: We kiezen een Turkse wijn die volgens de kaart jaren op eikenhout heeft gelegen. Het blijkt een wijn uit 2005 te zijn. De smaak is aardig, maar kent weinig diepte. In combinatie met het eten is het toch een verrassend lekker vocht.
Prijs: Voorgerecht € 9,50 p.p., Hoofdgerecht € 16,75 & € 18,75 p.p., Dessert € 4,50, Waterpijp € 9,-, Wijn ongeveer € 15 per fles
Oordeel: We zijn dolenthousiast het restaurant uitgekomen. Dit is echt heel erg leuk en heel erg lekker: 8,3
Sfeer: Restaurant Sultan doet onmiddellijk Oosters aan. Veel glas, tegeltjes, exotische lampen, lounge banken, lekkere geuren, waterpijpen, veel mensen, drukte, beetje chaos, gezellig! Halverwege de avond dooft de sfeerverlichting, knalt moderne Turkse muziek uit de speakers en danst een Turkse schone buik. Gasten worden uitgenodigd mee te dansen, ik bestudeer ondertussen heel aandachtig een stukje kipfilet...
Voorgerecht: Sultan Meze (minimaal 2 personen). Een mooie aardwerken schaal met verschillende lekkere dingetjes: inktvisringetjes, garnaal, falaffel, sarma (gevulde druivenbladeren), haydari, humus, tmaten tappenade, zalmmousse, stokvis-mousse, brood en nog veel meer! Echt heerlijk en gezellig om dat zo van een schaal met elkaar te delen.
Hoofdgerecht: Sac Kavurma (minimaal 2 personen) en Harem Speciaal (minimaal 2 personen). Twee prachtige schalen met lekkers waar we met z'n vieren van genieten. De Harem speciaal bestaat uit vier grote prikkers met stukjes rund en kip, lamskoteletten en stukjes gekruid gehakt met daarbij verschillende groenten en sauzen en dat alles geserveerd op een mooie aardewerken schaal. Sac Kavurma is een wok gevuld met lamsvleesstukjes, paprika, ui, champignon en rijst. Echt heerlijk!
Dessert: Baklava. Bladerdeeggebak van geroosterde pistachenoten met honingsiroop. Smullen!
Waterpijp: Overal in het restaurant staan borrelende waterpijpen op tafel. Het ruikt lekker zoet en maakt nieuwsgierig. Je 'rookt' appeltabak en dat smaakt zoetig en zacht. Zo'n waterpijp maakt de beleving in dit restaurant compleet. Ik wil thuis ook een waterpijp!
Drank: We kiezen een Turkse wijn die volgens de kaart jaren op eikenhout heeft gelegen. Het blijkt een wijn uit 2005 te zijn. De smaak is aardig, maar kent weinig diepte. In combinatie met het eten is het toch een verrassend lekker vocht.
Prijs: Voorgerecht € 9,50 p.p., Hoofdgerecht € 16,75 & € 18,75 p.p., Dessert € 4,50, Waterpijp € 9,-, Wijn ongeveer € 15 per fles
Oordeel: We zijn dolenthousiast het restaurant uitgekomen. Dit is echt heel erg leuk en heel erg lekker: 8,3
Gepubliceerd om 11:42 PM
za - november 24, 2007
Restaurant Umoja
Umoja Restaurant heeft als eerste Nederlandse
restaurant het MSC-certificaat ontvangen. Dit betekent dat er nu alleen nog maar
duurzaam gevangen vis op de kaart staat. Uiteraard was het restaurant al
klimaat-neutraal, wordt er gewerkt met biologische producten, serveren ze
voornamelijk biologische wijnen en biologisch bier, wordt er geld geschonken aan
goede doelen en is het er verboden om te roken... Is dit niet wat veel van het
goede? Vinden ze zelf denk ik wel. En daarom staan er lampjes op tafel die op
batterijen werken, is het toiletpapier zwart gekleurd en lezen we de kaart op
grote energieslurpende TV-schermen in plaats van op chloorvrij, gerecycled
papier. Volgens een medewerkster is dat omdat de kaart zo vaak wisselt. Als ik
vervolgens vraag om het wijnscherm krijg ik een geplastificeerde wijnkaart in
m'n hand gedrukt, het wijn-assortiment wisselt volgens haar namelijk niet zo
vaak. De wijn die ons door een andere medewerker wordt geadviseerd staat echter
niet op de kaart. Volgens hem komt dat omdat men veel kleine partijtjes opkoopt
waardoor de kaart vaak wisselt...
Sfeer: Vergeleken met ons vorige bezoek is de inrichting nog weer wat strakker en netter geworden. De tafeltjes staan vol met wijnglazen en er is een overdaad aan personeel dat zich duidelijk verveelt. Het concept is gelijk gebleven. De kaart bestaat uit hapjes waarvan je er net zoveel mag bestellen als je wilt. Wij doen het vandaag rustig aan met maar 2 gangen voorafgegaan door een amuse die bestaat uit een mousse van bloemkool en brood met olie.
Voorgerecht: Pasteitje met ragout van konijn. Een piepklein glaasje met konijnenragout en een klein bladerdeegbakje. De ragout smaakt lekker naar vlees met wat wortel (MK ontdekt er een erwtensoep smaak in).
Hoofdgerecht: Gegrilde en gefrituurde heilbot met spinazie en ravioli gevuld met zongedroogde tomaat. De gegrilde heilbot is mooi stevig en smaakt me goed. De gefrituurde heilbot doet denken aan een luxe lekkerbek. Wel lekker, maar misschien een beetje jammer van die mooie vis (met MSC-certificaat!) om zo klaar gemaakt te worden.
Drank: Pecorino wijn. Heerlijke, kruidige, Italiaanse witte wijn.
Prijs: Voorgerecht € 5,50, Hoofdgerecht € 24,50, Wijn € 24,50 per fles
Oordeel: Een restaurant met een boodschap en veel aandacht voor styling, over (bijna) alles lijkt nagedacht te zijn. Ook het eten zier er perfect uit en smaakt goed. Het voorgerecht was wel erg klein. Je kunt uiteraard meerdere voorgerechten bestellen, maar dan wordt het wel een duur avondje: 8,0
Sfeer: Vergeleken met ons vorige bezoek is de inrichting nog weer wat strakker en netter geworden. De tafeltjes staan vol met wijnglazen en er is een overdaad aan personeel dat zich duidelijk verveelt. Het concept is gelijk gebleven. De kaart bestaat uit hapjes waarvan je er net zoveel mag bestellen als je wilt. Wij doen het vandaag rustig aan met maar 2 gangen voorafgegaan door een amuse die bestaat uit een mousse van bloemkool en brood met olie.
Voorgerecht: Pasteitje met ragout van konijn. Een piepklein glaasje met konijnenragout en een klein bladerdeegbakje. De ragout smaakt lekker naar vlees met wat wortel (MK ontdekt er een erwtensoep smaak in).
Hoofdgerecht: Gegrilde en gefrituurde heilbot met spinazie en ravioli gevuld met zongedroogde tomaat. De gegrilde heilbot is mooi stevig en smaakt me goed. De gefrituurde heilbot doet denken aan een luxe lekkerbek. Wel lekker, maar misschien een beetje jammer van die mooie vis (met MSC-certificaat!) om zo klaar gemaakt te worden.
Drank: Pecorino wijn. Heerlijke, kruidige, Italiaanse witte wijn.
Prijs: Voorgerecht € 5,50, Hoofdgerecht € 24,50, Wijn € 24,50 per fles
Oordeel: Een restaurant met een boodschap en veel aandacht voor styling, over (bijna) alles lijkt nagedacht te zijn. Ook het eten zier er perfect uit en smaakt goed. Het voorgerecht was wel erg klein. Je kunt uiteraard meerdere voorgerechten bestellen, maar dan wordt het wel een duur avondje: 8,0
Gepubliceerd om 12:24 PM
di - november 20, 2007
Restaurant Opium in Utrecht
Dit herken je vast wel. Je doet iets zonder er
heel erg bij na te denken en achteraf blijkt dat dan ineens een enorm issue te
zijn. Iets dat je niet had voorzien, dat je nooit had verwacht.... Ik heb dat
dus nogal eens. En dat maakt me tegenwoordig wel een beetje angstig. Bij alles
wat ik doe denk ik: zullen ze dan niet straks dit of dat? En dan denk ik
vaak heel laf van laat ik het dan maar niet doen. Of soms doe ik het toch gewoon
en ben ik de dagen erna helemaal onrustig omdat ik verwacht dat er van alles
over me heen gaat komen. Erg hè? Zal Anne Frank dat nou ook hebben gehad
denk ik dan? Zal ze toen ze schreef dat die kastanjeboom achter haar huis zoveel
kastanjes droeg hebben bedacht dat dat zoveel jaar later tot een ware media-hype
zou leiden? Als ze dat nou niet had geschreven was die boom al lang gekapt. En
nu dit... Wat een circus.... Wij vluchten even weg uit dit Amsterdam dat zich zo
overdreven druk maakt om een boom. Maar als ik nu vertel waar we onder zijn
gedoken zul je zien dat die stad dan over pakweg 50 jaar niet gesloopt mag
worden. Ik houd het dus maar even in het midden. We aten gisteravond in ieder
geval bij Restaurant Opium aan de Voorstraat in
Utrecht.
Sfeer: Modern fusion-restaurant met een warme, donkere aankleding. Als ik foto's probeer te maken van de kaart (m'n geheugen kent ook haar beperkingen) komt er een medewerker met een leeslampje aangesneld. Ik voel me betrapt, maar vind het ook wel een net gebaar. De kaart laat een combinatie zien tussen oosterse en westerse keukens. Er staat bijvoorbeeld sushi op met mozzarella en basilicum en sushimi met zalm, mosselen en tonijn. Naast de kaart serveert men een wisselend dagmenu.
Voorgerecht: Terrine van hert en lychee met hoi sin honingsaus en 5-spicesbrood. Smakelijk, vlezige hertenterrine met lycheesaus en stukjes brood die een combinatie lijken tussen roggebrood en ontbijtkoek. Ik vind het een aantrekkelijke combi.
Hoofdgerecht: Op de huid gebakken kabeljauwfilet met char siu, Chinese kool en miso mosterdsaus. Aparte, maar erg lekkere combinatie van kabeljauw en geroosterd varkensvlees.
Dessert: Grand dessert voor 2 personen. Een bord met van alles wat: kastanje crème brulee, sorbetijs van pure chocolade en nog wat dingetjes die ik vergeten ben. Zoals vaak is ook hier het dessert niet echt top, maar wel smakelijk. Waarom het voor 2 personen is begrijp ik niet zo goed want zo groot is de portie nu ook weer niet.
Drank: We kiezen de huis-Chardonnay van de Australische Step Road Winery. Een echte Chardonnay met een klein zoetje en een zuurtje.
Prijs: Voorgerecht 9,25 €, Hoofdgerecht 17,25 €, Dessert 13 €, Wijn 15,75 € per fles.
Oordeel: Mooi restaurant met spannend eten. Volgens m'n tafelgenoten zou de bediening iets beter kunnen, maar wat prijs-kwaliteit betreft denk ik dat ze net als het eten waar leveren voor je geld: 7,7
Sfeer: Modern fusion-restaurant met een warme, donkere aankleding. Als ik foto's probeer te maken van de kaart (m'n geheugen kent ook haar beperkingen) komt er een medewerker met een leeslampje aangesneld. Ik voel me betrapt, maar vind het ook wel een net gebaar. De kaart laat een combinatie zien tussen oosterse en westerse keukens. Er staat bijvoorbeeld sushi op met mozzarella en basilicum en sushimi met zalm, mosselen en tonijn. Naast de kaart serveert men een wisselend dagmenu.
Voorgerecht: Terrine van hert en lychee met hoi sin honingsaus en 5-spicesbrood. Smakelijk, vlezige hertenterrine met lycheesaus en stukjes brood die een combinatie lijken tussen roggebrood en ontbijtkoek. Ik vind het een aantrekkelijke combi.
Hoofdgerecht: Op de huid gebakken kabeljauwfilet met char siu, Chinese kool en miso mosterdsaus. Aparte, maar erg lekkere combinatie van kabeljauw en geroosterd varkensvlees.
Dessert: Grand dessert voor 2 personen. Een bord met van alles wat: kastanje crème brulee, sorbetijs van pure chocolade en nog wat dingetjes die ik vergeten ben. Zoals vaak is ook hier het dessert niet echt top, maar wel smakelijk. Waarom het voor 2 personen is begrijp ik niet zo goed want zo groot is de portie nu ook weer niet.
Drank: We kiezen de huis-Chardonnay van de Australische Step Road Winery. Een echte Chardonnay met een klein zoetje en een zuurtje.
Prijs: Voorgerecht 9,25 €, Hoofdgerecht 17,25 €, Dessert 13 €, Wijn 15,75 € per fles.
Oordeel: Mooi restaurant met spannend eten. Volgens m'n tafelgenoten zou de bediening iets beter kunnen, maar wat prijs-kwaliteit betreft denk ik dat ze net als het eten waar leveren voor je geld: 7,7
Gepubliceerd om 09:02 PM
za - november 17, 2007
Restaurant Hostaria
Als je een beetje heb opgelet dan is het je vast
opgevallen dat het hier donderdag rustig was. Ik was stappen met een vriendin en
daarna echt niet meer in staat om nog maar een paar letters op een enigszins
zinnige wijze achter elkaar te zetten. Na gisteren heerlijk lang uitgeslapen te
hebben en mezelf vandaag lekker verwend te hebben (met zelfs een bezoek aan
m'n favoriete
kapster)
kan ik er weer helemaal tegen en doe verslag van donderdag. Eens denken...
Graaf, graaf, graaf... Eerst diep in m'n geheugen, dan in m'n zakken, telefoon
en portemonnee... Ik ontdek krabbels, aantekeningen, foto's... De avond komt
weer tot leven. We waren (op enig moment) bij Ristorante Hostaria in de 2e
Egelantierdwarsstraat in
Amsterdam!
Sfeer: Een restaurant dat je zo zou kunnen verplaatsen naar Italië. De inrichting is onbelangrijk en de tafeltjes staan bijna boven op elkaar. De keuken is super-open en het personeel super-aanwezig. Eigenlijk best wel een gezellige gekte.
Voorgerecht: Il nostri ravioli al burro e salvia. De ravioli van de dag is vandaag gevuld met pittige provolone-kaas en gegratineerd met oude kaas. Het geheel baadt in de olie. De smaak is goed, maar het doet wel erg vet aan. Je krijgt eigenlijk spontaan een schuldgevoel.
Hoofdgerecht: La tagliata de manzo con rucola e grana / timballo di risotto alla milanese. Een goede runder rib-eye met behoorlijk wat parmezaanse kaas. Daarbij een beetje saffraanrisotto.De kaas had wat mij betreft achterwege kunnen blijven (weer dat schuldgevoel), verder was het erg lekker.
Drank: Als aperitief nemen we een flesje Italiaanse Pinot Grigio. Een lekkere volle wijn met stevige smaak. Het voor- en hoofdgerecht komen echter zo snel dat we ook tijdens de maaltijd nog van dit aperitief genieten.
Prijs: Voorgerecht 13,50 €, Hoofdgerecht 20 €, Wijn 27€ per fles.
Oordeel: Wat entourage betreft niet heel erg geweldig. Wat Italiaanse ervaring betreft echter een topper. Het eten is goed, maar zou wat mij betreft wel ietsjes minder vet mogen: 7,5
Sfeer: Een restaurant dat je zo zou kunnen verplaatsen naar Italië. De inrichting is onbelangrijk en de tafeltjes staan bijna boven op elkaar. De keuken is super-open en het personeel super-aanwezig. Eigenlijk best wel een gezellige gekte.
Voorgerecht: Il nostri ravioli al burro e salvia. De ravioli van de dag is vandaag gevuld met pittige provolone-kaas en gegratineerd met oude kaas. Het geheel baadt in de olie. De smaak is goed, maar het doet wel erg vet aan. Je krijgt eigenlijk spontaan een schuldgevoel.
Hoofdgerecht: La tagliata de manzo con rucola e grana / timballo di risotto alla milanese. Een goede runder rib-eye met behoorlijk wat parmezaanse kaas. Daarbij een beetje saffraanrisotto.De kaas had wat mij betreft achterwege kunnen blijven (weer dat schuldgevoel), verder was het erg lekker.
Drank: Als aperitief nemen we een flesje Italiaanse Pinot Grigio. Een lekkere volle wijn met stevige smaak. Het voor- en hoofdgerecht komen echter zo snel dat we ook tijdens de maaltijd nog van dit aperitief genieten.
Prijs: Voorgerecht 13,50 €, Hoofdgerecht 20 €, Wijn 27€ per fles.
