Epen, Dag 3


Stom toevallig staan m'n broer, schoonzus en nichtje op dezelfde camping als wij. En dus gaan we vandaag samen iets leuks doen. Maar wat doe je dan in Limburg? Ik heb wel een idee. Iets wat ik als klein menneke ook al eens deed...


Helaas heeft de tijd daar ook niet stil gestaan. Het valt allemaal bijna uit elkaar van ellende en dat is eigenlijk ook niet zo verwonderlijk, het hele idee is namelijk achterhaald.

Klik op 'Lees vervolg' voor In Europa.

In Europa
We zijn dus naar het drielandenpunt in Vaals geweest zul je begrijpen. Vroeger was dat nog iets. Dan liep je een rondje om een grenssteen en deed je België, Nederland en Duitsland aan. En dat allemaal zonder paspoort of grenscontrole!


Maar ja, we leven nu in Europa en grenscontroles zijn meer uitzondering dan regel. Soms heb je het niet eens meer door als je een grens overschrijdt. Hoe kan een kind van nu dan nog in vervoering raken door zoiets als een drielandenpunt? Geen wonder dus dat het verval duidelijk zichtbaar is.

En wat stelt het ook eigenlijk allemaal voor? Een labyrint (gaap), een speeltuin, een winkeltje, een paar eet- en drinktentjes en een oerlelijke uitkijktoren.


Het ding lijkt nog het meest op een Oost-Duitse grenscontrolepost. Sinds de opening in 1994 is er door geen mens meer naar om gekeken. Achter de kassa zit een man die er zo te zien al die jaren is blijven zitten en inmiddels diep in een depressie is geraakt. Bovenin de toren zoek je naar informatiepanelen die aangeven wat je om je heen ziet, maar in de sinds jaar en dag niet meer bijgewerkte vitrinekasten hangen alleen maar door weer en wind verbleekte pamfletten uit het jaar dat de toren werd geopend. Die enge lift van nauwelijks doorzichtig plexiglas wordt daarin aangeduid als luxe glazen lift waarmee je in een mum van tijd naar boven wordt getransporteerd. Het is bijna lachwekkend. Breek dat ding toch af voordat hij omvalt en geef die man achter de kassa zijn leven terug!

Gepubliceerd op: za - mei 24, 2008 om 07:39 PM   Naar Voorpagina        

©