Italië, Dag 1


Ik ben eruit. Duitse bouwvakkers beginnen om een uur of half acht met bouwvakken. Dan rammelen ze een beetje met wat bouwmateriaal, schoppen een stapeltje stenen om, roffelen met de troffel en dan gaan ze pauzeren. Na een kwartiertje gaan ze dan weer verder. Dan zagen ze een steen doormidden en proberen ze of het cement nog goed is en dan is het wel weer tijd voor een korte pauze.


Het is dan ongeveer half negen en dan gaan ze pas echt beginnen. Een grote dikke man met blote buik brengt de enorme kraan in beweging en laat de hijskabels links op de bouwplaats bij de cementopslag op de grond komen. Vervolgens maakt hij er een kuip aan vast (een soort afwasbak die je op de camping ook veel ziet), vult deze met cement en hijst deze vervolgens hoog de lucht in. De kraan draait en ongeveer halverwege de bouwplaats komt de kuip naar beneden. Daar staat de grote dikke man met blote buik klaar met een elektrische mixer waarmee hij de cement een minuut of wat flink door elkaar roert. Vervolgens wordt het bakkie weer de lucht in gehesen om drie meter verderop bij de metselaars weer aan de grond te komen. Het zal best arbo-verantwoord zijn op deze manier, maar het duurt toch wel erg lang allemaal. En een beetje beweging zou voor die grote dikke man met blote buik toch echt niet slecht zijn.

klik op 'Lees vervolg' voor Brennertrein en geschiedenisles.

Brennertrein en geschiedenisles
We verlaten de camping en rijden richting Oostenrijk. Dit land is bijna ons tweede thuis: we waren er in december, in januari, februari, april en nu dus ook in mei. De bergpas die we willen oversteken (Timmelsjoch) is helaas nog gesloten dus gaan we met de vlam in de pijp door de Brennerpas. Ik luid zingen want ik ken die tekst van dat lied van Henk Wijngaard uiteraard uit m'n hoofd. Het valt me alleen op dat er best weinig truckers op de weg zij.. De meeste trucks komen ons op een trein voorbij...


Met de vlam in de pijp scheur ik op een truckslaaptrein door de Brennerpas? Heeft iemand enig idee wat hier het nut van is?

We stoppen in Italië bij camping Steiner in Laives, net even ten zuiden van Bolzano. We vinden een super-privé plekkie aan de rand van de camping, achter een paar ongebruikte houten bungalows aan de rand van een wingerd.


Laives ligt in de regio Süd-Tirol, een gebied waar de afgelopen twee eeuwen veel om te doen is geweest. Napoleon voegde het in 1805 bij Beieren, Frankrijk voegde het in 1810 bij het koninkrijk Italië, in 1815 werd het gebied in het verdrag van Wenen toebedeeld aan Oostenrijk, in een geheime afspraak tussen Engeland en Italië werd Alto Adige (zoals Süd-Tirol in het Italiaans heet) in 1915 beloofd aan Italië en in 1918 na de Eerste Wereldoorlog werd het ook echt een onderdeel van Italië. Mussolini verbood onderwijs in de Duitse taal en bevorderde de bevestiging van Italiaans sprekenden in dit gebied. De bevolking was woedend want men wilde de eigen cultuur behouden. In 1946 werd hierover een verdrag gesloten tussen Oostenrijk en Italië, maar de uitwerking liet te wensen over. De bevolking kwam wederom in opstand en pleegde honderden gewelddadige aanslagen. Oostenrijk riep in 1960 uiteindelijk de hulp in van de Verenigde Naties en dat leidde ertoe dat in 1969 een nieuw verdrag tussen de twee landen werd gesloten. Zowel het Duits als het Italiaans zijn nu officieel erkend en kinderen hebben het recht om in hun moedertaal onderwijs te volgen. Begin jaren 80 sprak zo'n 66% van de bevolking Duits, en 31% Italiaans. En dat merk je als je hier rondreist. Alle plaatsnamen en straatnamen zijn tweetalig en ook op straat hoor je beide talen. Morgen zullen we eens proberen hoe zo'n Duits-Italiaans restaurant er uit ziet.

Gepubliceerd op: di - mei 13, 2008 om 07:28 PM   Naar Voorpagina        

©