Oordeel: Wat entourage betreft niet heel erg geweldig. Wat Italiaanse ervaring betreft echter een topper. Het eten is goed, maar zou wat mij betreft wel ietsjes minder vet mogen: 7,5
Gepubliceerd om 08:30 PM
ma - november 12, 2007
Restaurant Quartier Latin
Op de vlucht voor Sint Maarten belanden we in de
Utrechtsestraat. Waar moeten we heen? Waar zijn we veilig? Vooges kennen we zo
ondertussen wel. Sluizer ziet grijs van de bejaarden. Herrie is gesloten en
verder zien we alleen maar Oosterse of keten-tenten. En dan valt ons oog op een
klein restaurant dat zich bijna onizchtbaar opstelt. Het is restaurant Quartier
Latin. We besluiten het een kans te
geven.
Sfeer: Beetje gedateerd interieur. Vijftien jaar geleden was dit modern, maar om het vandaag de dag te redden moet er echt iets veranderen. Voor in de zaak is de bar. Achterin de zaak de open keuken. Daar weer achter zijn de toiletten. De deur van het toilet gaat moeilijk dicht. Ik trek hem drie keer dicht en krijg drie keer een pufje luchtverfrisser in m'n nek gespoten. We begrijpen nu waarom het hier zo kunstmatig fris ruikt. Naast de kaart met Franse klassiekers biedt men een drie-gangen-menu aan. Wij gaan voor het menu.
Voorgerecht: Wilde zwijnham carpaccio. Plakjes ham van wilde zwijn op een bedje van salade. Daarbij plakjes augurk, kappertjes en een azijn-saus. Helemaal niet verkeerd. Het vlees smaakt lekker en de zure begeleiding is een verademing want tegenwoordig lijkt alles zoet te moeten zijn.
Hoofdgerecht: Herten tournedos met cranberrysaus. Een flink stuk mals hertenvlees met cranberrysaus. Daarbij frietjes, aardappelgratie, salade, boontjes, peultjes en broccoli. Precies zoals je dat vroeger kreeg. Het vlees is heerlijk en alles wat erbij komt is ook goed
Dessert: Mousse au chocolat noir. Twee bolletjes chocolade mousse met echte slagroom. Ik ben gek op chocolade! En dus ook op dit toetje.
Drank: We kiezen de rode Chateau Belfort uit de Medoc. Een mooie volle, afgewogen medoc uit 2004.
Prijs: Menu 32,50 €,Wijn 29,50 € per fles.
Oordeel: Enigszins ouderwets restaurant. Op het eten is weinig aan te merken, maar spannend is het niet. De inrichting, de kaart en het personeel zijn echt niet meer van deze tijd: 7,4
Sfeer: Beetje gedateerd interieur. Vijftien jaar geleden was dit modern, maar om het vandaag de dag te redden moet er echt iets veranderen. Voor in de zaak is de bar. Achterin de zaak de open keuken. Daar weer achter zijn de toiletten. De deur van het toilet gaat moeilijk dicht. Ik trek hem drie keer dicht en krijg drie keer een pufje luchtverfrisser in m'n nek gespoten. We begrijpen nu waarom het hier zo kunstmatig fris ruikt. Naast de kaart met Franse klassiekers biedt men een drie-gangen-menu aan. Wij gaan voor het menu.
Voorgerecht: Wilde zwijnham carpaccio. Plakjes ham van wilde zwijn op een bedje van salade. Daarbij plakjes augurk, kappertjes en een azijn-saus. Helemaal niet verkeerd. Het vlees smaakt lekker en de zure begeleiding is een verademing want tegenwoordig lijkt alles zoet te moeten zijn.
Hoofdgerecht: Herten tournedos met cranberrysaus. Een flink stuk mals hertenvlees met cranberrysaus. Daarbij frietjes, aardappelgratie, salade, boontjes, peultjes en broccoli. Precies zoals je dat vroeger kreeg. Het vlees is heerlijk en alles wat erbij komt is ook goed
Dessert: Mousse au chocolat noir. Twee bolletjes chocolade mousse met echte slagroom. Ik ben gek op chocolade! En dus ook op dit toetje.
Drank: We kiezen de rode Chateau Belfort uit de Medoc. Een mooie volle, afgewogen medoc uit 2004.
Prijs: Menu 32,50 €,Wijn 29,50 € per fles.
Oordeel: Enigszins ouderwets restaurant. Op het eten is weinig aan te merken, maar spannend is het niet. De inrichting, de kaart en het personeel zijn echt niet meer van deze tijd: 7,4
Gepubliceerd om 11:13 PM
vr - oktober 19, 2007
Restaurant Eau de Vie
Afgelopen dinsdag ging MK met een vriendin naar
een nieuw restaurant in de Maasstraat: Eau de
Vie. Ze vroeg nog wel of ik het niet vervelend vond dat ze zo alleen
ging en of ik mee wilde, maar da's onzin. Ik ben helemaal niet jaloers ofzo,
maar heb wel zoiets van wat jij kunt kan ik ook. En dus bezocht ook ik
gisteravond met een vriendin restaurant Eau de
Vie!
Sfeer: Het restaurant vind je op de hoek van de Maasstraat en de Churchillaan. De inrichting is netjes met mooi tafellinnen, prima glazen, heerlijke stoelen (waarvan de zitting voor mijn gevoel wel iets te laag is t.o.v. de tafel) en mooie mensen als publiek. De kaart is Frans met invloeden uit Italië. We kiezen voor het 4-gangen Eau de Vie-menu.
Voorgerecht: Na een lekkere amuse van wilde zalm, paling en avocado-mousse starten we met een dun plakje kalfsvlees met daar bovenop twee torentjes met stukjes tonijn en tonijnmousse. Daarbij een pittige dressing met kappertjes. Erg mooi om te zien en zeer goed van smaak.
Tussengerecht: Stukje op huid gebakken dorade met een paar schelpdiertjes. Een heerlijk tussenhapje. Mooi stukje vis en passend begeleiding.
Hoofdgerecht: Kalfssukade met eendenlever. Heerlijk kalfsvlees met wat aardappelpuree en eendenlever. Heerlijke combinatie.
Dessert: Luchtige chocolademousee met een bolletje ijs.
Drank: Bij het 4-gangenmenu wordt een passend wijnmenu aangeboden. De wijnen zijn stuk voor stuk heerlijk en goed passend, maar namen enzo heb ik echt niet onthouden.
Prijs: 4-Gangenmenu 43 €, Wijmenu 24 €
Oordeel: Toptent! Lekker buiten het centrum, prachtige inrichting, heerlijk eten, goede bediening, niks aan veranderen: 9,2
Sfeer: Het restaurant vind je op de hoek van de Maasstraat en de Churchillaan. De inrichting is netjes met mooi tafellinnen, prima glazen, heerlijke stoelen (waarvan de zitting voor mijn gevoel wel iets te laag is t.o.v. de tafel) en mooie mensen als publiek. De kaart is Frans met invloeden uit Italië. We kiezen voor het 4-gangen Eau de Vie-menu.
Voorgerecht: Na een lekkere amuse van wilde zalm, paling en avocado-mousse starten we met een dun plakje kalfsvlees met daar bovenop twee torentjes met stukjes tonijn en tonijnmousse. Daarbij een pittige dressing met kappertjes. Erg mooi om te zien en zeer goed van smaak.
Tussengerecht: Stukje op huid gebakken dorade met een paar schelpdiertjes. Een heerlijk tussenhapje. Mooi stukje vis en passend begeleiding.
Hoofdgerecht: Kalfssukade met eendenlever. Heerlijk kalfsvlees met wat aardappelpuree en eendenlever. Heerlijke combinatie.
Dessert: Luchtige chocolademousee met een bolletje ijs.
Drank: Bij het 4-gangenmenu wordt een passend wijnmenu aangeboden. De wijnen zijn stuk voor stuk heerlijk en goed passend, maar namen enzo heb ik echt niet onthouden.
Prijs: 4-Gangenmenu 43 €, Wijmenu 24 €
Oordeel: Toptent! Lekker buiten het centrum, prachtige inrichting, heerlijk eten, goede bediening, niks aan veranderen: 9,2
Gepubliceerd om 09:32 PM
zo - oktober 14, 2007
Pizzeria Pizza Taxi
Het is een lente-achtige herfstdag in oktober.
Met onze winterjassen in de hand lopen we door een zonnig Amsterdam. De
terrassen zitten bomvol, de sfeer is uitgelaten. We laten ons niet gek maken en
gaan gewoon naar de nieuwe Openbare Bibliotheek die we van boven tot onderen
bewonderen. Wat een geweldig pand. Als beloning voor zoveel zelfbeheersing
trakteren we onszelf op een biertje bij het Muziekgebouw aan het IJ. We houden
het bij twee biertjes en als beloning voor zoveel orde trakteren we onszelf op
een pizza bij Pizza Taxi aan de
Ceintuurbaan.
Sfeer: De naam schept niet al te hoge verwachtingen, maar eenmaal binnen blijkt het toch een alleraardigst ingericht restaurant te zijn met Italiaanse gastheer en kok. De kaart bestaat uit een paar pasta, vlees- en visgerechten, maar het belangrijkste is hier toch de pizza.
Voorgerecht: We nemen samen de antipasto Italiano. Deze bestaat uit verschillende soorten vleeswaren (een pittige worst en een rauwe ham), kaas en geroosterde groenten (aubergine, courgette en paprika). Het smaakt erg lekker.
Hoofdgerecht: Pizza Isabella. Een pizza met tomatensaus, mozzarella, knoflook, uien, paprika, pikante salami en Spaanse peper. Dit alles op een lekkere dunne, knapperige bodem. MK had de pizza Taxi. Deze bestaat uit dezelfde dunne, knapperige bodem maar dan belegd met mozzarella, verse tomaten, aubergines en basilicum. Dit zijn de beste pizza's die we tot dusver in Amsterdam in een restaurant hebben gegeten.
Dessert: Als dessert nemen we chocolade-ijs verpakt in een laagje chocolade. En een stukje amandeltaart.
Drank: De wijnkaart is beperkt. Je kunt kiezen uit huiswijn per liter (13 €), halve liter (7,25 €) of glas (2,25 €) of een fles wijn (Chianti of Sangiovese). Wij kiezen de Sangiovese. Het blijkt een lekkere zachte wijn te zijn die lekker wegdrinkt bij de pizza's.
Prijs: Voorgerecht 10,50 € (voor 2 personen), Pizza's 9 € per stuk, Dessert 4,20-4,50 €, Wijn 17 € per fles
Oordeel: Een ongedwongen sfeer, lage prijzen en de lekkerste pizza's die we tot nu toe in Amsterdam hebben gegeten: 8,0
Sfeer: De naam schept niet al te hoge verwachtingen, maar eenmaal binnen blijkt het toch een alleraardigst ingericht restaurant te zijn met Italiaanse gastheer en kok. De kaart bestaat uit een paar pasta, vlees- en visgerechten, maar het belangrijkste is hier toch de pizza.
Voorgerecht: We nemen samen de antipasto Italiano. Deze bestaat uit verschillende soorten vleeswaren (een pittige worst en een rauwe ham), kaas en geroosterde groenten (aubergine, courgette en paprika). Het smaakt erg lekker.
Hoofdgerecht: Pizza Isabella. Een pizza met tomatensaus, mozzarella, knoflook, uien, paprika, pikante salami en Spaanse peper. Dit alles op een lekkere dunne, knapperige bodem. MK had de pizza Taxi. Deze bestaat uit dezelfde dunne, knapperige bodem maar dan belegd met mozzarella, verse tomaten, aubergines en basilicum. Dit zijn de beste pizza's die we tot dusver in Amsterdam in een restaurant hebben gegeten.
Dessert: Als dessert nemen we chocolade-ijs verpakt in een laagje chocolade. En een stukje amandeltaart.
Drank: De wijnkaart is beperkt. Je kunt kiezen uit huiswijn per liter (13 €), halve liter (7,25 €) of glas (2,25 €) of een fles wijn (Chianti of Sangiovese). Wij kiezen de Sangiovese. Het blijkt een lekkere zachte wijn te zijn die lekker wegdrinkt bij de pizza's.
Prijs: Voorgerecht 10,50 € (voor 2 personen), Pizza's 9 € per stuk, Dessert 4,20-4,50 €, Wijn 17 € per fles
Oordeel: Een ongedwongen sfeer, lage prijzen en de lekkerste pizza's die we tot nu toe in Amsterdam hebben gegeten: 8,0
Gepubliceerd om 09:52 PM
do - september 6, 2007
Restaurant Thai & Co
Het is een vreemde week. Het project waar ik aan
werkte werd dinsdag aan het eind van de dag per direct gestopt. Tijdelijke
krachten moesten hun spulletjes inleveren en mochten de dag erna nog even een
handje komen schudden. En dat was het dan. Collega's die je soms vaker zag dan
je eigen familie zie je van de ene op de andere dag niet meer. Normaal bereid je
je op zoiets voor, maar daar was nu geen tijd voor. Dinsdag liepen we met het
hele project tegen het stopbord aan en we schrokken ons kapot. Toen we hoorden
dat er een speciale bijeenkomst zou zijn spraken we af om na het werk sowieso
ergens een hapje te gaan eten. Misschien om iets te vieren en anders maar om
iets te vergeten. Het werd dat laatste. We bezoeken Thais restaurant Thai &
Co aan de Haarlemmerstraat in
Amsterdam.
Sfeer: Klein restaurant met een inrichting die ik niet gelijk Thais zou noemen. Het zou net zo goed een Frans eetcafé kunnen zijn. Persoonlijk bevalt me dat wel want al die kitscherige tierlantijnen die je vaak ziet hoeven van mij niet zo. De dame die ons bedient oogt Oosters en blijkt dat ook te zijn want het kost behoorlijk wat moeite om haar te vertellen wat we exact willen drinken. Bij het bestellen van het eten noemen we de nummertjes op en dat snapt ze gelukkig een stuk beter.
Voorgerecht: Mixed Thai & Co (nr. 6). Een gemengde schotel van alle voorgerechtjes die op de kaart staan: Pophia Thod (kiploempiaatjes), Sateh Kai (kipsaté gemarineerd in kokosmelk), Koeng Choep Paeng Thod (gefrituurde met kokos gepaneerde garnalen), Thod Man Plaa (gefrituurde viskoekjes met bascillicum) en Thaise Spareribs. Een lekker begin met deze eenvoudige en smakelijke hapjes.
Hoofdgerecht: Neua Phad King (nr. 71). Gebakken rundvlees met verse gember, lente-uitjes en zwarte champignons geserveerd met Pandan rijst. Mooie stukjes rundvlees in een behoorlijk pittige saus. De groenten proef je desondanks nog erg goed. Het smaakt echt lekker vers.
Drank: Singha Thai bier (geen nummer, erg onhandig). Een wat laf, zoetig, Thais biertje dat wel goed koelt.
Prijs: Voorgerecht 6 €, Hoofdgerecht 13 €, Bier 3,50 € per flesje
Oordeel: Prima kwaliteit eten voor weinig geld. Het enige dat verbeterd mag worden is de bediening: 7,5
Sfeer: Klein restaurant met een inrichting die ik niet gelijk Thais zou noemen. Het zou net zo goed een Frans eetcafé kunnen zijn. Persoonlijk bevalt me dat wel want al die kitscherige tierlantijnen die je vaak ziet hoeven van mij niet zo. De dame die ons bedient oogt Oosters en blijkt dat ook te zijn want het kost behoorlijk wat moeite om haar te vertellen wat we exact willen drinken. Bij het bestellen van het eten noemen we de nummertjes op en dat snapt ze gelukkig een stuk beter.
Voorgerecht: Mixed Thai & Co (nr. 6). Een gemengde schotel van alle voorgerechtjes die op de kaart staan: Pophia Thod (kiploempiaatjes), Sateh Kai (kipsaté gemarineerd in kokosmelk), Koeng Choep Paeng Thod (gefrituurde met kokos gepaneerde garnalen), Thod Man Plaa (gefrituurde viskoekjes met bascillicum) en Thaise Spareribs. Een lekker begin met deze eenvoudige en smakelijke hapjes.
Hoofdgerecht: Neua Phad King (nr. 71). Gebakken rundvlees met verse gember, lente-uitjes en zwarte champignons geserveerd met Pandan rijst. Mooie stukjes rundvlees in een behoorlijk pittige saus. De groenten proef je desondanks nog erg goed. Het smaakt echt lekker vers.
Drank: Singha Thai bier (geen nummer, erg onhandig). Een wat laf, zoetig, Thais biertje dat wel goed koelt.
