Restaurant Ctaste


Dit wordt geen gewone restaurantrecensie. Ik was gisteravond namelijk met een vriendin bij Ctaste aan de Amsteldijk in Amsterdam en dat restaurant is niet zomaar een restaurant. Bij Ctaste eet je in het pikkedonker. Je ziet geen hand voor ogen, echt helemaal niets, zelfs geen vlekje in de verte; alles is zwart. De avond begint in de verlichte serre waarin ons een drankje wordt aangeboden en waarin het menu wordt toegelicht. Er is niet veel te kiezen, standaard krijg je van alles wat, maar als je wilt kun je alleen vis, alleen vlees of vegetarisch krijgen. We laten ons verrassen en nemen een wijnarrangement. Bij elke gang een glas wijn en als je wilt zelfs meer. Het idee achter Ctaste is dat je smaak pas ziet als het donker is. Doordat je ogen het af laten weten werkt je neus en tastzin beter. We zijn benieuwd! Onder begeleiding van een met belletjes behangen ober worden we naar onze tafel geleid. We horen stemmen rondom ons. Het voelt vreemd. Alsof een zwart kussen op je hoofd wordt gedrukt. Of je je ogen nou dicht hebt of open, het maakt geen enkel verschil. We voelen om ons heen. Een wand... een deur... Hoe ziet deze ruimte er in het licht uit? Belletjes... De ober noemt onze namen en staat met het voorgerecht achter ons. En dan voel ik ineens mijn bord voor me op tafel. Een koud glas... Er wordt me een glas wijn aangereikt. Ik zou zeggen dat het Merlot is. Ik zet het glas links van waar ik denk dat m'n bord is en ga op zoek naar het bestek. Dat vind ik en dat begint de grote uitdaging, lukt het om te eten in het donker en wat proef je dan?


Sfeer: Beetje erg donker ingerichte ruimte. Zo te horen wel gezellige gasten allemaal en ook het personeel is best aardig.
Voorgerecht: Ik ruik kool. Ik voel salade. En ik voel dat er vlees aan m'n bord geplakt is. En ik voel en proef zachte enigszins zoetige dingetjes. Ik denk dat het dunne plakjes rollade zijn die ik proef met daar overheen veel sla.
Hoofdgerecht: Ik ruik alweer kool. En ik voel gefrituurde vis. En dit wat ik nu in m'n mond heb moet wel een boontje zijn... en dat een peul. Maar wat is dat zachte toch? Ik ruik kool, het is vast iets met kool.
Dessert: Iets kouds en iets drillerigs dat is wat ik voel. Het drillerige smaakt naar banaan, het koude is vanille ijs. Zeker weten.
Drank: Bij het voorgerecht een rode wijn, daarna een witte wijn en bij het dessert een zoete witte wijn. Maar ik kan me in de kleuren vergissen.
Prijs: Menu 39,50 €, Wijn € 12,50 per persoon.
Oordeel: Eten in het donker is een belevenis op zich. Ik zal niet beweren dat ik nu echt veel meer heb geproefd dan anders of dat m'n neus het zoveel beter deed, maar toch was het anders dan anders. Doordat je eigenlijk alleen op elkaars stem afgaat maakt het gewoon niet uit hoe je eruit ziet, of hoe je erbij zit. En dus zit je heerlijk ontspannen met holle rug, open mond en gesloten ogen aan tafel te luisteren of te praten en weet je zeker dat er niemand is die denkt 'wat zit die daar er nou raar bij'. Dan merk je pas echt hoeveel je normaal toch bezig bent met hoe anderen je zien. Gevolg is dat je enorm rustig wordt. Dat zwarte kussen dat je in het begin tegen je gezicht voelde drukken verdwijnt, net als het verlangen naar licht. Je bent in een mysterieuze droomwereld waar je niet meer uit wilt. En als we dan uiteindelijk toch besluiten om de ober te roepen om ons weer terug te brengen naar de werkelijkheid dan zakken we in de verlichte serre in een bank en worden we overvallen door een enorme loomheid... De deur slaat open. Eric van Sauers komt binnen met dozen wijn in z'n hand. Ik houd de deur voor hem open... Dit is raar. Hij werd zojuist nog bejubeld in Heerhugowaard en nu vraagt hij onze ober om een handtekening voor ontvangst... Absurde afsluiting van een bijzondere avond...

Geen cijfer deze keer. Ctaste is wat mij betreft meer attractie dan restaurant. Als attractie vind ik het zeer geslaagd!


Gepubliceerd op: do - april 24, 2008 om 10:50 PM   Naar Voorpagina        

©