Italie 2005 Dag 8


Gisteren schreef ik dat het hier in Toscane 's nachts droog is... Had ik beter niet kunnen doen. Afgelopen nacht heeft het enorm geonweerd. We trilden bijna van onze matrasjes af zo hard donderde het af en toe. Het eerste wat ik vanochtend deed was deze wegwijzer op de camping fotograferen...


En ook dat had ik beter niet kunnen doen...

Klik op 'Lees vervolg' voor We drijven, Eindelijk droog, Zon in Siena en Meer nattigheid.

We drijven
Na het maken van die foto van hierboven begon het weer een beetje te druppen. MK ging douchen en ik stelde de videocamera een beetje leuk op om MK straks te kunnen filmen als ze gehaast onder de luifel zou duiken om te schuilen tegen de regen... Terwijl ik bezig ben begint het steeds harder te druppen. Heel erg dikke druppen! Snel klap ik de luifel in en film vanuit de tent hoe de regen als een omgekeerde emmer op het land terechtkomt. Het bliksemt en knalt keihard en vlak achter elkaar aan... Dit is dichtbij... Ik begin me een beetje zorgen te maken en ruim de camera en de computer op... Er steken windvlagen op. De tent wordt tientallen centimeters heen en weer geslingerd. Ben ik niet te zuinig geweest met maar vier haringen en geen gebruik van scheerlijnen? Met m'n handen houd ik de stokken vast. Dit moet niet lang gaan duren. In gedachten zie ik de tent met alle spulletjes al even verderop in de bomen hangen... De wind stopt... De regen wordt iets minder... MK komt terug rennen naar de tent, ik ben niet meer alleen. En dan ineens... Water in de tent! Een afwateringsgeul naast de tent kan het niet meer aan en het overtollige water stroomt onze tent binnen. Binnen de kortste keren staat er zo'n twee à drie centimeter kalk-wit water in onze voortent. Snel zetten we alle tassen, schoenen en alles wat niet drijven kan op de stoelen en duiken zelf in de slaapcabine, die gelukkig droog blijft door een opstaande rand.


Als de regen eindelijk stopt (na twee uur gedonder en gebliksem) trekt het meeste water snel weg. De rest werken we met handdoeken de tent uit... En dan is het weer rustig... Deze slag hebben we overleefd!

Eindelijk droog
We rijden vandaag naar Siena. Deze oude stad is vooral bekend om een groot plein en een oude kerk, maar daarover straks meer. Onderweg genieten we van een droog uitzicht op de Toscaanse heuvels:


We krijgen het bijna warm van deze aanblik...

Zon in Siena
Als we in Siena aankomen begint zowaar de zon te schijnen! We voelen onszelf een beetje overdressed met onze truien, regenjassen en paraplu... Maar ach... Volgens onze toeristengids is het beroemde plein Piazza del Campo tegen de avond heerlijk toeven als je de hele dag in de schaduw van de stadsmuren hebt gewandeld... Wat nou schaduw! Wij willen zon en gaan snel naar die piazza!


Het is een druk pleintje met een middeleeuws stadhuis met een beroemde smalle toren (foto rechts). Twee keer per jaar racen ze met ongezadelde paarden over dit plein en oh ja, er is ook een fontein. Boeiend hoor. Blijkbaar wel, want het stikt er van de toeristen. En dus doen we wat we leuk vinden: toeristen kijken!

Op de foto links zie je een toren van de andere grote trekpleister van Siena: de Duomo. Het ding wordt helemaal opgeknapt en deze toren is zo'n beetje het enige dat niet achter stellages verborgen is.

We wandelen nog lekker door het zonnige Siena, eten een pizza en stellen vast dat het toch best een leuk stadje is dat blijkbaar erg in trek is bij jonge stellen met exact één kind. Waarom? Geen idee! Zijn jullie een jong stel met één kind en net in Siena geweest mail ons dan waarom want wij willen het graag weten!

Meer nattigheid
Zodra we Siena uitrijden zien we weer een donkere lucht voor ons. We kijken nog even achterom.. Het is echt waar, exact boven Siena zit een gat in de bewolking... De gebeden van m'n moeder helpen dus, maar ik heb waarschijnlijk de coördinaten van de camping verkeerd doorgegeven! ;-)


De wegen naar de camping zijn soms één grote modderstroom.

Als we bijna bij de camping zijn is het even droog en krijgen we een goed zicht op de donderwolken die boven onze camping hangen. Het flitst en knalt, is best beangstigend, maar ook wel heel mooi om te zien!


Een plaatje met flits is ons helaas niet gelukt.... Hopelijk krijgen we daar morgen nog een kans voor (maar niet heus)!

Gepubliceerd op: vr - september 9, 2005 om 09:27 PM   Naar Voorpagina        

©