Prijs: Voorgerecht 6 €, Hoofdgerecht 13 €, Bier 3,50 € per flesje
Oordeel: Prima kwaliteit eten voor weinig geld. Het enige dat verbeterd mag worden is de bediening: 7,5
Gepubliceerd om 07:03 PM
do - augustus 30, 2007
Brasserie Bark
Vandaag werd ik door een vriendin uitgenodigd om
vanavond mee te gaan naar het Concertgebouw. Op het programma staan de serenade
in C groot, op. 10 van Ernst von Dohnányi, het zevende strijkkwartet in fis
klein, op. 108 van Dimitri Sjostakovitsj en het strijkkwartet in C groot, D956
van Franz Schubert uitgevoerd door Janine Jansen (viool), Julian Rachlin
(viool), Maxim Rysanov (altviool), Micha Maisky (cello) en Torleif Thedéen
(cello). De zaal zit afgeladen vol. Om me heen zie ik heel veel foute
(bloemetjes) jurken en mannen in te ruime colberts en met baarden die toch echt
al heel lang geleden bijgeknipt hadden moeten worden. De muzikanten dalen de
trap af, gaan zitten, kijken elkaar bijna verliefd aan en zetten in. Vanaf dat
moment probeert het publiek zich enigszins rustig te houden, maar da's moeilijk,
blijkt. Klassieke muziek roept bij sommige mensen hoestbuien op, of kuchbuien,
of schraapbuien, of ondefinieerbare, raar klinkende buien, maar in ieder geval
buien. Als we geluk hebben houden ze al die herrie voor zich tot de uitvoerenden
een deel hebben afgerond en zich in ongemakkelijke stilte voorbereiden op een
volgend deel, maar meestal komt dat gehoest, gekuch en geschraap gewoon
tussendoor. Eventueel gevolgd door een zelf-vloek, een tas die openritst en een
keeltablet die uit een doosje wordt geschud. Het is een leuk spektakel! De
muziek is ondertussen ook erg mooi. De uitvoerenden doen zichtbaar hun best en
gaan ver op in hun kunsten. Persoonlijk heb ik het meeste met Sjostakovitsj. Dat
strijkkwartet staat vol van de afwisseling en doet denken aan stevige rock op
viool. De andere stukken waren ook erg mooi, maar weer wat gewoner, alledaagser,
minder uitgesproken. Maar niettemin vol passie
gebracht!
Vooraf eten we wat bij Brasserie Bark. Het zit er, zoals bij veel restaurants hier in de buurt, om 18 uur al vol met concertgebouwgangers.
Sfeer: De naam brasserie is hier zeker van toepassing. Bark doet in veel opzichten denken aan een eettent in Parijs. Het personeel is snel en vriendelijk en de keuken lijkt gespecialiseerd in het zo snel mogelijk uitspuwen van de gerechten. We schoven om 18 uur aan tafel, bestelden enige minuten later en exact 1 uur later hadden we ons voor- en hoofdgerecht achter de kiezen. Ideaal als je nog een avondje concertgebouw voor de boeg hebt.
Voorgerecht: Ganzelever paté met geroosterd brioche brood, fruitgel-dingetjes en peper en zout. Het zal wel fout zijn, maar lekker is het wel.
Hoofdgerecht: Kalfs rib-eye met een stukje aardappel lasagne, olijventapenade en een schaaltje salade met overdreven veel nootjes. Goed stuk vlees dat prima is gebakken.
Dessert: Stukje warme appeltaart met een bolletje ijs en een boletje slagroom. Niet verkeerd.
Drank: Die vriendin met wie ik was kwam net terug van een vakantie in de Loire dus we kozen een wijn dicht bij het vakantieadres en dat werd de rode Sancerre van Jean-Paul Balland et fils, een droge wijn met behoorlijk wat smaak en fruit in de neus. Bij het dessert kozen we de Beaumes de Venise, een lekkere zoete, volle dessertwijn.
Prijs: Voorgerecht 13,50 €, Hoofdgerecht 21,75 €, Dessert 4,80 €, Sancerre 34,50 € per fles, Beaumes de Venise 4,40 € per glas
Oordeel: Helemaal niet verkeerd dat Bark. Het eten is goed verzorgd en toch snel. Ideaal als je nog een concertje wilt pikken: 7,6
Vooraf eten we wat bij Brasserie Bark. Het zit er, zoals bij veel restaurants hier in de buurt, om 18 uur al vol met concertgebouwgangers.
Sfeer: De naam brasserie is hier zeker van toepassing. Bark doet in veel opzichten denken aan een eettent in Parijs. Het personeel is snel en vriendelijk en de keuken lijkt gespecialiseerd in het zo snel mogelijk uitspuwen van de gerechten. We schoven om 18 uur aan tafel, bestelden enige minuten later en exact 1 uur later hadden we ons voor- en hoofdgerecht achter de kiezen. Ideaal als je nog een avondje concertgebouw voor de boeg hebt.
Voorgerecht: Ganzelever paté met geroosterd brioche brood, fruitgel-dingetjes en peper en zout. Het zal wel fout zijn, maar lekker is het wel.
Hoofdgerecht: Kalfs rib-eye met een stukje aardappel lasagne, olijventapenade en een schaaltje salade met overdreven veel nootjes. Goed stuk vlees dat prima is gebakken.
Dessert: Stukje warme appeltaart met een bolletje ijs en een boletje slagroom. Niet verkeerd.
Drank: Die vriendin met wie ik was kwam net terug van een vakantie in de Loire dus we kozen een wijn dicht bij het vakantieadres en dat werd de rode Sancerre van Jean-Paul Balland et fils, een droge wijn met behoorlijk wat smaak en fruit in de neus. Bij het dessert kozen we de Beaumes de Venise, een lekkere zoete, volle dessertwijn.
Prijs: Voorgerecht 13,50 €, Hoofdgerecht 21,75 €, Dessert 4,80 €, Sancerre 34,50 € per fles, Beaumes de Venise 4,40 € per glas
Oordeel: Helemaal niet verkeerd dat Bark. Het eten is goed verzorgd en toch snel. Ideaal als je nog een concertje wilt pikken: 7,6
Gepubliceerd om 11:59 PM
di - juli 24, 2007
The Red Lion in Lacock, Engeland
De laatste avond in ons busje gaan we echt niet
meer zelf koken hoor. In de buurt van de camping ligt het door National Trust
met zorg bewaard gebleven dorp Lacock. We eten een hapje in The Red Lion
pub.
Sfeer: Drukke pub waar je ook buiten kunt zitten in de tuin. Er zijn deze avond opvallend veel sporters die na afloop van een rondje rennen even een biertje komen doen. De dame achter de bar wekt niet de indruk blij te zijn met gasten. Ze reageert afgemeten en pinnig, heel anders dan we inmiddels in Ierland gewend waren. De keuken is volgens borden buiten tot 21.30u geopend, maar gasten die om 21.15u willen bestellen stelt ze teleur want ze hebben gebrek aan personeel deze avond. Typisch geval van iets te makkelijk avond-aan-avond zonder moeite genoeg toeristen binnen krijgen.
Voorgerecht: Cream of mushroom soup. Champignonsoep uit een pakje (of modern uit een zakje) met misschien een enkele vers toegevoegde champignon.
Hoofdgerecht 1: Venison Casserole. Een bak met stukjes vlees (uitjes en wortels) in jus, nieuwe aardappeltjes in schil gekookt en een bak met gekookte groenten. De vlak smakende jus overheerst de smaak waardoor je geen vlees, wortel of ui meer proeft. Jammer.
Hoofdgerecht 2: Lamb rumb in red wine gravy. Plakjes lamsvlees van goede kwaliteit (maar misschien iets te lang gebakken), nieuwe aardappeltjes en gekookte groenten. De jus is exact gelijk aan die die de casserole verpest. Gelukkig is hij bij dit gerecht niet zo overvloedig toegevoegd.
Drank: Wadworth's Henry's Ale. Een lekkere bittere Engelse Ale.
Prijs: Voorgerecht 4,25 £, Hoofdgerecht Casserole 8,50 £, Hoofdgerecht Lamb 12,95 £, Bier 2,40 £ per pint
Oordeel: Hier wordt driftig gekookt met pakjes en zakjes en dat proef je helaas maar al tegoed. De casserole was gewoon slecht, het lamsvlees maakt dit enigszins goed: 6,6
Sfeer: Drukke pub waar je ook buiten kunt zitten in de tuin. Er zijn deze avond opvallend veel sporters die na afloop van een rondje rennen even een biertje komen doen. De dame achter de bar wekt niet de indruk blij te zijn met gasten. Ze reageert afgemeten en pinnig, heel anders dan we inmiddels in Ierland gewend waren. De keuken is volgens borden buiten tot 21.30u geopend, maar gasten die om 21.15u willen bestellen stelt ze teleur want ze hebben gebrek aan personeel deze avond. Typisch geval van iets te makkelijk avond-aan-avond zonder moeite genoeg toeristen binnen krijgen.
Voorgerecht: Cream of mushroom soup. Champignonsoep uit een pakje (of modern uit een zakje) met misschien een enkele vers toegevoegde champignon.
Hoofdgerecht 1: Venison Casserole. Een bak met stukjes vlees (uitjes en wortels) in jus, nieuwe aardappeltjes in schil gekookt en een bak met gekookte groenten. De vlak smakende jus overheerst de smaak waardoor je geen vlees, wortel of ui meer proeft. Jammer.
Hoofdgerecht 2: Lamb rumb in red wine gravy. Plakjes lamsvlees van goede kwaliteit (maar misschien iets te lang gebakken), nieuwe aardappeltjes en gekookte groenten. De jus is exact gelijk aan die die de casserole verpest. Gelukkig is hij bij dit gerecht niet zo overvloedig toegevoegd.
Drank: Wadworth's Henry's Ale. Een lekkere bittere Engelse Ale.
Prijs: Voorgerecht 4,25 £, Hoofdgerecht Casserole 8,50 £, Hoofdgerecht Lamb 12,95 £, Bier 2,40 £ per pint
Oordeel: Hier wordt driftig gekookt met pakjes en zakjes en dat proef je helaas maar al tegoed. De casserole was gewoon slecht, het lamsvlees maakt dit enigszins goed: 6,6
Gepubliceerd om 03:16 PM
zo - juli 22, 2007
Restaurant La Mère Zou in Dublin, Ierland
In Dublin verwachtten we een enorm aanbod aan
lekkere restaurants. Maar hoe we ook zoeken, we vinden eigenlijk niets van onze
gading. We lopen, zoeken, lopen, moeten plassen, lopen, zoeken, moeten heel erg
nodig plassen, lopen, zoeken en dan eindelijk, als het water al aan onze lippen
staat, vinden we La
Mère Zou aan St. Stephen's Green. Een Frans restaurant met een
Franse gastheer in het souterrain van zo'n statig pand aan het St. Stephen's
park.
Sfeer: Mooi ingericht restaurant met net tafellinnen en mooie glazen. Even wanen we ons in Parijs.
Voorgerecht: Terrine de foie gras de canard. Stukje foie gras van de eend met brioche brood en rabarber-chutney. Heerlijk!
Hoofdgerecht: Roti d'anjeau al la Provençale. Geroosterde lamsbout met knoflookjus en gegratineerde groenten. Lekker smaakvol, mooi roze vlees en mooie begeleiders.
Drank: Op advies van de sommelier kiezen we de Cairanne van Domaine Alaray. Een licht-kruidige Rhonewijn uit 2005.
Prijs: Voorgerecht 14,50 €, Hoofdgerecht 26,50 €, Wijn 31,50 € per fles
Oordeel: Jammer dat we in Ierland Frans eten, maar spijt hebben we er niet van. Het was verrukkelijk!: 8,7
Sfeer: Mooi ingericht restaurant met net tafellinnen en mooie glazen. Even wanen we ons in Parijs.
Voorgerecht: Terrine de foie gras de canard. Stukje foie gras van de eend met brioche brood en rabarber-chutney. Heerlijk!
Hoofdgerecht: Roti d'anjeau al la Provençale. Geroosterde lamsbout met knoflookjus en gegratineerde groenten. Lekker smaakvol, mooi roze vlees en mooie begeleiders.
Drank: Op advies van de sommelier kiezen we de Cairanne van Domaine Alaray. Een licht-kruidige Rhonewijn uit 2005.
Prijs: Voorgerecht 14,50 €, Hoofdgerecht 26,50 €, Wijn 31,50 € per fles
Oordeel: Jammer dat we in Ierland Frans eten, maar spijt hebben we er niet van. Het was verrukkelijk!: 8,7
Gepubliceerd om 02:53 PM
za - juli 21, 2007
The Kilbroney Bar & Restaurant in Rostrevor, Ierland
In Rostrevor begon het ineens te regenen toen we
in een pub zaten. Dan kun je twee dingen doen, jezelf nat laten regenen en op de
camping gaan koken of gewoon in de pub blijven hangen tot etenstijd en daar dan
wat eten. Ik weet dat we het niet zouden doen, maar we doen het voor deze ene
keer toch maar. We eten een hapje bij Kilbroney Bar &
Restaurant.
Sfeer: Echt zo'n gezellig open Ierse pub waar hele families genieten van de middag, sportfans kijken naar tv, voetballers fris gedoucht nog even (luidruchtig) napraten en wij alles van een afstandje bekijken. Na zessen wordt het achtergedeelte omgetoverd in een restaurant. We hebben eigenlijk nog geen zin om te eten, maar als we voor de achtste keer zijn gevraagd of we wat eten (of ergens anders willen gaan zitten) besluiten we om toch al maar wat te bestellen.
Voorgerecht: Vegetable soup. Een gebonden soep waarin we de smaak van aardappels en erwten ontwaren. Het doet denken aan erwtensoep en smaakt goed.
Hoofdgerecht: Spicy chicken tortilla. Vier zachte tortilla's die gevuld kunnen worden met: gekruide kip, crème fraiche, tomaat, sla. De kip is ondergedompeld in een enorm bad pittige rode saus. Beetje teveel van het goede want de kip proef je niet meer (of is het juist daarom?).
Drank: Smithwick's Irish Ale. Een heerlijk biertje!
Prijs: Voorgerecht 2,50 €, Hoofdgerecht 7,95 €, Bier 2,30 € per pint
Oordeel: Een gezellige pub met eenvoudig pub-eten. Misschien kun je beter hier een biertje doen en ergens anders gaan eten: 6,5
Sfeer: Echt zo'n gezellig open Ierse pub waar hele families genieten van de middag, sportfans kijken naar tv, voetballers fris gedoucht nog even (luidruchtig) napraten en wij alles van een afstandje bekijken. Na zessen wordt het achtergedeelte omgetoverd in een restaurant. We hebben eigenlijk nog geen zin om te eten, maar als we voor de achtste keer zijn gevraagd of we wat eten (of ergens anders willen gaan zitten) besluiten we om toch al maar wat te bestellen.
Voorgerecht: Vegetable soup. Een gebonden soep waarin we de smaak van aardappels en erwten ontwaren. Het doet denken aan erwtensoep en smaakt goed.
Hoofdgerecht: Spicy chicken tortilla. Vier zachte tortilla's die gevuld kunnen worden met: gekruide kip, crème fraiche, tomaat, sla. De kip is ondergedompeld in een enorm bad pittige rode saus. Beetje teveel van het goede want de kip proef je niet meer (of is het juist daarom?).
Drank: Smithwick's Irish Ale. Een heerlijk biertje!
Prijs: Voorgerecht 2,50 €, Hoofdgerecht 7,95 €, Bier 2,30 € per pint
Oordeel: Een gezellige pub met eenvoudig pub-eten. Misschien kun je beter hier een biertje doen en ergens anders gaan eten: 6,5
Gepubliceerd om 02:34 PM
vr - juli 20, 2007
Restaurant Distillers Arms in Bushmills, Ierland
Om nou op zo'n nieuwbouwcamping in Bushmills
gezellig te gaan koken vinden we niet echt een alternatief. Nee, dan zoeken we,
geheel tegen ons voornemen in, toch maar een restaurantje op. In Bushmills
kunnen we kiezen uit twee tenten. De ene ziet er heel erg hip uit van buiten en
de ander juist niet. Ik ga voor de eerste, MK voor de tweede. We gaan dus naar
de tweede, The
Distillers Arms. Deze blijkt van binnen net zo hip te zijn als de
andere tent van buiten. Wat een gepolder hier in Ierland! De Distillers Arms is
overigens onderscheiden met een Bib Gourmand van Michelin (leren we
achteraf).
Sfeer: Moderne tent die verstopt is achter een saaie façade. Het ziet er allemaal erg professioneel uit. De sfeer is goed. Beetje overdreven massaal voor dit dorp. Zullen hier zoveel toeristen zitten? Ondanks dat er nog veel tafels vrij zijn worden we op tastafstand van een stel aan een ander tafeltje gezet. Alsof ze de tent zo efficiënt mogelijk willen vullen. We voelen ons even sardientjes in blik.
Voorgerecht: Old Bushmills Cured Salmon with wheaten bread and horseradish mayonaise. Paar kleine stukjes zalm met brood. Hier kun je maar heel weinig fout aan doen en dat gebeurt dan ook niet. Lekker!
Hoofdgerecht: Roasted corn-fed chicken-breast, bubble and squeak, whole-grain mustard-cream (dit is exact wat ik heb opgeschreven. Wat al dat gebubbel en squeak betekent weet ik helaas niet meer). Op m'n bord liggen een paar stukjes geroosterde kip (prima geroosterd, niet te droog) op een bedje van een puree van aardappel en groenten. Erg lekker!
