Ristorante Sogno


Als je in Amsterdam gewoon lekker Italiaans wilt eten kun je bij heel veel restaurants terecht. Maar als je in Amsterdam de echte Italiaanse keuken wilt proeven is de spoeling al wat dunner. Één van onze favoriete Italiaanse restaurants was Bice aan de Stadhouderskade. Het was begin dit jaar dus ook wel even schrikken toen we ontdekten dat Bice ineens Sogno heet. Daar willen we het onze van weten! Gisteravond zijn we met Marina (culinair lekkerbek, Italiaanse en vriendin) een kijkje gaan nemen.

Onze eerste indruk is dat er op de naam na niet veel is veranderd: Marco Spina zwaait nog steeds de scepter in het restaurant en in de keuken staan chefkoks Luca Bindani en Hans Ribbens achter de kachel. De inrichting is minimaal veranderd en de kaart doet nog steeds het water in de mond lopen. Het is godzijdank alleen de naam die echt is veranderd.


Sfeer: Restaurant Sogno zit in het NH-hotel aan de Stadhouderskade. Je vindt er mooi gedekte tafels, nette bediening en veel liefde voor eten. De grote ramen geven uitzicht op de drukke Stadhouderskade met het American Hotel en het Leidseplein. Maar horen doe je niets van al die drukte en dat is een heel aparte ervaring. Alsof je naar een bewegende Amsterdamse Mesdag kijkt. Maar we zijn hier voor het eten! We hoeven vanavond niets te kiezen en laten ons verrassen door chef Luca Bindani. Wat volgt zijn héééél veel gangen lekkers. Zo veel dat ik het allemaal niet kan onthouden, maar Marina gelukkig wel. En dat wil ze ook nog best voor me op de mail zetten dus da's wel lekker makkelijk voor me. Lees je mee waar we allemaal van hebben genoten?
Amuse: Een spiesje met 4 garnalen, warm geroosterd, op een sneetje krokante focaccia met een plakje citroen erbij. Lekker warm, de zoete smaak van de garnalen en het zuur van de citroen zijn altijd een winnende combinatie.
Voorgerecht: Antipasto Sogno. Kleine hapjes uit het aanbod van de kaart. Een dun, zoet plakje rauwe tonijn aangemaakt met balsamico azijn, vergezeld door een krokant gefrituurd dun plakje knolselderie. Een stukje parmigiana lauwwarm uit de oven: laagjes gebakken courgettes en aubergines in tomatensaus, met mozzarella en parmigiano. Twee plakjes vitello tonnato klaargemaakt volgens het boekje: mals kalfsvlees met een saus van tonijn, ansjovis en kappertjes. Een plakje rauw gemarineerde courgette, opgerold rond een vlezige reep geroosterd rode paprika. Een tartaartje van gehakt - niet gemalen! - rundvlees, op smaak gebracht met uien, bleekselderie en een paar plakjes zwarte truffel, met een hartige sabayonsaus erbij. Soms verrassende, soms vertrouwde smaken uit ingrediënten van uitstekende kwaliteit (maar dat zijn we hier inmiddels gewend), die goed klaargemaakt zijn. Een verzamelgerecht dat een goed beeld van de kwaliteiten van de keuken geeft.
Tussengerecht 1: Linguine alla bottarga con scorza di limone. Heerlijk al dente linguine (dikke spaghetti-achtige pasta) aangemaakt met dungesneden gedroogde harderkuit uit Sardinië, geurige citroenschil en peterselie. De bottarga geeft een sterk vissige smaak aan het gerecht. Erg lekker!
Tussengerecht 2: Gnocchi di patate con salsa di robiola e tartufo. Lekker zachte huisgemaakte aardappelgnocchi aangemaakt met een sausje van robiola kaas en zwarte truffel, gepresenteerd in een rode blad radicchio. De robiola is een jonge zachte kaas uit het Westelijke Alpengebied, licht gefermenteerd, gemaakt met melk van geiten, schapen en koeien in een variabele percentage naar gelang de beschikbaarheid. Om je blaadje af te likken!
