No country for old men


Aken komt morgen wel. Eenmaal terug in Amsterdam gingen we gisteren namelijk pijlsnel naar Tuschinski om de film No country for old men van de gebroeders Coen te gaan zien (je kent ze vast van de fantastische films The big lebowski, The man who wasn't there en O brother, where art thou?). Toen ik de film zag wist ik nog niet dat deze de grote ster zou worden op het Oscar-gala dat later die nacht in de Verenigde Staten werd gehouden. De film won daar maar liefst 4 Oscars waaronder die voor beste film en beste regie. Ben ik nu nog in staat om een onbevooroordeelde recensie te schrijven? Ik ga het proberen.


In No country for old men ontmoeten we de loser Llewelyn Moss die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is. Hij stuit op een mislukte drugsdeal en gaat er met een koffer vol bankbiljetten vandoor. 's Nachts krijgt hij wroeging en gaat met een fles water op pad om de enige (zwaar gewonde) overlevende te helpen. Op de plaats delict aangekomen wordt hij verrast door Mexicaanse premiejagers die op zoek zijn naar het geld. Llewelyn weet aan hen te ontkomen en vanaf dat moment is hij op de vlucht. De organisatie achter de mislukte drugsdeal stuurt naast de Mexicanen twee professionele killers op hem af. Llewelyn weet lang aan hen te ontkomen... (ik zal de clou hier niet verklappen).

Het is een uiterst gewelddadige film met beelden die voor mij op het randje zijn. Het bloed gutst letterlijk de zaal in en de manier waarop flinke wonden in beelden worden gebracht is gewoon misselijkmakend. Toch ben je niet geneigd om weg te lopen want de film is super-pannend. Je voelt je als publiek net zo opgejaagd als Llewelyn. Je hoopt voortdurend op iets fijns, op een gelukkig moment, iets dat meezit en dat moment komt dus gewoon niet. Het wordt alleen maar erger. Een lange lijdensweg.

Het beeld dat de Coen brothers schetsen van de wereld is donker en gemeen. Alleen de uitersten overleven: de goedzak en de klootzak. En de goedzak vraagt zich met recht af of dit wel de wereld is waarin hij wil leven....

Geen film om vrolijk van te worden. Wel een film om nog lang over na te denken. Een terechte winnaar!


Gepubliceerd op: ma - februari 25, 2008 om 09:17 PM   Naar Voorpagina        

©