Dessert: Homemade Chocolate Brownie with Bushmills Whiskey and ice cream. Ik val altijd als een blok voor chocolade en dus ook vandaag. De whiskey is helaas wel erg goed verstopt.
Drank: We krijgen de Chileens Sauvignon Blanc Missiones uit 2006 geadviseerd en die bevalt ons goed. Lekker fris, niet te ingewikkeld. Bij het dessert de Elysium Black Muscat. Op advies van het personeel, maar volgens mij (achteraf!) toch niet echt de ideale begeleider van chocolade.
Prijs: Voorgerecht 4,95 £, Hoofdgerecht 13,95 £, Dessert 3,95 £, Wijn 12,95 £ per fles, Dessertwijn 5,95 £ per glas.
Oordeel: Verrassend goed eten hier in Bushmills! Eenvoudige gerechten die goed zijn klaar gemaakt. Minpuntje is de bediening, alles gaat in een moordtempo. Ze voelen duidelijk niet aan dat we vakantie hebben en echt niet zo nodig heel snel terug willen naar onze nieuwbouwcamping. We bestellen in de lounge. Worden naar de tafel geleid en terwijl we nog genieten van ons aperitief staat het voorgerecht al voor onze neus. Het hoofdgerecht krijgen we als een soort wisseltruck met de borden van het voorgerecht opgediend. Je knippert met je ogen en de lege borden zijn weer vol, dat idee: 7,8
Sfeer: Moderne tent die verstopt is achter een saaie façade. Het ziet er allemaal erg professioneel uit. De sfeer is goed. Beetje overdreven massaal voor dit dorp. Zullen hier zoveel toeristen zitten? Ondanks dat er nog veel tafels vrij zijn worden we op tastafstand van een stel aan een ander tafeltje gezet. Alsof ze de tent zo efficiënt mogelijk willen vullen. We voelen ons even sardientjes in blik.
Voorgerecht: Old Bushmills Cured Salmon with wheaten bread and horseradish mayonaise. Paar kleine stukjes zalm met brood. Hier kun je maar heel weinig fout aan doen en dat gebeurt dan ook niet. Lekker!
Hoofdgerecht: Roasted corn-fed chicken-breast, bubble and squeak, whole-grain mustard-cream (dit is exact wat ik heb opgeschreven. Wat al dat gebubbel en squeak betekent weet ik helaas niet meer). Op m'n bord liggen een paar stukjes geroosterde kip (prima geroosterd, niet te droog) op een bedje van een puree van aardappel en groenten. Erg lekker!
Dessert: Homemade Chocolate Brownie with Bushmills Whiskey and ice cream. Ik val altijd als een blok voor chocolade en dus ook vandaag. De whiskey is helaas wel erg goed verstopt.
Drank: We krijgen de Chileens Sauvignon Blanc Missiones uit 2006 geadviseerd en die bevalt ons goed. Lekker fris, niet te ingewikkeld. Bij het dessert de Elysium Black Muscat. Op advies van het personeel, maar volgens mij (achteraf!) toch niet echt de ideale begeleider van chocolade.
Prijs: Voorgerecht 4,95 £, Hoofdgerecht 13,95 £, Dessert 3,95 £, Wijn 12,95 £ per fles, Dessertwijn 5,95 £ per glas.
Oordeel: Verrassend goed eten hier in Bushmills! Eenvoudige gerechten die goed zijn klaar gemaakt. Minpuntje is de bediening, alles gaat in een moordtempo. Ze voelen duidelijk niet aan dat we vakantie hebben en echt niet zo nodig heel snel terug willen naar onze nieuwbouwcamping. We bestellen in de lounge. Worden naar de tafel geleid en terwijl we nog genieten van ons aperitief staat het voorgerecht al voor onze neus. Het hoofdgerecht krijgen we als een soort wisseltruck met de borden van het voorgerecht opgediend. Je knippert met je ogen en de lege borden zijn weer vol, dat idee: 7,8
Gepubliceerd om 11:38 AM
do - juli 19, 2007
Restaurant Rumours in Glendoe, Ierland
We willen dus echt elke dag zelf koken als we met
ons busje op vakantie zijn. Maar als er dan naast de ingang van de camping een
restaurant zit dan wordt het ons wel moeilijk gemaakt... De tweede dag in
Dungloe gaan we als beloning voor het vele fietsen maar eens een kijkje nemen
bij restaurant
Rumours.
Sfeer: Ongezellig aangeklede, warme ruimte met verduisterde ramen. Het doet erg denken aan een schoolkantine.
Voorgerecht: Bruschetta with goat's cheese and tomato. Twee grote geroosterde broodjes gevuld met een berg geitenkaas en wat tomaat met basilicum. Als lunch zou dit best aardig zij geweest, als voorgerecht vind ik het minder geslaagd want ik zit eigenlijk al gelijk vol.
Hoofdgerecht: Char grilled sirloin steak. Een enorme steak die uitzonderlijk mals is en heerlijk smaakt. Daarbij frietjes en een schaaltje met grove stukken gekookte groenten (broccoli, bloemkool en wortel (deze drie-eenheid is hier in een restaurant zo'n beetje de standaard)).
Drank: De Chileense Pinot Noir La Misio 2005 van William Fevre uit de Maipo Valley. Best wel een aparte Pinot Noir. Iets kruidiger dan normaal.
Prijs: Voorgerecht 7,50 €, Hoofdgerecht 21,95 €, Wijn 24,95 per fles
Oordeel: Het eten bij Rumours is best goed. De porties mogen misschien wat kleiner, maar daar zal niet iedereen het mee eens zijn. De sfeer in het restaurant is echter beroerd. Het ziet er ongezellig uit, het is er warm en het bedienend personeel verstopt zich het liefst in een hoekje waarin ze niet gezien kan worden: 7,5
Sfeer: Ongezellig aangeklede, warme ruimte met verduisterde ramen. Het doet erg denken aan een schoolkantine.
Voorgerecht: Bruschetta with goat's cheese and tomato. Twee grote geroosterde broodjes gevuld met een berg geitenkaas en wat tomaat met basilicum. Als lunch zou dit best aardig zij geweest, als voorgerecht vind ik het minder geslaagd want ik zit eigenlijk al gelijk vol.
Hoofdgerecht: Char grilled sirloin steak. Een enorme steak die uitzonderlijk mals is en heerlijk smaakt. Daarbij frietjes en een schaaltje met grove stukken gekookte groenten (broccoli, bloemkool en wortel (deze drie-eenheid is hier in een restaurant zo'n beetje de standaard)).
Drank: De Chileense Pinot Noir La Misio 2005 van William Fevre uit de Maipo Valley. Best wel een aparte Pinot Noir. Iets kruidiger dan normaal.
Prijs: Voorgerecht 7,50 €, Hoofdgerecht 21,95 €, Wijn 24,95 per fles
Oordeel: Het eten bij Rumours is best goed. De porties mogen misschien wat kleiner, maar daar zal niet iedereen het mee eens zijn. De sfeer in het restaurant is echter beroerd. Het ziet er ongezellig uit, het is er warm en het bedienend personeel verstopt zich het liefst in een hoekje waarin ze niet gezien kan worden: 7,5
Gepubliceerd om 11:03 AM
za - juli 14, 2007
Restaurant Josies Lakeview House in Lauragh, Ierland
We zouden normaal maar zelden twee avonden naar
hetzelfde restaurant gaan... We zouden op vakantie met ons busje sowieso niet
naar een restaurant gaan.... Maar toen we ons de eerste avond in Lauragh lieten
verleiden door Josies, waren we er de tweede dag ook niet weg te slaan. Josies
Lakeview House is een uit de hand gelopen hobby van Josie. Ze vond het leuk om
voor vrienden te koken, ging toen ook voor vreemden koken en inmiddels heeft ze
haar bungalow aan Glanmore Lake omgebouwd tot restaurant. De afzuiging in de
keuken is het enige dat niet meegegroeid is. Aan twee avonden Josies houden we
heerlijk geurende kleren over. Alsof we op wintersport zijn geweest
;-)
Sfeer: Het restaurant heeft nog steeds het knusse van Josies woonkamer. Als je geluk hebt kijk je uit op Glanmore Lake (de eerste avond hadden we geen geluk, de tweede wel). Beide avonden zijn er opvallend veel Amerikaanse gasten. Veel mensen die we overdag ook al zijn tegengekomen hier in de omgeving. De muziek wordt verzorgd door een irritant in het oor piepend Philips-radiootje dat van mij best naar Josies zolder mag verhuizen. Naast de nette menukaart kunnen we kiezen uit dagspecialiteiten. Het valt op dat er wordt gewerkt met twee verschillende borden met dagspecialiteiten. De eerste avond krijgen we het blauwe bord te zien, de tweede avond het rode. De gerechten op het blauwe bord zijn aanmerkelijk duurder dan die op het rode bord. Wat de reden voor deze werkwijze is weten we niet.
Voorgerecht: Black pudding with roasted onion salad. Een paar schijfjes gebakken Black pudding (een soort bloedworst) op een uiensalade. Echt verrukkelijk!
Hoofdgerecht: Halibot fillet. Een heerlijk stukje heilbot met dille, frietjes en groenten.
Dessert: Chocolate gateaux with cream. Heerlijk stukje chocoladetaart met vers geslagen slagroom.
Drank: We kiezen de Sauvignon Blanc van Los Tilos uit Chili. Een lekker fris wijntje. We sluiten af met Irish coffee die we door Josies aangeboden krijgen.
Prijs: Voorgerecht 9 €, Hoofdgerecht 22,95 €, Dessert 6 €, Wijn 18 € per fles
Oordeel: We hebben twee avonden heerlijk gegeten bij Josies. Het eten is gewoon helemaal af. Beslist een omweg waard, mocht je in de buurt zijn: 9,0
Sfeer: Het restaurant heeft nog steeds het knusse van Josies woonkamer. Als je geluk hebt kijk je uit op Glanmore Lake (de eerste avond hadden we geen geluk, de tweede wel). Beide avonden zijn er opvallend veel Amerikaanse gasten. Veel mensen die we overdag ook al zijn tegengekomen hier in de omgeving. De muziek wordt verzorgd door een irritant in het oor piepend Philips-radiootje dat van mij best naar Josies zolder mag verhuizen. Naast de nette menukaart kunnen we kiezen uit dagspecialiteiten. Het valt op dat er wordt gewerkt met twee verschillende borden met dagspecialiteiten. De eerste avond krijgen we het blauwe bord te zien, de tweede avond het rode. De gerechten op het blauwe bord zijn aanmerkelijk duurder dan die op het rode bord. Wat de reden voor deze werkwijze is weten we niet.
Voorgerecht: Black pudding with roasted onion salad. Een paar schijfjes gebakken Black pudding (een soort bloedworst) op een uiensalade. Echt verrukkelijk!
Hoofdgerecht: Halibot fillet. Een heerlijk stukje heilbot met dille, frietjes en groenten.
Dessert: Chocolate gateaux with cream. Heerlijk stukje chocoladetaart met vers geslagen slagroom.
Drank: We kiezen de Sauvignon Blanc van Los Tilos uit Chili. Een lekker fris wijntje. We sluiten af met Irish coffee die we door Josies aangeboden krijgen.
Prijs: Voorgerecht 9 €, Hoofdgerecht 22,95 €, Dessert 6 €, Wijn 18 € per fles
Oordeel: We hebben twee avonden heerlijk gegeten bij Josies. Het eten is gewoon helemaal af. Beslist een omweg waard, mocht je in de buurt zijn: 9,0
Gepubliceerd om 11:22 AM
ma - juli 9, 2007
Restaurant Jacobs Cottage in Kilkenny, Ierland
Als we met ons busje op pad zijn nemen we ons
voor om elke avond zelf te koken, uit eten dat doen we normaal al vaak genoeg.
Onze eerste avond in Ierland laten we ons in Kilkenny desondanks toch verleiden
en zondigen tegen ons voornemen. We bezoeken het restaurant van het Kilkenny
Hibernian
Hotel.
Sfeer: Prachtig pand dat veel pretendeert. De eetzaal ziet er poepie-chique uit en wij detoneren mooi in onze van de campingmodder al best vies geworden vakantie-outfit. De bediening is gestrest. Alsof er iets op het spel staat. Alsof er ontslag dreigt. Alsof de wereld vergaat??? Relax!!!
Voorgerecht: Panfried duck livers. Een paar stukjes gebakken eendenlever. Heerlijk bereid en goed van smaak.
Hoofdgerecht: Grilled Sirloin of Irish Angus Beef (10 oz). Een enorme lap mals rundvlees. Echt enorm. Groots. Indrukwekkend. Overdreven. Maar lekker. Daarbij bestelden we frietjes en groenten als bijgerecht.
Drank: De Zuid-Afrikaanse wijn die we bestellen blijkt niet meer op voorraad. De ober adviseert ons de vervangende Zuid-Afrikaanse wijn. Weliswaar van een geheel andere druif gemaakt, maar ach. Best lekker hoor. Oh ja, het was de PInotage van Long Neck.
Prijs: Voorgerecht 9,95 €, Hoofdgerecht 29,95 €, Bijgerecht 2,95 €, Wijn 21,95 per fles
Oordeel: Zeker geen slecht eten, maar wel erg grof. Zeker voor de prijzen die ze vragen zou ik wat meer verfijning verwachten. De bediening kan ook nog wel wat professioneler: 7,3
Sfeer: Prachtig pand dat veel pretendeert. De eetzaal ziet er poepie-chique uit en wij detoneren mooi in onze van de campingmodder al best vies geworden vakantie-outfit. De bediening is gestrest. Alsof er iets op het spel staat. Alsof er ontslag dreigt. Alsof de wereld vergaat??? Relax!!!
Voorgerecht: Panfried duck livers. Een paar stukjes gebakken eendenlever. Heerlijk bereid en goed van smaak.
Hoofdgerecht: Grilled Sirloin of Irish Angus Beef (10 oz). Een enorme lap mals rundvlees. Echt enorm. Groots. Indrukwekkend. Overdreven. Maar lekker. Daarbij bestelden we frietjes en groenten als bijgerecht.
Drank: De Zuid-Afrikaanse wijn die we bestellen blijkt niet meer op voorraad. De ober adviseert ons de vervangende Zuid-Afrikaanse wijn. Weliswaar van een geheel andere druif gemaakt, maar ach. Best lekker hoor. Oh ja, het was de PInotage van Long Neck.
Prijs: Voorgerecht 9,95 €, Hoofdgerecht 29,95 €, Bijgerecht 2,95 €, Wijn 21,95 per fles
Oordeel: Zeker geen slecht eten, maar wel erg grof. Zeker voor de prijzen die ze vragen zou ik wat meer verfijning verwachten. De bediening kan ook nog wel wat professioneler: 7,3
Gepubliceerd om 10:52 PM
zo - juli 1, 2007
Restaurant Incanto
Soms maak je wel eens erg toevallige dingen mee
die bijna geen toeval kunnen zijn. Van een vriendin kreeg
ik een tijdje terug een visitekaartje van een restaurant dat ik echt een keer
moest bezoeken. Het kaartje verdween in een zak en ik dacht er niet meer aan.
Weken later sta ik ineens met dat kaartje in m'n hand: Italiaans restaurant
Incanto aan de Amstel 2 in Amsterdam? Zegt jou dat iets MK? Hoe komt dat kaartje
hier in mijn jas? We hebben geen idee. Diezelfde avond willen we met vrienden
ergens gaan eten en zij stellen voor om naar Incanto te gaan. We vallen bijna
van onze stoel van zoveel toeval. Het restaurant blijkt die avond helaas vol te
zijn dus gaan we ergens anders heen. Incanto zakt weer weg in m'n geheugen.
Later herinneren we ons gelukkig weer hoe we aan het kaartje gekomen zijn.
Zaterdag slenteren we wat door Amsterdam en omdat het gaat regenen schuilen we in een kroeg (als het niet was gaan regenen hadden we wel wat anders verzonnen). Het wordt later en later en we besluiten ergens te gaan eten. Omdat Incanto in de buurt is gaan we daar als eerste heen. En we hebben geluk, er is zowaar nog een tafel vrij!
Sfeer: Incanto vind je op de eerste verdieping van het hoekpand tegenover de Munttoren (daar waar eerst Inez zat). De ingang is verscholen aan de Amstel, je moet het echt kennen. We hebben geluk want zonder reserveren zijn we vandaag toch welkom. We krijgen een tafeltje met heerlijk uitzicht over gracht, Rokin, Munttoren en hotel L'Europe. Wat een schitterende locatie! De kaart is Italiaans met een Nederlandse inrichting (de voorgerechten en tussengerechten staan onder hetzelfde kopje). Of er gerookt mag worden weten we niet, maar er is gelukkig niemand die rookt. Wat een schoon volk! De inrichting is uitermate netjes. Dit is echt een restaurant met pretenties. We voelen ons in ons alledaagse kloffie een beetje misplaatst eigenlijk... We starten met een lekkere prosecco en een amuse van super-lekkere mozzarella, flinterdunne schijfjes tomaat, olie en basilicum. Heel erg eenvoudig, maar verschrikkelijk lekker in al z'n eenvoud.
