Duitsland, Dag 2


Ik ben gek op oude kaarten en oude foto's. Kan er echt uren naar kijken en vergelijk dan voortdurend het verleden met het heden: waar nu die weg loopt, liep toen een sloot; op de plaats van die nieuwbouwwijk was vroeger een rangeerterrein; dat gebouw daar tussenin is het enige dat er nog staat en de schroefgaten waaraan dat bord hing kun je nu nog zien... Van dat soort dingen gaan er dan door mijn hoofd.


Zoals ik gisteren al schreef gaan we op weg naar het noorden. We nemen de route door de Tauern-tunnel en rijden vervolgens door mijn favoriete wintersportgebied, de Salzburger Sportwelt. Altijd als ik hier ben is alles wit en in wintersportsfeer. Nu is het groen en worden wandelaars welkom geheten. Het is raar. Net alsof je met een tijdmachine vooruit in de tijd bent gegaan. Je herkent de mensen, je herkent gebouwen, maar je ziet ineens wegen die je nooit zag, je ziet een forellenvijver (zie foto hier boven) naast een weide die je als piste kent en je ziet bloemen waar je tot nu toe alleen maar sneeuw zag... Mijn hersens werken op volle toeren; vergelijken wat ze zien met wat ze kennen. Net alsof ik naar oude kaarten of oude foto's kijk.

Klik op 'Lees vervolg' voor Meer Eben.

Meer Eben
Halverwege de piste in Eben bezoeken we de Reitlehen Alm. Om er te komen moeten we de 'piste' oversteken. Er blijken twee wegen te lopen waarvan ik het bestaan niet kende. Er staan paaltjes en prikkeldraad op de 'piste' en er ligt een wildrooster. De boom staat in bloei. Schapen grazen. Onder de Alm staan speeltoestellen voor kinderen en de keuken is ineens gespecialiseerd in verse forel die je ook zelf mag vangen. De forellenvijvers liggen vlak naast de piste en ik snap echt niet dat ik ze nooit heb gezien.


De forel smaakt heerlijk! Maar wat een rare gewaarwording is dit. Als we in december weer in Eben zijn ga ik gelijk op ontdekkingstocht!

Onderaan de piste in Eben staat een Schirmbar waar we 'wel eens' komen. Vreselijk toevallig is deze vandaag voor het eerst dit zomerseizoen weer open dus we doen ff snel een biertje. En ondertussen houd ik me bezig met m'n hobby: wat is en wat was...


Blik vanuit de Schirmbar op de dalafdaling. Op de foto is het moeilijk te zien, maar er loopt een pad over de dalafdaling met links en rechts prikkeldraad. De kinderlift staat er niet en het hutje van de ski-verhuurder heeft plaats gemaakt voor een zandbak en een speeltoestel. Het is een rare wereld.

Waarschijnlijk is dit de laatste foto die ik maak van de lift in Eben in haar huidige staat. Volgend seizoen moet deze lift opgeknapt en vernieuwd zijn en halverwege de berg komt ter vervanging van de sleeplift een nieuwe stoeltjeslift.


Of dat allemaal gaat lukken vraag ik me af want we bespeuren nog geen enkele activiteit... Wordt vervolgd in december zullen we maar zeggen.

Als we ons tegen vijven weg weten te rukken uit deze vreemde wereld rijden we nog een paar uurtjes en stoppen ergens voor Stuttgart bij een camping. Het komt me hier erg bekend voor allemaal... Die bouwwerkzaamheden... Die kraan... Dat afval... Waren we hier ook al niet eerder?

Gepubliceerd op: wo - mei 21, 2008 om 07:36 PM   Naar Voorpagina        

©