Japans restaurant Akitsu


We hebben zin in Oosters. Een collega vertelde me laatst hoe lekker ze gegeten had bij Japans restaurant Akitsu aan de Rozengracht. Toen ik helemaal enthousiast begon te worden vertelde ze dat haar broer er werkt... Hoe onafhankelijk is haar oordeel dan nog, vraag ik me nu af. Om daar achter te komen zijn we er gisteravond met vrienden wezen eten.


Sfeer: Aan de styling van het restaurant wordt niet de meeste zorg besteed. De jaren zeventig inrichting lijkt met zorg gekoesterd te worden. Ook aan de website (heb ik niet kunnen vinden) en de visitekaartjes (ook al niet gevonden) wordt weinig zorg besteed. Om toch een leuk plaatje bij dit verhaal te kunnen zetten ben ik gaan Googlen op Akitsu, maar dat leverde alleen maar plaatjes van verleidelijk kijkende, half ontklede Japanse dames en grote oceaanstomers op (nee, niet met). En daarom prijkt hierboven dus heel saai de kop van de kassabon. Op zich vind ik het niet zo'n probleem als een restaurant wat minder aandacht besteedt aan de vorm, als zich dat tenminste vertaalt in overdreven veel aandacht voor smaak! Onze verwachtingen zijn dus hoog gespannen.
Voorgerecht: We delen wat voorgerechten. Gyoza, 6 dumplings (soort Japanse versie van de ravioli, maar dan met lekkerder, dunner deeg). Sushi assortiment, 10 overheerlijke sushi met tonijn, zalm, garnalen, een witte vis, omelet en vis-eitjs. Maguro Natto, gefermenteerde bonen met stukjes tonijn. Volgens de kaart is dit gerecht niet voor iedereen een aanrader: de bonen schijnen erg te stinken en het geheel is wat slijmerig. Het valt ons alles mee met die stank. We herkennen de geur van koffie. De smaak wordt erg bepaald door de wasabi en de soja die er aan tafel doorheen geroerd wordt. De structuur is prettig, linzen-achtig. Iets minder soja was misschien lekkerder geweest.
Hoofdgerecht: Ook bij de hoofdgerechten delen we het een en ander. Shabu Shabu, een bouillonfondue met kool, dunne prachtig geaderde plakjes Japans rundvlees (je kunt ook kiezen voor een goedkopere Europese variant), lente-ui, verschillende soorten paddestoelen en tofu. Daarbij geserveerd krijgen we sesamzaad-saus en sojasaus. Suki Yaki, ongeveer dezelfde ingrediënten als de Shabu Shabu die we in dit geval zelf moeten bereiden in een saus van soja en sake. Allebei echt topgerechten!
Dessert: Aan desserts doen ze in Japan blijkbaar niet, maar na enige aandrang krijgen we toch een kaartje te zien met een paar ijsgerechten en daarbij gelijk excuses voor het matige aanbod. Ik heb nog wel een gaatje over en bestel een bolletje vanille-ijs met slagroom. Het ijs is weinig bijzonder en de slagroom komt uit een spuitbus. Ik snap nu wel waarom ze dit eigenlijk achter wilden houden.
Drank: Bij de voorgerechten nemen we de Elzasser Pinot Blanc van Trimbach. Een eenvoudige witte, frisse wijn. Bij het hoofdgerecht drinken we sake, warme Japanse rijstwijn. In smaak doet hij wat denken aan jenever. Bij het dessert wordt een pruimen wijn gedronken en Irish Coffee. De pruimen wijn is een echte zoete dessertwijn met flink veel fruit. De Irish Coffee smaakt goed, maar de topping van spuitbusslagroom is jammer en er had ook wel iets meer Whiskey in gemogen.
Prijs: Gyoza € 7,50, Sushi assortiment € 21,50, Maguro Natto € 6, Shabu Shabu € 30,50 (hierin zit een opslag van € 7,50 voor het Japanse vlees), Suki Yaki € 25,50 (hierin zit een opslag van € 4,50 voor het Japanse vlees), Pinot Blanc € 18 per fles, Sake € 4,50 per karafje, Pruimenwijn € 3,50 per glas.
Oordeel: Onze hooggespannen verwachtingen worden gelukkig waargemaakt. De voor- en hoofdgerechten zijn echt heerlijk puur en met heel veel smaak. De dessertkaart is een beetje jammer, die kunnen ze maar beter helemaal weglaten, zelfs als gasten zoals wij er expliciet naar vragen. Zonder dessert een top-Japanner: 8,5


Gepubliceerd op: zo - december 2, 2007 om 05:09 PM   Naar Voorpagina        

©