Voorgerecht: De dagsoep is vandaag een heldere tomatenbouillon met tonijn. Een heerlijk smakelijke, enigszins pittige bouillon met vier stukjes tonijn en gedroogde tomaatjes. Echt bijzonder lekker. MK geniet van vier heerlijk klaar gemaakte sint jacobsschelpen vergezeld van bijzondere sla en pijnboompitjes.
Tussengerecht: Bucatini alla Matriciana. Dikke, holle pasta met een saus van bacon, tomaat en rode ui. Lekker stevig van smaak terwijl je de tomaat en de bacon toch nog afzonderlijk proeft. MK neemt als tussengerecht de risotto van de dag. Een heerlijk romig geheel met goed op smaak zijnde groene asperges en stevige stukken gamba.
Hoofdgerecht: De vis van de dag is op de huid gebakken dorade met artisjok en zeekraal. Twee schitterende stukjes gebakken doradefilet met lekkere groenten.
Dessert: Tortino il cioccolata. Warme chocoladetaart met een bolletje verrukkelijk vanille ijs. Daarbij een glaasje Dindarello uit 2005. Mijn dag kan niet meer stuk!
Drank: Bij het hoofdgerecht kozen we de Vigna Maestro 2005 uit Langhe (Piemonte). Deze witte wijn is gemaakt van 40% Chardonnay, 30% Sauvignon Blanc en 30% Arneis. Het resultaat is een zeer smaakvolle wijn met een prachtig mondgevoel.
Prijs: Voorgerecht € 9,50, Tussengerecht € 13, Hoofdgerecht € 30, Dessert € 10, Wijn € 48 per fles, 7,50 € per glas.
Oordeel: Incanto is echt heel erg goed. De ligging is bijzonder, het uitzicht geweldig, het personeel vakkundig en het eten tongstrelend. Dit is echt grote klasse: 9,2
Zaterdag slenteren we wat door Amsterdam en omdat het gaat regenen schuilen we in een kroeg (als het niet was gaan regenen hadden we wel wat anders verzonnen). Het wordt later en later en we besluiten ergens te gaan eten. Omdat Incanto in de buurt is gaan we daar als eerste heen. En we hebben geluk, er is zowaar nog een tafel vrij!
Sfeer: Incanto vind je op de eerste verdieping van het hoekpand tegenover de Munttoren (daar waar eerst Inez zat). De ingang is verscholen aan de Amstel, je moet het echt kennen. We hebben geluk want zonder reserveren zijn we vandaag toch welkom. We krijgen een tafeltje met heerlijk uitzicht over gracht, Rokin, Munttoren en hotel L'Europe. Wat een schitterende locatie! De kaart is Italiaans met een Nederlandse inrichting (de voorgerechten en tussengerechten staan onder hetzelfde kopje). Of er gerookt mag worden weten we niet, maar er is gelukkig niemand die rookt. Wat een schoon volk! De inrichting is uitermate netjes. Dit is echt een restaurant met pretenties. We voelen ons in ons alledaagse kloffie een beetje misplaatst eigenlijk... We starten met een lekkere prosecco en een amuse van super-lekkere mozzarella, flinterdunne schijfjes tomaat, olie en basilicum. Heel erg eenvoudig, maar verschrikkelijk lekker in al z'n eenvoud.
Voorgerecht: De dagsoep is vandaag een heldere tomatenbouillon met tonijn. Een heerlijk smakelijke, enigszins pittige bouillon met vier stukjes tonijn en gedroogde tomaatjes. Echt bijzonder lekker. MK geniet van vier heerlijk klaar gemaakte sint jacobsschelpen vergezeld van bijzondere sla en pijnboompitjes.
Tussengerecht: Bucatini alla Matriciana. Dikke, holle pasta met een saus van bacon, tomaat en rode ui. Lekker stevig van smaak terwijl je de tomaat en de bacon toch nog afzonderlijk proeft. MK neemt als tussengerecht de risotto van de dag. Een heerlijk romig geheel met goed op smaak zijnde groene asperges en stevige stukken gamba.
Hoofdgerecht: De vis van de dag is op de huid gebakken dorade met artisjok en zeekraal. Twee schitterende stukjes gebakken doradefilet met lekkere groenten.
Dessert: Tortino il cioccolata. Warme chocoladetaart met een bolletje verrukkelijk vanille ijs. Daarbij een glaasje Dindarello uit 2005. Mijn dag kan niet meer stuk!
Drank: Bij het hoofdgerecht kozen we de Vigna Maestro 2005 uit Langhe (Piemonte). Deze witte wijn is gemaakt van 40% Chardonnay, 30% Sauvignon Blanc en 30% Arneis. Het resultaat is een zeer smaakvolle wijn met een prachtig mondgevoel.
Prijs: Voorgerecht € 9,50, Tussengerecht € 13, Hoofdgerecht € 30, Dessert € 10, Wijn € 48 per fles, 7,50 € per glas.
Oordeel: Incanto is echt heel erg goed. De ligging is bijzonder, het uitzicht geweldig, het personeel vakkundig en het eten tongstrelend. Dit is echt grote klasse: 9,2
Gepubliceerd om 10:50 AM
vr - juni 29, 2007
Café De Liefhebber
Restaurant Liefhebber aan de Kloveniersburgwal
in Amsterdam is na een grondige verbouwing onder nieuw management heropend als
Café De Liefhebber. Het is nog allemaal erg nieuw. De wijnkaart is nog niet
af, visitekaartjes moeten nog gedrukt worden en aan een website wordt vast ook
druk gewerkt. Hoe kom ik dan aan een plaatje voor bij dit verhaaltje? Dan maar
een keer een idee van een ander
pikken!
Sfeer: Het café is met een vide verdeeld in twee verdiepingen. De keuken is beneden waardoor het boven (volgens het personeel) erg warm is. Wij nemen een tafeltje beneden, vlak naast de (niet open) keuken. Om maar gelijk met een minpuntje te beginnen: er mag hier nog gewoon gerookt worden en dat doen de mensen aan de tafeltjes links en rechts van ons dan ook driftig. Niet echt prettig want de tafeltjes staan dicht bij elkaar. De voorkant van de zaak wordt ingenomen door een opvallend grote bar met verschillende bieren op tap waardoor de herdoping tot café gerechtvaardigd is. De kaart is erg beperkt. Dat is op zich niet erg, maar als de enige vis op de kaart een tonijnfilet is dan vind ik dat wel jammer.
Voorgerecht: Carpaccio rolletjes. Dit zijn twee opgerolde wraps met daarin lekker dun gesneden rundvlees en parmeaanse kaas. Verder vinden we notensla, pijnboompitten, mayonaise en pesto op het bord. Het smaakt me goed. Als voorgerecht is het echter wel wat veel. Een rol was ook wel genoeg geweest.
Hoofdgerecht: Rosé gebakken tonijnfilet met doperwtjes, lenteui, krieltjes, frietjes en mayonaise. Lekker stukje tonijn boven op een mengsel van groenten en krielaardappeltjes. Dat laatste had wel iets verfijnder gemogen.
Drank: De witte Argentijnse chardonnay van Rupes. Redelijk eenvoudig en fris van smaak.
Prijs: Voorgerecht 8 €, Hoofdgerecht 17,50 €, Wijn 15,50 € per fles.
Oordeel: De make-over van restaurant naar café heeft een leuke kroeg opgeleverd met voor een eetcafé best lekker eten. MK was minder te spreken (melige venusschelpjes, boerse, grote salade, slechte akoestiek en donker) vandaar toch een bescheiden eindoordeel: 7,2
Sfeer: Het café is met een vide verdeeld in twee verdiepingen. De keuken is beneden waardoor het boven (volgens het personeel) erg warm is. Wij nemen een tafeltje beneden, vlak naast de (niet open) keuken. Om maar gelijk met een minpuntje te beginnen: er mag hier nog gewoon gerookt worden en dat doen de mensen aan de tafeltjes links en rechts van ons dan ook driftig. Niet echt prettig want de tafeltjes staan dicht bij elkaar. De voorkant van de zaak wordt ingenomen door een opvallend grote bar met verschillende bieren op tap waardoor de herdoping tot café gerechtvaardigd is. De kaart is erg beperkt. Dat is op zich niet erg, maar als de enige vis op de kaart een tonijnfilet is dan vind ik dat wel jammer.
Voorgerecht: Carpaccio rolletjes. Dit zijn twee opgerolde wraps met daarin lekker dun gesneden rundvlees en parmeaanse kaas. Verder vinden we notensla, pijnboompitten, mayonaise en pesto op het bord. Het smaakt me goed. Als voorgerecht is het echter wel wat veel. Een rol was ook wel genoeg geweest.
Hoofdgerecht: Rosé gebakken tonijnfilet met doperwtjes, lenteui, krieltjes, frietjes en mayonaise. Lekker stukje tonijn boven op een mengsel van groenten en krielaardappeltjes. Dat laatste had wel iets verfijnder gemogen.
Drank: De witte Argentijnse chardonnay van Rupes. Redelijk eenvoudig en fris van smaak.
Prijs: Voorgerecht 8 €, Hoofdgerecht 17,50 €, Wijn 15,50 € per fles.
Oordeel: De make-over van restaurant naar café heeft een leuke kroeg opgeleverd met voor een eetcafé best lekker eten. MK was minder te spreken (melige venusschelpjes, boerse, grote salade, slechte akoestiek en donker) vandaar toch een bescheiden eindoordeel: 7,2
Gepubliceerd om 06:31 PM
ma - juni 25, 2007
Restaurant In de Baars
Mijn aanval van nationalistische trots trok gelukkig snel weg.
Zo snel zelfs dat we besluiten om op zaterdagavond tijdens de finale met Rudi en
Marina een hapje te gaan eten bij restaurant In de baars aan de Admiraal de
Ruijterweg 1 in Amsterdam (020-6188102). Ik ben ook gewoon een internationalist
blijkt maar weer eens.
Sfeer: Het interieur is vrij sober, bijna kaal te noemen (of minimalistisch, als je wilt). Het is een hoekpand, dus twee wanden worden door gigantische raampartijen in beslag genoemen die uitzicht bieden tot het verkeer op de Wiegbrug. Een wand is donkerrood geschilderd, de rest is wit. De nieuw gebeitste houten tafels (geen tafellakens of placemats, alleen papieren servetten) voor 4 personen zijn best klein: royaal voor met z’n tweeen, maar je zit er krap aan als je met z’n vieren bent. Vooral als je uitgebreid van de tapas wilt genieten. De stoelen zijn gewone houten stoelen, niet te klein en zonder pijnlijke randen, je zit er lekker op. De akoestiek is niet echt geweldig. Gelukkig staat de muziek heel zacht of zelfs uit. Als we rond half acht aankomen zit de zaak al goed vol en de meeste klanten zijn al bezig met hun voor- of hoofdgerecht. Er zijn veel koppels, opvallend veel vriendinnen onder elkaar, een vader met zijn twee dochtertjes: kortom, de buurt. En dat geeft een heerlijk relaxed sfeer. Extra pluspunt is dat er niet gerookt mag worden!
Voorgerecht: We nemen tapas als voorgerecht. Op de uitgebreide tapaskaart staan specialiteiten uit Portugal, maar ook uitstapjes naar andere Mediterraanse landen, zoals bijvoorbeeld naar Turkije voor een salade. Naast de kaart zijn er ook nog dagspecialiteiten. We kiezen de Frango Melmoza (kippenpootjes met honing en sesamzaad), Lulas com Ervilahas (inktvis), Almegas (venusschelpen) en Turlu turlu (gegrilde groenten). De porties zijn vrij groot om echte tapas te zijn, je zou ze eerder voorgerechten zonder onzin eromheen kunnen noemen. De smaak is erg goed.
Hoofdgerecht: Bacalhau (klipvis) à Bras, roergebakken met zoete uien, peterselie en eieren, geserveerd met luciferdunne gebakken aardappels. Erg lekker.
Dessert: Kaasplankje met een glaasje port. Een stukje zachte Spaanse schapenkaas, een stukje zachte Spaanse geitenkaas en een stukje Spaanse blauwschimmelkaas. Daarbij honing en een mandje zuurdesembrood. Er had wat mij betreft iets meer variatie in de kazen mogen zitten.
Drank: Karaf Portugese huis-rosé die best aardig smaakt (niet te zoet, beetje droog).
Prijs: Tapas rond 4 €, Hoofdgerecht 16,40 €, Dessert 7,90 € (inclusief port), Wijn 21,90 € per liter.
Oordeel: Een aanwinst voor de buurt dit restaurant. Dat het zo kort na de opening al afgeladen vol zit is daar het grootste bewijs van: 8.3
Met dank aan Marina voor haar bijdrage aan de tekst!
Sfeer: Het interieur is vrij sober, bijna kaal te noemen (of minimalistisch, als je wilt). Het is een hoekpand, dus twee wanden worden door gigantische raampartijen in beslag genoemen die uitzicht bieden tot het verkeer op de Wiegbrug. Een wand is donkerrood geschilderd, de rest is wit. De nieuw gebeitste houten tafels (geen tafellakens of placemats, alleen papieren servetten) voor 4 personen zijn best klein: royaal voor met z’n tweeen, maar je zit er krap aan als je met z’n vieren bent. Vooral als je uitgebreid van de tapas wilt genieten. De stoelen zijn gewone houten stoelen, niet te klein en zonder pijnlijke randen, je zit er lekker op. De akoestiek is niet echt geweldig. Gelukkig staat de muziek heel zacht of zelfs uit. Als we rond half acht aankomen zit de zaak al goed vol en de meeste klanten zijn al bezig met hun voor- of hoofdgerecht. Er zijn veel koppels, opvallend veel vriendinnen onder elkaar, een vader met zijn twee dochtertjes: kortom, de buurt. En dat geeft een heerlijk relaxed sfeer. Extra pluspunt is dat er niet gerookt mag worden!
Voorgerecht: We nemen tapas als voorgerecht. Op de uitgebreide tapaskaart staan specialiteiten uit Portugal, maar ook uitstapjes naar andere Mediterraanse landen, zoals bijvoorbeeld naar Turkije voor een salade. Naast de kaart zijn er ook nog dagspecialiteiten. We kiezen de Frango Melmoza (kippenpootjes met honing en sesamzaad), Lulas com Ervilahas (inktvis), Almegas (venusschelpen) en Turlu turlu (gegrilde groenten). De porties zijn vrij groot om echte tapas te zijn, je zou ze eerder voorgerechten zonder onzin eromheen kunnen noemen. De smaak is erg goed.
Hoofdgerecht: Bacalhau (klipvis) à Bras, roergebakken met zoete uien, peterselie en eieren, geserveerd met luciferdunne gebakken aardappels. Erg lekker.
Dessert: Kaasplankje met een glaasje port. Een stukje zachte Spaanse schapenkaas, een stukje zachte Spaanse geitenkaas en een stukje Spaanse blauwschimmelkaas. Daarbij honing en een mandje zuurdesembrood. Er had wat mij betreft iets meer variatie in de kazen mogen zitten.
Drank: Karaf Portugese huis-rosé die best aardig smaakt (niet te zoet, beetje droog).
Prijs: Tapas rond 4 €, Hoofdgerecht 16,40 €, Dessert 7,90 € (inclusief port), Wijn 21,90 € per liter.
Oordeel: Een aanwinst voor de buurt dit restaurant. Dat het zo kort na de opening al afgeladen vol zit is daar het grootste bewijs van: 8.3
Met dank aan Marina voor haar bijdrage aan de tekst!
Gepubliceerd om 06:11 PM
do - juni 21, 2007
Stadscafé De Ontmoeting in Oss
We zakken vandaag weer eens af naar het zuiden en
ontdekken culinair Oss. Bestaat dat zul je denken? Nou en of dat bestaat! Uit
het enorme aanbod aan (supergoedkope) restaurants kiezen wij Stadscafe
De
Ontmoeting.
Sfeer: Mooi oud pand waar in vroeger tijden een of andere (muziek?)school in heeft gezeten. Je kunt er happen en stappen. Het happen tot elf uur, het stappen daarna. Overdag is het gewoon een gezellige kroeg met mooi terras. Zo'n mooie zaak verwachte ik eigenlijk niet in Oss. Ik dacht dat ik hier zou struikelen over socialistische TL-verlichte arbeiderskantines met foto's van Lenin aan de wand en rode vlaggen. Raar hè dat je van die vooroordelen kunt hebben? ;-) De kaart bestaat uit voor-, hoofd- en nagerechten met grappig bedoelde namen. Da's blijkbaar typisch Brabants want dat hadden we laatst in Breda ook al. Ik ben er nog steeds niet zo'n fan van. Ga je voor drie gangen dan betaal je een vaste menuprijs die werkelijk onwezenlijk laag is....
