Wall-E


In Tuschinski zagen we vanavond Wall-E, de nieuwste animatiefilm van Pixar. De film speelt zich af aan het eind van de 28e eeuw. We ontmoeten de schoonmaakrobot Wall-E (nazaat van mijn Carla) die druk bezig is de aarde te ontdoen van een enorme berg afval. De mensheid dobbert dan al 700 jaar doelloos in een cruise-ruimtechip door het heelal in afwachting van het signaal dat de aarde opgeruimd is. De verkenningsrobot Eve wordt naar de aarde gezonden om vast te stellen of leven al weer mogelijk is. Eve ontmoet Wall-E, Wall-E wordt verliefd, Eve vertrekt, Wall-E volgt, er gebeurt van alles en nog wat en uiteindelijk leven ze nog lang en gelukkig.


Laten we gelijk met de conclusie beginnen: ik vond Wall-E niet zo geslaagd. De film haalt het niveau van haar voorgangers A Bugs Life, Monsters Inc, Toy Story, Finding Nemo, Cars, The Incredibles en Ratatouille geen enkel moment. Wall-E is op zich wel aandoenlijk robotje, maar als hij dood ligt te gaan boeit me dat toch maar matig, Eve blijft de hele film lang de uitstraling houden van een ijskast, zelfs als het ijs gebroken is en het vermanende toontje dat ons wijst op de negatieve gevolgen van onze consumptiemaatschappij is even leuk, maar gaat als snel irriteren.

Zijn er dan geen positieve punten te noemen? Oh jawel hoor. Als Wall-E zichzelf reset hoor je het bekende toontje van een Mac die opstart en film kijken doet Wall-E op een iPod.


Gepubliceerd op: zo - augustus 3, 2008 om 09:06 PM   Naar Voorpagina        

©