Foutmanschap (3)


Ik ben drie dagen fout en ik mag wel zeggen dat het heel erg goed gaat; dat blijkt onomstotelijk uit de reacties die ik krijg. Het zijn òf reacties van jaloerse mannen òf reacties van vrouwen die 'nee' zeggen. En zoals elke foute man weet ik natuurlijk verdomd goed dat dat 'nee' van vrouwen eigenlijk 'ja' betekent, maar dan wel pas nadat ik er wat moeite voor heb moeten doen. Het gaat dus super!


Maar alleen niet vandaag... Ik zit in een lastig parket. Voor vandaag had ik bedacht dat ik vreselijk intolerant zou zijn, dat ik niks anders zou willen kennen dan wat ik al ken en al het vreemde eng en afgrijselijk zou vinden; dat ik vreemde godsdiensten uit zou maken voor achterlijk en op zou roepen om eenieder die het daar niet mee eens is uit ons mooie land te gooien... Het leek me bij voorbaat een geweldige bijdrage aan deze weblog worden!

En dan hoor ik het nieuws en blijkt dat dit dus helemaal geen foute ideeën zijn. Althans niet volgens de rechter. Ik schiet in de stress. Waar moet ik dan over schrijven? Hoe blijf ik ook op dag drie een foute man? En dan komt hulp uit onverwachte hoek: MK (die een beetje moe van me wordt) wijst naar m'n voeten. Volgens haar zijn die heel erg fout en daar snap ik nou weer niks van. Maar ik wil het best van haar aannemen.


Gepubliceerd op: ma - juni 30, 2008 om 10:18 PM   Naar Voorpagina        

©