Voorgerecht: Lekker gespiest. Twee prikkers met een stukje mozzarella en een stukje brie. Daarbij tomaat, scherpe sla en een dressing van yoghurt en kruiden. Alles apart best lekker, maar de chemie tussen de onderdelen ontbreekt.
Hoofdgerecht: Hollandse meester. Biefstuk, rode portsaus, frietjes en salade. Een flink dikke biefstuk die mooi gegrild is en goed smaakt. Net als de friet en de sla.
Dessert: Zwart op wit. Een hoog glas met daarin vanille-ijs, chocoladesaus en slagroom. Eenvoudig lekker.
Drank: Glaasje rode huiswijn. Prijs, druif, jaar en herkomst onbekend.
Prijs: Menu 14,95 € (biefstuk +1 €). Echt ongelooflijk!
Oordeel: Voor zo weinig geld verachtte ik eigenlijk helemaal niks, maar ik werd verrast. De gerechten waren weliswaar eenvoudig van samenstelling, maar leuk opgemaakt en goed klaar gemaakt: 8,3
Sfeer: Mooi oud pand waar in vroeger tijden een of andere (muziek?)school in heeft gezeten. Je kunt er happen en stappen. Het happen tot elf uur, het stappen daarna. Overdag is het gewoon een gezellige kroeg met mooi terras. Zo'n mooie zaak verwachte ik eigenlijk niet in Oss. Ik dacht dat ik hier zou struikelen over socialistische TL-verlichte arbeiderskantines met foto's van Lenin aan de wand en rode vlaggen. Raar hè dat je van die vooroordelen kunt hebben? ;-) De kaart bestaat uit voor-, hoofd- en nagerechten met grappig bedoelde namen. Da's blijkbaar typisch Brabants want dat hadden we laatst in Breda ook al. Ik ben er nog steeds niet zo'n fan van. Ga je voor drie gangen dan betaal je een vaste menuprijs die werkelijk onwezenlijk laag is....
Voorgerecht: Lekker gespiest. Twee prikkers met een stukje mozzarella en een stukje brie. Daarbij tomaat, scherpe sla en een dressing van yoghurt en kruiden. Alles apart best lekker, maar de chemie tussen de onderdelen ontbreekt.
Hoofdgerecht: Hollandse meester. Biefstuk, rode portsaus, frietjes en salade. Een flink dikke biefstuk die mooi gegrild is en goed smaakt. Net als de friet en de sla.
Dessert: Zwart op wit. Een hoog glas met daarin vanille-ijs, chocoladesaus en slagroom. Eenvoudig lekker.
Drank: Glaasje rode huiswijn. Prijs, druif, jaar en herkomst onbekend.
Prijs: Menu 14,95 € (biefstuk +1 €). Echt ongelooflijk!
Oordeel: Voor zo weinig geld verachtte ik eigenlijk helemaal niks, maar ik werd verrast. De gerechten waren weliswaar eenvoudig van samenstelling, maar leuk opgemaakt en goed klaar gemaakt: 8,3
Gepubliceerd om 11:59 PM
vr - juni 15, 2007
Belgisch lokaal Belgica
Aan het Leidseplein, schuin tegenover Paradiso
zit sinds een tijdje een typisch Belgische kroeg met heerlijke biertjes op de
tap: Belgica.
Je kunt er ook eten, maar dat hadden we tot afgelopen weekend nog niet
geprobeerd. Eens moet de eerste keer zijn. Was het ook de laatste? Lees
verder!
Sfeer: Hoog, ruim en licht. Stevige tafels en degelijke stoelen. Niet echt Hollands gezellig, maar dat kan natuurlijk ook niet in een bar die Belgica heet. Volgens de site is dit de typische Brusselse sfeer. Ik vind het wel mooi.
Voorgerecht: We zijn op stap met Rudi en besluiten drie voorgerechten te nemen die we samen oppeuzelen: Paté met ajuinconfiture, Garnalen kroket met beranisesaus, Maredsouskaas met mosterdmayonaise. De paté is lekker grof en de ui past er mooi bij. We krijgen er lekker knapperig, stevig brood bij (van 't Vlaamsch Broodhuys?). De garnalenkroketten smaken behoorlijk. De maredsouskaas blijkt gewoon (jong belegen?) kaas te zijn.
Hoofdgerecht: Runderstoofvlees op Limburgse wijze met Vlaamse frietjes en mayonaise. Het stoofvlees smaakt goed, maar is niet echt veel beter dan de stoofvlees die je bij een friettent krijgt. De patatjes zijn lekker en de mayo op z'n Belgisch dus niet zo zoet als hier gebruikelijk is.
Dessert: Mousse van Belgische chocolade en vers geslagen room. Ik ben gek op chocolade en verslind alles waar chocolade inzit, dus ook dit toetje. Maar echt geweldig was 't niet. Het smaakte erg naar groothandel.
Drank: Uiteraard veel Leffe blond (daar mag je me voor wakker maken), maar daarna nemen we een eenvoudige, frisse Montepulciana d'abruzzo.
Prijs: Pate 6 €, Kroketjes, 4,50 €, Kaas 4,50 €, Stoofvlees 9,50 €, Frietjes 3 €, Chocomousse 4,25 €, Leffe 3,30 €, Wijn 19,50 € per fles.
Oordeel: Leuke kroeg met lekker bier en prettige borrelhapjes. Als restaurant vind ik het echter minder geslaagd: 7,3
Sfeer: Hoog, ruim en licht. Stevige tafels en degelijke stoelen. Niet echt Hollands gezellig, maar dat kan natuurlijk ook niet in een bar die Belgica heet. Volgens de site is dit de typische Brusselse sfeer. Ik vind het wel mooi.
Voorgerecht: We zijn op stap met Rudi en besluiten drie voorgerechten te nemen die we samen oppeuzelen: Paté met ajuinconfiture, Garnalen kroket met beranisesaus, Maredsouskaas met mosterdmayonaise. De paté is lekker grof en de ui past er mooi bij. We krijgen er lekker knapperig, stevig brood bij (van 't Vlaamsch Broodhuys?). De garnalenkroketten smaken behoorlijk. De maredsouskaas blijkt gewoon (jong belegen?) kaas te zijn.
Hoofdgerecht: Runderstoofvlees op Limburgse wijze met Vlaamse frietjes en mayonaise. Het stoofvlees smaakt goed, maar is niet echt veel beter dan de stoofvlees die je bij een friettent krijgt. De patatjes zijn lekker en de mayo op z'n Belgisch dus niet zo zoet als hier gebruikelijk is.
Dessert: Mousse van Belgische chocolade en vers geslagen room. Ik ben gek op chocolade en verslind alles waar chocolade inzit, dus ook dit toetje. Maar echt geweldig was 't niet. Het smaakte erg naar groothandel.
Drank: Uiteraard veel Leffe blond (daar mag je me voor wakker maken), maar daarna nemen we een eenvoudige, frisse Montepulciana d'abruzzo.
Prijs: Pate 6 €, Kroketjes, 4,50 €, Kaas 4,50 €, Stoofvlees 9,50 €, Frietjes 3 €, Chocomousse 4,25 €, Leffe 3,30 €, Wijn 19,50 € per fles.
Oordeel: Leuke kroeg met lekker bier en prettige borrelhapjes. Als restaurant vind ik het echter minder geslaagd: 7,3
Gepubliceerd om 08:14 PM
do - juni 14, 2007
Ristorante La Pergola
We waren vanavond te gast bij Toscaans restaurant
La Pergola aan de Amstelveenseweg in Amsterdam. Stom toeval eigenlijk omdat alle
andere restaurants die we proberen afgeladen vol blijken te zitten. Bij La
Pergola zijn we overigens ook maar net op tijd, maar dat terzijde. Naast ons zit
heerlijk Oud-Zuid publiek interessant te kakelen over van alles en nog wat en
wij genieten met ze mee... We moeten wel want we verstaan elkaar niet meer. En
dan blijkt dat dat publiek toch wel erg wereldvreemd is. Zo had de ene net een
congres gehad dat was afgesloten door een voetballer met een praatje. Ene Geik of Gein? En
dat praatje dat was heel erg banaal. Vreselijk gewoon. Ja, zo kennen we Rene van
der Gijp, maar dat vertellen we ze niet. Dan praten ze verder over die trainer
van Jong Oranje. Die Friese man met die echte Fries naam. Fokma? Foppema? Ja,
Foppema dat is hem! Echt zo'n leuke man die Foppema. We besluiten om toch zelf
maar iets harder te gaan praten. Dit gezwets kunnen we niet meer
aanhoren.
Sfeer: Beetje ouderwets ingericht restaurant met versiering waarvan je je afvraagt wat die daar doet. De twee obers rennen dat het een lieve lust is, maar toch moeten we minstens een kwartier wachten op de kaart, blijkt bij het bestellen dat die verse vis van naast de kaart uitverkocht is, blijkt bij de tweede poging onze tweede verse-vis-keuze ook net uitverkocht te zijn, blijkt de pasta die we als tussengerecht wilden er niet meer te zijn, krijgen we vervolgens het voorgerecht van iemand anders geserveerd, komt de ober vertellen dat onze derde keuze van de dagverse-viskaart inmiddels ook niet meer voorradig is en dus nemen we maar de gerookte zalm... Laten we het er maar op houden dat het een uitzonderlijk drukke avond was die niet was voorzien.
Voorgerecht: Crostini misti. Vier geroosterde stukjes stokbrood met iets erop: iets roods van tomaat, ham, omelet met ui en een soort lasagnesaus. Twee broodjes zijn zo zwart dat we moeten schrapen. De ham en de omelet smaken goed, de andere twee smaken nergens naar.
Tussengerecht: Pansotti alle Noci. Gevulde pasta met noten en een romige saus met veel kaas. Op zich lekkere pasta, maar volledig ondergesneeuwd door het bad machtige saus waarin ze zijn verborgen. Echt heel erg jammer.
Hoofdgerecht: Salmone affumicato. Gerookte zalm met een lichte paddestoelsaus en geroosterde groenten (courgette, paprika, ui) en gebakken aardappeltjes. De zalm smaakt naar gerookte kip. Of nee, naar paling. In ieder geval niet naar zalm en da's jammer. Misschien hadden we dit ook niet moeten bestellen. Dat krijg je als je eerste twee keuzes niet meer voorradig blijken te zijn. De groenten zijn wel erg lekker.
Drank: We kiezen de Gavi di Gavi van La Caplana. Een erg mooie, smakelijke, fruitige (maar zeker niet te fruitige) witte Italiaanse wijn.
Prijs: Voorgerecht € 8, Tussengerecht € 11,50, Hoofdgerecht € 18,50, Wijn € 28 per fles.
Oordeel: Een Amsterdamse restaurant-criticus deelde hier onlangs een 9 uit en daarom hadden we hoge verwachtingen van la Pergola. Helaas maakten ze dat vandaag niet waar. De wijn was lekker. Dat wel: 7,2
Sfeer: Beetje ouderwets ingericht restaurant met versiering waarvan je je afvraagt wat die daar doet. De twee obers rennen dat het een lieve lust is, maar toch moeten we minstens een kwartier wachten op de kaart, blijkt bij het bestellen dat die verse vis van naast de kaart uitverkocht is, blijkt bij de tweede poging onze tweede verse-vis-keuze ook net uitverkocht te zijn, blijkt de pasta die we als tussengerecht wilden er niet meer te zijn, krijgen we vervolgens het voorgerecht van iemand anders geserveerd, komt de ober vertellen dat onze derde keuze van de dagverse-viskaart inmiddels ook niet meer voorradig is en dus nemen we maar de gerookte zalm... Laten we het er maar op houden dat het een uitzonderlijk drukke avond was die niet was voorzien.
Voorgerecht: Crostini misti. Vier geroosterde stukjes stokbrood met iets erop: iets roods van tomaat, ham, omelet met ui en een soort lasagnesaus. Twee broodjes zijn zo zwart dat we moeten schrapen. De ham en de omelet smaken goed, de andere twee smaken nergens naar.
Tussengerecht: Pansotti alle Noci. Gevulde pasta met noten en een romige saus met veel kaas. Op zich lekkere pasta, maar volledig ondergesneeuwd door het bad machtige saus waarin ze zijn verborgen. Echt heel erg jammer.
Hoofdgerecht: Salmone affumicato. Gerookte zalm met een lichte paddestoelsaus en geroosterde groenten (courgette, paprika, ui) en gebakken aardappeltjes. De zalm smaakt naar gerookte kip. Of nee, naar paling. In ieder geval niet naar zalm en da's jammer. Misschien hadden we dit ook niet moeten bestellen. Dat krijg je als je eerste twee keuzes niet meer voorradig blijken te zijn. De groenten zijn wel erg lekker.
Drank: We kiezen de Gavi di Gavi van La Caplana. Een erg mooie, smakelijke, fruitige (maar zeker niet te fruitige) witte Italiaanse wijn.
Prijs: Voorgerecht € 8, Tussengerecht € 11,50, Hoofdgerecht € 18,50, Wijn € 28 per fles.
Oordeel: Een Amsterdamse restaurant-criticus deelde hier onlangs een 9 uit en daarom hadden we hoge verwachtingen van la Pergola. Helaas maakten ze dat vandaag niet waar. De wijn was lekker. Dat wel: 7,2
Gepubliceerd om 11:59 PM
zo - juni 10, 2007
Japans eethuis Morita-ya
Nou ja, dan vertel ik het maar gewoon. MK kon
haar mond gisteren niet houden en begint tegen vrienden gewoon over Japans
eethuis Morita-ya te praten alsof het niet dat pareltje is dat we voor onszelf willen houden. Wat zij kan, kan ik
ook. We waren dus bij Japans eethuis Morita-ya aan de Zeedijk in Amsterdam. Ik
weet het nummer niet, maar vanaf CS is het redelijk aan het begin aan de
rechterkant (na de
Kletskop).
Sfeer: Moet ik daar nog iets over vertellen? Het is een heel apart eethuis. Beetje Spartaans ingericht. Een wat oudere Chinese dame en een wat oudere Japanse dame in de bediening. Wist je dat Chinezen van de r een l maken en Japanners van de l een r? (Of was het net andersom?) Boeiend om te weten toch?
Hapje vooraf: Gyo za. Gestoomde pastei met een groentevulling. Lekker hapje.
Menu: Uit de beeldige kaart kies ik het menu Sashimist. Dit bestaat uit salasa (best lekkere salade), miso-soep, sushimi (verschillende stukjes rauwe vis: zalm, twee stukjes zeer romige witvis die ik niet kan thuisbrengen, twee stukjes kabeljauw, twee stukjes makreel en inktvis met daarbij een bakje sushi-rijst). Ontzettend verse, lekkere vis.
Drank: We dronken er een droge witte huiswijn bij. Ik dacht een Franse en ik dacht niet zo'n heel erg dure. Ik dacht dat hij best wel lekker was, maar niet echt uitgesproken. Gewoon vlak en droog en fris. Zoals je wel merkt hadden we tevoren op de Nieuwmarkt geborreld.
Prijs: Hapje vooraf 6€, Menu 19 €
Oordeel: Eerlijk eethuis aan de drukke zeedijk. Omdat het niet echt toegankelijk oogt is het er heerlijk rustig, maar laat je daardoor niet afschrikken. Dit tentje is tot in Japan bekend, heb ik uit betrouwbare bron vernomen: 8,0
Sfeer: Moet ik daar nog iets over vertellen? Het is een heel apart eethuis. Beetje Spartaans ingericht. Een wat oudere Chinese dame en een wat oudere Japanse dame in de bediening. Wist je dat Chinezen van de r een l maken en Japanners van de l een r? (Of was het net andersom?) Boeiend om te weten toch?
Hapje vooraf: Gyo za. Gestoomde pastei met een groentevulling. Lekker hapje.
Menu: Uit de beeldige kaart kies ik het menu Sashimist. Dit bestaat uit salasa (best lekkere salade), miso-soep, sushimi (verschillende stukjes rauwe vis: zalm, twee stukjes zeer romige witvis die ik niet kan thuisbrengen, twee stukjes kabeljauw, twee stukjes makreel en inktvis met daarbij een bakje sushi-rijst). Ontzettend verse, lekkere vis.
Drank: We dronken er een droge witte huiswijn bij. Ik dacht een Franse en ik dacht niet zo'n heel erg dure. Ik dacht dat hij best wel lekker was, maar niet echt uitgesproken. Gewoon vlak en droog en fris. Zoals je wel merkt hadden we tevoren op de Nieuwmarkt geborreld.
Prijs: Hapje vooraf 6€, Menu 19 €
Oordeel: Eerlijk eethuis aan de drukke zeedijk. Omdat het niet echt toegankelijk oogt is het er heerlijk rustig, maar laat je daardoor niet afschrikken. Dit tentje is tot in Japan bekend, heb ik uit betrouwbare bron vernomen: 8,0
Gepubliceerd om 10:36 AM
za - juni 2, 2007
Restaurant Les Deux Magots in Parijs
In gedachten ben ik nog steeds in Parijs.