Hoofdgerecht 1: Coda di rospo con capperi in salsa di noci. Zeeduivel met kappertjes en walnotensaus. Erbij een taartje van aardappeltjes, oesterzwammen en courgettes, gefrituurde chips van topinambour (een soort knol met een lekkere smaak van artisjokken) en een salade van rucola en witlof met een grote plak verse gember met peper. De vis was erg lekker, misschien een klein beetje te taai voor mijn smaak, maar dat kan zeeduivel erg snel worden. De licht bitterzoute kappertjes smaakten erg lekker in combinatie met de zoetige vis. De romige walnotensaus was heerlijk. Zelden zo’n lekkere saus gegeten. Volgens mij is het ook lekker om verse pasta aan te maken... mmmm!
Hoofdgerecht 2: Salsiccia al forno ai funghi e pomodoro con radicchio trevigano al balsamico e miele. Verse 100% varkens worstjes met paddestoelen en tomatensaus uit de oven, geserveerd met rode radicchio gemarineerd in balsamico azijn en honing en een opgerolde, bros pannenkoekje van gesmolten parmigiano. Een boers gerecht met worstjes uit Sardinië, die zacht en tegelijk vol van smaak zijn. Zeer gedurfd om in een restaurant op dit niveau zo’n - voor Italiaanse begrippen - simpel gerecht te presenteren, maar gezien het feit dat Italiaanse verse worstjes in Nederland nog een rariteit zijn en de bereiding en presentatie zo goed is, heb ik alleen maar lof voor de bedenker van dit gerecht.
Dessert: Semifreddo allo zabaglione con salsa calda di mirtilli. Zabaglione parfait met warme bosbessensaus en krullen van donkere chocolade. Het recept van dit heerlijke parfait is van de oma van de kok en het smaakt heerlijk. De warme bosbessensaus (gemaakt van echte vruchtjes) overheerst misschien een beetje de zachte eieren-marsalawijn smaak van het parfait, maar is absoluut erg lekker.
Drank: Ook deze keer vragen we de gastheer om ons van passende wijnen te voorzien. Na de gebruikelijke (heerlijke) prosecco gingen we bij de antipasti over op een lichte en geurige Pinot Grigio 2006 uit Veneto. Beide tussengerechten en het eerste hoofdgerecht werden vergezeld door een oude bekende, de Siciliaanse Chardonnay Leone 2006 Tasca d’Almerita, die smaakt zoals je van een Siciliaanse Chardonnay mag verwachten - vol van geur en fris van smaak - en goed overeind blijft ook bij kruidige gerechten. Bij de worstjes werd een fles Corvina 2005 uit Veneto geopend: een indrukwekkende rode wijn, met een fluweelzachte smaak van rode vruchten en kruidnagel. Corvina is een druivensoort waarmee ook de bekende Amarone wijn wordt gemaakt. De druiven worden na de oogst op rieten drooghekken gelegd in goed geventileerde zolders zodat ze een beetje indrogen voordat ze tot wijn worden verwerkt. Een arbeidsintensief methode die voortreffelijke wijn als resultaat heeft.
Bij het dessert kregen we een glaasje Vinsanto Chianti Brolio van Barone Ricasoli. Ook lekker, maar het klopte niet echt met de chocolade en vooral de zoete marsalawijn die in het zabaione voor de parfait is gebruikt.
Prijs: Voorgerecht € 14,00, Tussengerecht 1 € 13,00, Tussengerecht 2 € 13,50, Hoofdgerecht 1 € 25,50, Hoofdgerecht 2 € 22,00, Dessert € 9,00, Wijnen rond € 35 per fles.
Oordeel: Liep bij jullie ook het water uit de mond bij het lezen van Marina's verslag? Nou bij mij in ieder geval wel. Zo ontzettend lekker eten doe je niet vaak. Eten bij Sogno is het summum van genieten: 9,5

Italiaans restaurant amsterdam leidseplein stadhouderskade beste sonjo restaurant

Gepubliceerd op: zo - januari 20, 2008 om 08:17 PM   Naar Voorpagina        

©