Vanmiddag waren we bij Le Petit Zinc met die heerlijke zeebaars. Eigenlijk
zitten we daar best nog wel van vol. Maar goed, het is avond, dus er moet weer
gegeten worden en we gaan op pad. Het is voor Parijse begrippen zelfs nog vroeg
dus we besluiten een biertje te doen bij Les Deux Magots, het wereldberoemde
restaurant waar volgens alle reisgidsen iedere schrijver die er wat toe
doet wel eens langskomt. We zitten hier dus best op onze plaats
;-)
Sfeer: We zitten in de veranda. De ober is bloedsnel en bloed-zenwuachtig. We worden er zelf ook peut de nerveus van. Wat rent die man. Wat schopt hij dingen om. Wat vergeet hij veel. Wat gaat er veel fout. Wat... Wat... wat... Frans allemaal.... De ober vraagt of we wat willen drinken of ook willen eten. We zeggen dat we wat willen drinken. Het volgende moment dekt hij onze tafel. Ons Frans is duidelijk niet goed genoeg. We willen de beste man niet teleurstellen en blijven eten.
Voorgerecht: Gaspacho andalou. Een eenvoudige gaspachao. Kan er verder niet veel over vertellen. Het was wel aardig, maar niet bijzonder.
Hoofdgerecht: Das de saumon grillé avec purée maison. Stukje gegrilde zalm met aardappelpuree van het huis. Best lekker.
Drank: De Sancerre uit 2004 van Domaine de ja Jolive. Ik vond hem lekker!
Prijs: Voorgerecht 8 €, Hoofdgerecht 21 €, Wijn 32 € per fles.
Oordeel: Zo'n uit de geschiedenis beroemd restaurant is natuurlijk altijd een beetje verdacht. Het gaat erom wat je vandaag doet, niet om wat je gisteren deed. Vandaag doen ze best aardig hun best, maar echt top is het niet: 7,3
Sfeer: We zitten in de veranda. De ober is bloedsnel en bloed-zenwuachtig. We worden er zelf ook peut de nerveus van. Wat rent die man. Wat schopt hij dingen om. Wat vergeet hij veel. Wat gaat er veel fout. Wat... Wat... wat... Frans allemaal.... De ober vraagt of we wat willen drinken of ook willen eten. We zeggen dat we wat willen drinken. Het volgende moment dekt hij onze tafel. Ons Frans is duidelijk niet goed genoeg. We willen de beste man niet teleurstellen en blijven eten.
Voorgerecht: Gaspacho andalou. Een eenvoudige gaspachao. Kan er verder niet veel over vertellen. Het was wel aardig, maar niet bijzonder.
Hoofdgerecht: Das de saumon grillé avec purée maison. Stukje gegrilde zalm met aardappelpuree van het huis. Best lekker.
Drank: De Sancerre uit 2004 van Domaine de ja Jolive. Ik vond hem lekker!
Prijs: Voorgerecht 8 €, Hoofdgerecht 21 €, Wijn 32 € per fles.
Oordeel: Zo'n uit de geschiedenis beroemd restaurant is natuurlijk altijd een beetje verdacht. Het gaat erom wat je vandaag doet, niet om wat je gisteren deed. Vandaag doen ze best aardig hun best, maar echt top is het niet: 7,3
Gepubliceerd om 11:59 PM
vr - juni 1, 2007
Restaurant Le Petit Zinc in Parijs
Laten we weer even teruggaan naar Parijs, ik was
er nog lang niet over uitgepraat. Na de zaterdag kwam namelijk de zondag. We
regenden nat bij Roland Garros en hadden zin in een lekker uitgebreide lunch. We
zijn niet rancuneus en gaan naar restaurant Le Petit Zinc, het restaurant waar we
de avond tevoren nog geweigerd zijn. Vandaag komen we wel binnen. Op deze
zondagmiddag is men blij met ons als
clientèle.
Sfeer: Art-nouveau-inrichting die me doet denken aan de Efteling. De tafeltjes staan volgens Parijse traditie boven op elkaar. Je wordt als het ware op je plek geperst door de bediening en als je moet plassen heb je ze nodig om er weer uit te komen. Maar da's dus overal zo in Parijs.
Voorgerecht: Palette de Légumes à la plancha, huile d'olive vierge au jus de citron. Een heerlijke salade van koude groeten in een flinke plas olijfolie. Verrukkelijk!
Hoofdgerecht: Bar Sauvage cuit à l'argile, parfumé au thymcitron avec huile d'olive vierge. Een hele zeebaars die is gegaard in een korstdeeg. Hij wordt voor onze neus gefileerd en geserveerd. Het visvlees is supersappig en heerlijk van smaak. Vis 631 was een lekker vissie!
Drank: Bourgogne Chardonnay de Joigng. Mmmmm!!!
Prijs: Voorgerecht 10 €, Hoofdgerecht 72 € (voor 2 personen), Dessert 8,75, Wijn 29 € per fles.
Oordeel: We hebben echt heerlijk gegeten. Het is weliswaar een groot, commercieel restaurant, maar aan de kwaliteit doet dat niets af: 8,5
Sfeer: Art-nouveau-inrichting die me doet denken aan de Efteling. De tafeltjes staan volgens Parijse traditie boven op elkaar. Je wordt als het ware op je plek geperst door de bediening en als je moet plassen heb je ze nodig om er weer uit te komen. Maar da's dus overal zo in Parijs.
Voorgerecht: Palette de Légumes à la plancha, huile d'olive vierge au jus de citron. Een heerlijke salade van koude groeten in een flinke plas olijfolie. Verrukkelijk!
Hoofdgerecht: Bar Sauvage cuit à l'argile, parfumé au thymcitron avec huile d'olive vierge. Een hele zeebaars die is gegaard in een korstdeeg. Hij wordt voor onze neus gefileerd en geserveerd. Het visvlees is supersappig en heerlijk van smaak. Vis 631 was een lekker vissie!
Drank: Bourgogne Chardonnay de Joigng. Mmmmm!!!
Prijs: Voorgerecht 10 €, Hoofdgerecht 72 € (voor 2 personen), Dessert 8,75, Wijn 29 € per fles.
Oordeel: We hebben echt heerlijk gegeten. Het is weliswaar een groot, commercieel restaurant, maar aan de kwaliteit doet dat niets af: 8,5
Gepubliceerd om 10:52 PM
do - mei 31, 2007
Restaurant Proef
Ik had vandaag iets willen vertellen over al die
lekkere restaurants in Parijs, maar ja, da's historie. Parijs dat was afgelopen
weekend en nu is nu en we leven in het nu. En nu waren we vanavond bij restaurant
Proef aan de Overtoom in
Amsterdam.
Sfeer: Strakke inrichting, niet erg gezellig. Naast de kaart is er een uitgebreid dagmenu. De akoestiek is beroerd. Je moet schreeuwen om jezelf verstaanbaar te maken. Om tien uur start de live-jazz-muziek. We hebben spijt dat we nooit hebben leren liplezen.
Voorgerecht: Rauwe vis. Dit gerecht blijkt te bestaan uit een paar reepjes rauwe tonijn met sinaasappel-gember-vinaigrette en een salade van courgette en mango. Zachte tonijn met fris-zure begeleiding. Het contrasteert nogal. De tonijn wordt door het zuur omlaag getrokken in plaats van omhoog gestuwd.
Hoofdgerecht: Rode mul. Paar krokant op de huid gebakken stukjes mul met cocos-jus en een salade van watermeloen, mango en papaya. De cocous-smaak bij de mul is even wennen, maar bevalt dan wel. De frisheid van de salade doet exotisch-overdreven aan.
Dessert: Chocolademousse met huisgemaakte merinque en verse bramen, geserveerd met een glaasje zoete Pedro Ximinez sherry. Ik zeg lekker!
Drank: We konden maar moeilijk kiezen uit de tientallen tapbiertjes, maar bezweken uiteindelijk voor de door brouwerij De Prael gebrouwen Blonde Proef. Een lekker fris biertje dat het heerlijk doet met dit weer. Bij het eten genoten we van de Spaanse Verdejo uit 2004 van Azumbre.
Prijs: Voorgerecht 9 €, Hoofdgerecht 21 €, Dessert 8,75, Wijn 26,50 € per fles.
Oordeel: Rumoerig restaurant met eten dat niet helemaal overtuigt. Voor dit geld verwacht ik iets meer verfijning en minder studentikoos experiment: 7,2
Sfeer: Strakke inrichting, niet erg gezellig. Naast de kaart is er een uitgebreid dagmenu. De akoestiek is beroerd. Je moet schreeuwen om jezelf verstaanbaar te maken. Om tien uur start de live-jazz-muziek. We hebben spijt dat we nooit hebben leren liplezen.
Voorgerecht: Rauwe vis. Dit gerecht blijkt te bestaan uit een paar reepjes rauwe tonijn met sinaasappel-gember-vinaigrette en een salade van courgette en mango. Zachte tonijn met fris-zure begeleiding. Het contrasteert nogal. De tonijn wordt door het zuur omlaag getrokken in plaats van omhoog gestuwd.
Hoofdgerecht: Rode mul. Paar krokant op de huid gebakken stukjes mul met cocos-jus en een salade van watermeloen, mango en papaya. De cocous-smaak bij de mul is even wennen, maar bevalt dan wel. De frisheid van de salade doet exotisch-overdreven aan.
Dessert: Chocolademousse met huisgemaakte merinque en verse bramen, geserveerd met een glaasje zoete Pedro Ximinez sherry. Ik zeg lekker!
Drank: We konden maar moeilijk kiezen uit de tientallen tapbiertjes, maar bezweken uiteindelijk voor de door brouwerij De Prael gebrouwen Blonde Proef. Een lekker fris biertje dat het heerlijk doet met dit weer. Bij het eten genoten we van de Spaanse Verdejo uit 2004 van Azumbre.
Prijs: Voorgerecht 9 €, Hoofdgerecht 21 €, Dessert 8,75, Wijn 26,50 € per fles.
Oordeel: Rumoerig restaurant met eten dat niet helemaal overtuigt. Voor dit geld verwacht ik iets meer verfijning en minder studentikoos experiment: 7,2
Gepubliceerd om 11:55 PM
wo - mei 30, 2007
Restaurant au 35 Rue Jacob in Parijs
Afgelopen weekend in Parijs hebben we natuurlijk
veel meer gedaan dan ik hier heb geschreven. We hebben bijvoorbeeld heel veel
gegeten en gedronken. Ik zal dat 's uit de doeken doen. Het begon zaterdagmiddag
in de Tuilerieën met een lekkere fles wijn en een nieuwerwets bordje met
een crostini, wat stokbrood en een potje kruiden (wedden dat we dat binnen een
jaar hier ook in de restaurants aantreffen. Ik houd het voor je in de gaten).
Zaterdagavond bleek een moeilijke avond om onaangekondigd een restaurant binnen
te stappen. Onze eerste pogingen stranden in Frans gebrabbel waaruit we opmaken
dat we niet welkom zijn (zo erg zien we er toch nog niet uit? Ik weet dat we die
fles wijn hebben weggetetterd en daarna al die biertjes, maar we houden ons toch
goed? Dacht ik...). Uiteindelijk belanden we bij Au 35 rue Jacob in de rue
Jacob. We zijn welkom! We mogen gaan zitten! Het is na tienen dus het mag ook
wel een
keer.
Sfeer: Klein restaurantje dat niet bijzonder van inrichting is. Op de muur is een voorstelling geschilderd die zich in het restaurant afspeelt. Een vrolijke ober en voornaam geklede gasten. De werkelijkheid is iets anders. We worden bijna doof door die Amerikanen naast ons die luider dan luid praten. Wat een onbeschoft volk is het toch ook.
Voorgerecht: Foie gras mi-cuit, au sel de Guérande. Lekker stukje foie gras met grof zout, peper, crackers en blokjes roze glimmende dingetjes die een beetje aan jellies doen denken en nergens naar smaken. Het geheel is erg lekker.
Hoofdgerecht: FIle de boeuf avec sauce au poivre et pommes frites. Een biefstukje dat verzopen wordt in pepersaus en heeeel veel frietjes. Lekker vlees, lekkere friet, maar verder wel een beetje een kaal gerecht
Drank: We kiezen voor krachtig, de Bordeaux uit 2005 van Chateau Montet. Het blijkt een doorsnee Bordeaux superieur te zijn die we lekker wegslobberen.
Prijs: Voorgerecht € 12, Hoofdgerecht 20, wijn 18 per fles.
Oordeel: Het was niet slecht, maar we weten zeker dat je in Parijs beter kunt eten dan hier. Maar dan moet je daar wel eerst binnen worden gelaten: 7,0
Sfeer: Klein restaurantje dat niet bijzonder van inrichting is. Op de muur is een voorstelling geschilderd die zich in het restaurant afspeelt. Een vrolijke ober en voornaam geklede gasten. De werkelijkheid is iets anders. We worden bijna doof door die Amerikanen naast ons die luider dan luid praten. Wat een onbeschoft volk is het toch ook.
Voorgerecht: Foie gras mi-cuit, au sel de Guérande. Lekker stukje foie gras met grof zout, peper, crackers en blokjes roze glimmende dingetjes die een beetje aan jellies doen denken en nergens naar smaken. Het geheel is erg lekker.
Hoofdgerecht: FIle de boeuf avec sauce au poivre et pommes frites. Een biefstukje dat verzopen wordt in pepersaus en heeeel veel frietjes. Lekker vlees, lekkere friet, maar verder wel een beetje een kaal gerecht
Drank: We kiezen voor krachtig, de Bordeaux uit 2005 van Chateau Montet. Het blijkt een doorsnee Bordeaux superieur te zijn die we lekker wegslobberen.
Prijs: Voorgerecht € 12, Hoofdgerecht 20, wijn 18 per fles.
Oordeel: Het was niet slecht, maar we weten zeker dat je in Parijs beter kunt eten dan hier. Maar dan moet je daar wel eerst binnen worden gelaten: 7,0
Gepubliceerd om 09:05 PM
do - mei 24, 2007
Restaurant PS
Sinds een paar maanden is op de hoek van de
Planciusstraat en de Breeuwersstraat op de westelijke eilanden in Amsterdam
restaurant
PS gevestigd. PS staat niet voor PlanciusStraat, maar voor Penman en
Schaling, de eigenaars nemen we aan. We hebben een lekker tafeltje in de mooie
voorjaarszon en genieten al bij voorbaat. Dit restaurant is nog zo nieuw dat
Johannes van Dam er nog niet over geschreven heeft. Het is er heerlijk rustig en
men doet nog goed zijn best. Hoe lang zal dat nog
duren??
Sfeer: We zaten buiten, maar binnen zag het er erg gezellig uit. Lekker licht en modern. Het personeel is enthousiast en oprecht blij dat je er bent. We kunnen kiezen uit een menu van 3, 4 of 5 gangen. De keuze is heerlijk beperkt. Er is één voorgerecht, dan vlees of vis, vervolgens kaas of iets zoets.
Voorgerecht: Het voorgerecht bestaat uit drie verschillende (heerlijke) hapjes. Een stukje rilette van eend met cappa di parma en Italiaanse lendeham. Asperge-bavarois met gerookte wilde zalm. Geitenkaas met hazelnoten, venkel, sla, olijven en sinaasappelvinaigrette. Echt een heerlijk voorgerecht!
Hoofdgerecht: Als je vlees wilt kies je de ribeye met geroosterde aardappels en rode wijnjus en mierikswortelsaus. Wij nemen deTajine van rode mul. Dat is een Marokaans stoofgerecht met aardappel, groenten en vis. Het smaakt echt overheerlijk. Zo lekker vers en kruidig. Echt smullen.
Dessert: Als eerste dessert nemen we de kaas. Da's een bordje met vier mooi bescheiden stukjes kaas met vier verschillende stukjes onderlegger. Ook al weer zo lekker. MK gaat voor de Diplomat pudding. Die ziet er niet alleen geweldig uit, maar smaakt ook zo, als ik MK mag geloven.
Drank: We genoten van de huiswijn. De Cruz de Piedra 2006 uit Calatayud (ten noord-oosten van Madrid). Een heel erg aardig smakende wijn die zowel droog als licht-fruitig is.
Prijs: Menu 3-gangen 29,50 €, 4-gangen 34,50 €, 5-gangen 39,50 €, Wijn 16,50 € per fles.
Oordeel: We hebben echt heerlijk gegeten. De bijzonder kleine kaart is eigenlijk al gelijk een aanrader. Ze maken niet veel, maar wat ze maken, maken ze goed: 8,3
Sfeer: We zaten buiten, maar binnen zag het er erg gezellig uit. Lekker licht en modern. Het personeel is enthousiast en oprecht blij dat je er bent. We kunnen kiezen uit een menu van 3, 4 of 5 gangen. De keuze is heerlijk beperkt. Er is één voorgerecht, dan vlees of vis, vervolgens kaas of iets zoets.
Voorgerecht: Het voorgerecht bestaat uit drie verschillende (heerlijke) hapjes. Een stukje rilette van eend met cappa di parma en Italiaanse lendeham. Asperge-bavarois met gerookte wilde zalm. Geitenkaas met hazelnoten, venkel, sla, olijven en sinaasappelvinaigrette. Echt een heerlijk voorgerecht!
Hoofdgerecht: Als je vlees wilt kies je de ribeye met geroosterde aardappels en rode wijnjus en mierikswortelsaus. Wij nemen deTajine van rode mul. Dat is een Marokaans stoofgerecht met aardappel, groenten en vis. Het smaakt echt overheerlijk. Zo lekker vers en kruidig. Echt smullen.
Dessert: Als eerste dessert nemen we de kaas. Da's een bordje met vier mooi bescheiden stukjes kaas met vier verschillende stukjes onderlegger. Ook al weer zo lekker. MK gaat voor de Diplomat pudding. Die ziet er niet alleen geweldig uit, maar smaakt ook zo, als ik MK mag geloven.
Drank: We genoten van de huiswijn. De Cruz de Piedra 2006 uit Calatayud (ten noord-oosten van Madrid). Een heel erg aardig smakende wijn die zowel droog als licht-fruitig is.
Prijs: Menu 3-gangen 29,50 €, 4-gangen 34,50 €, 5-gangen 39,50 €, Wijn 16,50 € per fles.
Oordeel: We hebben echt heerlijk gegeten. De bijzonder kleine kaart is eigenlijk al gelijk een aanrader. Ze maken niet veel, maar wat ze maken, maken ze goed: 8,3
Gepubliceerd om 11:59 PM
ma - mei 21, 2007
Restaurant Villa Nieuwmarkt
Na een weekend met veel bier, eten, wijn en een
beetje muziek verlang je op maandag alleen nog maar naar meer bier, eten, wijn
en een beetje muziek. Ik tenminste wel. En dus sluiten we de eerste werkdag van
deze week af op de Nieuwmarkt. Eerst bij Lokaal Het Loosje en later bij
restaurant Villa Nieuwmarkt. Op maandag is het daar studentenavond. Gezellig vol
dus met veel jonge mensen (MK herinnert me er nu fijn aan dat ik in Breda met
'Mijnheer' werd aangesproken door mannekes die ik niet eens zo veel jonger vond
dan ikzelf. En het ergste is dat ik er niet eens raar van op keek. Ik ben een
Mijnheer. Potdomme
ja!).
Sfeer: Het restaurant vind je in dat hoekpand hier rechts op die foto (genomen op koninginnedag). Het ruime terras heeft lekkere avondzon. Binnen is het gezellig donker. Er is wat kaarslicht en aan het plafond hangen rode spotjes. Daar moet je het mee doen. Je kunt amper zien wat je op je bord hebt. Het zal voor jonge mensen best spannend zijn zo'n donker hol.
Voorgerecht: Spinazie lasagne. Een lasagne met aubergine, tomaat, paddestoelen, pijnboompitjes, rode-pesto-tomaten-knoflooksaus en een gratineerlaag van parmezaanse kaas. Lekker!
Hoofdgerecht: Runder-entrecote. Entrecote met gesmolten taleggio-kaas, rucola, salsa-verde, sugar snaps, groene asperges, gele paprika, kruidenrisotto en rode wijnsaus. Heerlijk stukje vlees waarbij de kaas gelukkig met mate is aangebracht. De groenten zijn lekker beetgaar. De saus is een beetje dikkig en voegt niet zo heel veel toe.
Drank: We starten met de witte huiswijn van Duco del Poggio. Da's een Italiaanse wijn uit Venetië die gewoon wit en fris is. Bij het hoofdgerecht schakelen we over op de merlot van datzelfde huis. Ook dit is een zachte allemansvriend die geen kwaad kan doen.
Prijs: Voorgerecht € 7,50, Hoofdgerecht 17,50, wijn 14,50 per fles.
Oordeel: Het is grappig dat je na jaren toch nog iets nieuws ontdekt op de Nieuwmarkt. Op de een of andere manier slaan we deze hoek meestal over en da's zonde want het eten bij Villa Nieuwmarkt is zeker niet verkeerd. Zeker niet als je kijkt naar de gehanteerde prijzen: 7,6
Sfeer: Het restaurant vind je in dat hoekpand hier rechts op die foto (genomen op koninginnedag). Het ruime terras heeft lekkere avondzon. Binnen is het gezellig donker. Er is wat kaarslicht en aan het plafond hangen rode spotjes. Daar moet je het mee doen. Je kunt amper zien wat je op je bord hebt. Het zal voor jonge mensen best spannend zijn zo'n donker hol.
Voorgerecht: Spinazie lasagne. Een lasagne met aubergine, tomaat, paddestoelen, pijnboompitjes, rode-pesto-tomaten-knoflooksaus en een gratineerlaag van parmezaanse kaas. Lekker!
Hoofdgerecht: Runder-entrecote. Entrecote met gesmolten taleggio-kaas, rucola, salsa-verde, sugar snaps, groene asperges, gele paprika, kruidenrisotto en rode wijnsaus. Heerlijk stukje vlees waarbij de kaas gelukkig met mate is aangebracht. De groenten zijn lekker beetgaar. De saus is een beetje dikkig en voegt niet zo heel veel toe.
Drank: We starten met de witte huiswijn van Duco del Poggio. Da's een Italiaanse wijn uit Venetië die gewoon wit en fris is. Bij het hoofdgerecht schakelen we over op de merlot van datzelfde huis. Ook dit is een zachte allemansvriend die geen kwaad kan doen.
Prijs: Voorgerecht € 7,50, Hoofdgerecht 17,50, wijn 14,50 per fles.
Oordeel: Het is grappig dat je na jaren toch nog iets nieuws ontdekt op de Nieuwmarkt. Op de een of andere manier slaan we deze hoek meestal over en da's zonde want het eten bij Villa Nieuwmarkt is zeker niet verkeerd. Zeker niet als je kijkt naar de gehanteerde prijzen: 7,6
Gepubliceerd om 11:59 PM
za - mei 19, 2007
Restaurant Het Kabinet in Breda
Jazzen in Breda betekent vooral veel drinken en
te hard schreeuwen om boven de muziek uit te komen. De interne mens dient dus
nodig versterkt te worden en dat doen we bij Eeterij Het
Kabinet een aan de Grote Markt 39-41 in Breda (076-5140629). Het is er
giga-druk. Zowel het restaurant als het terras zitten overvol. Het is dus wel
even wachten voordat we wat te eten krijgen.... Ondertussen wordt voldoende bier
aangevoerd, maar aan mijn onzekere gangen richting toilet merk ik dat iets te
eten toch echt geen kwaad kan...
Sfeer: De Eeterij bestaat uit een bar-gedeelte en een eetgedeelte. Het concept doet enigszins gedateerd, modern aan met een kaart die op 'geinige' wijze verwijst naar de politiek. Als ik ergens niet aan wil denken als ik uit ga eten is het politiek. Maar in Breda denken ze daar blijkbaar anders over.
Voorgerecht: Geneugten van de ondernemers. Een vrij eenvoudige carpaccio die niet slecht is, maar toch ook zeker geen hoogvlieger.
Hoofdgerecht: Het jongste raadslid. Lamsribbetjes met Provençaalse kruiden en een salsa van tomaat en rozemarijn, geserveerd met gebakken aardappeltjes. Lekker sappig vlees dat helaas een beetje een aangebrande smaak heeft (slecht schoongemaakte grill op deze drukke dag?).
Nagerecht: Adank's portefeuille. Stukje chocoladetaart met truffel, chocolade-ijs, vanillesaus en slagroom. De taart is goed, het ijs fris, de saus lijkt op vanillevla.
Drank: Bier.
Prijs: Menu € 19,75
Oordeel: Leuke tent op een populaire Bredase spot. Het eten is redelijk, zeker als je kijkt naar wat je ervoor betaalt. Eigenlijk zou je je moeten afvragen hoe ze het er voor kunnen doen: 7,5
Sfeer: De Eeterij bestaat uit een bar-gedeelte en een eetgedeelte. Het concept doet enigszins gedateerd, modern aan met een kaart die op 'geinige' wijze verwijst naar de politiek. Als ik ergens niet aan wil denken als ik uit ga eten is het politiek. Maar in Breda denken ze daar blijkbaar anders over.
Voorgerecht: Geneugten van de ondernemers. Een vrij eenvoudige carpaccio die niet slecht is, maar toch ook zeker geen hoogvlieger.
Hoofdgerecht: Het jongste raadslid. Lamsribbetjes met Provençaalse kruiden en een salsa van tomaat en rozemarijn, geserveerd met gebakken aardappeltjes. Lekker sappig vlees dat helaas een beetje een aangebrande smaak heeft (slecht schoongemaakte grill op deze drukke dag?).
Nagerecht: Adank's portefeuille. Stukje chocoladetaart met truffel, chocolade-ijs, vanillesaus en slagroom. De taart is goed, het ijs fris, de saus lijkt op vanillevla.
Drank: Bier.
Prijs: Menu € 19,75
Oordeel: Leuke tent op een populaire Bredase spot. Het eten is redelijk, zeker als je kijkt naar wat je ervoor betaalt. Eigenlijk zou je je moeten afvragen hoe ze het er voor kunnen doen: 7,5
Gepubliceerd om 11:59 PM
vr - mei 18, 2007
Herberg De Smidse in Epen
Eigenlijk is het niks voor ons om uit eten te
gaan als we aan het kamperen zijn.. En toch laten we ons deze tweede dag in Epen
weer verleiden. We hebben er namelijk al zo vaak over gehoord van collega's die
er geweest zijn dat we wel moeten! We gaan eten bij Hotel-Herberg De
Smidse aan de Molenweg 9 in Epen
(043-4551253).
Sfeer: De Smidse is een enigszins alternatief aandoende herberg met ouderwetse kleedjes op tafel. Geen opsmuk hier. Achterin is een iets strakkere zaal waar niet gerookt mag worden. Ondanks dat kiezen we toch voor de huiselijke gezelligheid van het voorgedeelte.
Voorgerecht: Zalmsalade met gerookte geulforel en dille-roze pepertjescreme. Een bord met een paar bolletjes zalmsalade waarin wellicht ook de geulforel zit opgesloten. Het smaakt lekker fris, maar een beetje kant en klaar.
Hoofdgerecht: Gebraden varkensoester met paddestoel en truffelsaus. Een paar lekkere stukjes varkensvlees begeleid door paddestoelen en andere groenten in een lekker trufeljus. Daarbij gebakken patatten die we lekker vinden!
Nagerecht: Boeren streekkaasjes met mueslibrood en appelstroop. Zes verschillende kaasjes die niet nader worden uitgelegd dus ik weet het ook allemaal niet. Maar ik proefde een brie-achtige, een zachte geitenkaas, een harde schapenkaas (?), een zachte, gekruide roomkaas en dan nog twee andere soorten. Het mueslibrood smaakt er goed bij net als de stroop. Het is alleen jammer dat die in zo'n hotel-kuipje wordt geserveerd.
Drank: Uiteraard beginnen we met een Gerardus kloosterbiertje, maar daarna schakelen we over op de Medoc Cru Bourgeois van Chateau d'Escot. Een heerlijke, zachte smaakvolle, echte Medoc uit 1998.
Prijs: Menu € 25, Wijn € 27,50
Oordeel: Een leuke ongedwongen tent die zich onderscheid tussen de meer commercieel ogende uitspanningen in Epen. Niet dat ik denk dat De Smidse niet commercieel is, maar dat idee hè, da's ook wat waard (en het is er zeker niet duur): 7,7
Sfeer: De Smidse is een enigszins alternatief aandoende herberg met ouderwetse kleedjes op tafel. Geen opsmuk hier. Achterin is een iets strakkere zaal waar niet gerookt mag worden. Ondanks dat kiezen we toch voor de huiselijke gezelligheid van het voorgedeelte.
Voorgerecht: Zalmsalade met gerookte geulforel en dille-roze pepertjescreme. Een bord met een paar bolletjes zalmsalade waarin wellicht ook de geulforel zit opgesloten. Het smaakt lekker fris, maar een beetje kant en klaar.
Hoofdgerecht: Gebraden varkensoester met paddestoel en truffelsaus. Een paar lekkere stukjes varkensvlees begeleid door paddestoelen en andere groenten in een lekker trufeljus. Daarbij gebakken patatten die we lekker vinden!
Nagerecht: Boeren streekkaasjes met mueslibrood en appelstroop. Zes verschillende kaasjes die niet nader worden uitgelegd dus ik weet het ook allemaal niet. Maar ik proefde een brie-achtige, een zachte geitenkaas, een harde schapenkaas (?), een zachte, gekruide roomkaas en dan nog twee andere soorten. Het mueslibrood smaakt er goed bij net als de stroop. Het is alleen jammer dat die in zo'n hotel-kuipje wordt geserveerd.
Drank: Uiteraard beginnen we met een Gerardus kloosterbiertje, maar daarna schakelen we over op de Medoc Cru Bourgeois van Chateau d'Escot. Een heerlijke, zachte smaakvolle, echte Medoc uit 1998.
Prijs: Menu € 25, Wijn € 27,50
Oordeel: Een leuke ongedwongen tent die zich onderscheid tussen de meer commercieel ogende uitspanningen in Epen. Niet dat ik denk dat De Smidse niet commercieel is, maar dat idee hè, da's ook wat waard (en het is er zeker niet duur): 7,7
Gepubliceerd om 11:59 PM
do - mei 17, 2007
Hotel-Restaurant De Vier Jaargetijden in Epen
We zijn eindelijk daar waar ik al de hele tijd had willen zijn en
nu willen we ook nog wat eten. Dat blijkt zo rond tien uur 's avonds nog niet zo
heel erg makkelijk te zijn in een dorp als Epen. Na plechtig beloofd te hebben
geen 5 gangen te zullen bestellen zijn we uiteindelijk hartelijk welkom in
restaurant De Vier Jaargetijden aan de Wilhelminastraat 43 in Epen
(043-4552177).
Sfeer: Van buiten lijkt het een ongezellig verlichte ruimte. Binnen valt dat reuze mee. Het is de sfeer van een traditioneel familiehotel.
Hoofdgerecht: Lamsduo met asperges. Twee lekker stukjes lamsvlees en zoete asperges. Da's even wennen. Het is uiteraard hartstikke modern al die zoete smaakjes, maar wij zijn erg ouderwets in dat soort dingen. Toch smaakt het na enige gewenning helemaal niet verkeerd! Wat verder opvalt is dat de asperges beetgaar zijn. Da's ook lekker!
Drank: We starten uiteraard met een Gerardus kloosterbiertje, maar schakelen daarna snel over op de Pinot Blanc van Preiss-Zimmer. Een droge witte wijn zonder heel erg veel karakter, maar wel lekker fris. Jammer dat de wijn niet zo goed bij het zoet van de asperges past (wisten wij veel!).
Prijs: Hoofdgerecht € 21,50, Wijn € 17,50
Oordeel: Beetje moeilijk om op basis van 1 gang een oordeel te geven. Maar dat we na tienen hier nog terecht konden en dat de kok de moeite nam ons zo'n lekker hoofdgerecht voor te zetten verdient toch wel een pluim: 7,6
Sfeer: Van buiten lijkt het een ongezellig verlichte ruimte. Binnen valt dat reuze mee. Het is de sfeer van een traditioneel familiehotel.
Hoofdgerecht: Lamsduo met asperges. Twee lekker stukjes lamsvlees en zoete asperges. Da's even wennen. Het is uiteraard hartstikke modern al die zoete smaakjes, maar wij zijn erg ouderwets in dat soort dingen. Toch smaakt het na enige gewenning helemaal niet verkeerd! Wat verder opvalt is dat de asperges beetgaar zijn. Da's ook lekker!
Drank: We starten uiteraard met een Gerardus kloosterbiertje, maar schakelen daarna snel over op de Pinot Blanc van Preiss-Zimmer. Een droge witte wijn zonder heel erg veel karakter, maar wel lekker fris. Jammer dat de wijn niet zo goed bij het zoet van de asperges past (wisten wij veel!).
Prijs: Hoofdgerecht € 21,50, Wijn € 17,50
Oordeel: Beetje moeilijk om op basis van 1 gang een oordeel te geven. Maar dat we na tienen hier nog terecht konden en dat de kok de moeite nam ons zo'n lekker hoofdgerecht voor te zetten verdient toch wel een pluim: 7,6
Gepubliceerd om 11:59 PM
Snelkeuzes
Reclame
Kalender
| zo | ma | di | wo | do | vr | za |
Categorieën
Zoek in BlaBlaBlog.nl
BlaBlaBlog Vodcast
BlaBlaBlog Podcast
Archief
XML/RSS Feed
Statistieken
Totaal aantal berichten in BlaBlaBlog.nl:
Totaal aantal berichten deze categorie:
Laatste wijziging: sep 08, 2009 09:59 AM
Totaal aantal berichten deze categorie:
Laatste wijziging: sep 08, 2009 09:59 AM