De Parade 2007 in Amsterdam


Het rondreizend theatercircus De Parade is weer in Amsterdam aangekomen. Dit jaar waait er een frisse nieuwe wind: de nieuwe artistiek leider Nicole van Vessum wil meer cultuur en minder rosé. We doen niet lullig en beloven onszelf om vanavond alleen maar bier te drinken, heeft ze deel één van haar doelstelling in ieder geval al gehaald.


Maar hoe zit het met dat tweede doel? Is er meer cultuur te ontdekken? En wat is dat dan, cultuur? Het eerste dat ons opvalt is dat 70% van de bezoekers vrouw is. Wat cultuur ook is, mannen boeit het blijkbaar maar matig. Het tweede dat opvalt is dat zelfs voor de meest populaire voorstellingen nog gewoon kaarten te koop zijn. Vrouwen vinden cultuur dan wel heerlijk, maar veel liever zitten ze met een roseetje (sorry Nicole) te genieten van de zwoele zaterdagavond.

Klik op 'Lees vervolg' voor Een kort verslag van Benders&De Lathouder, Spinvis en Coparck.

Een kort verslag van Benders&De Lathouder, Spinvis en Coparck.
De eerste voorstelling die we zien is Cruise Control van Bender&De Lathouder. In een verder kale ruimte staan twee grote dozen. In iedere doos zit een man in een pak. Ze weten niet wie ze zijn, hoe ze daar komen, waar ze vandaan komen, wat ze zijn of hoe ze heten. Het enige dat ze hebben is hun doos. Er ontstaat hiërarchie en vervolgens berusting en vrede. Dan komt een vrouw de lege wereld binnen. Ze heeft geen doos en vormt gelijk een bedreiging. Daarna volgt verzoening, ruzie en scheiding. Eigenlijk vertelt Cruise Control het verhaal van het leven ontdaan van alle (overbodige) franje. Cultureel vast heel erg verantwoord, maar om naar te kijken niet echt een spektakel.

We vervolgen onze Parade-avond met Noga van Spinvis. Persoonlijk ben ik niet zo'n fan van Spinvis, maar deze voorstelling is toch echt wel een pareltje. Spinvis vertelt het levensverhaal van een jongen die na thuiskomst van een vakantie z'n cavia's dood aantreft in hun kooitje. Vervolgens tracht een getekend meisje dat op een billboard reclame maakt voor een noga-reep tientallen jaren lang om contact met hem te maken. Uiteindelijk lukt dat. Erg mooi gemaakt met mooie muziek en Simon Vinkenoog die gedichten voordraagt. Zowel cultureel verantwoord als kijk/luister-waardig!

Als laatste luisteren we naar Coparck. Deze in Amsterdam (in beperkte kring) wereldberoemde band (die inmiddels buiten Amsterdam ook al wat bekender is geworden door een kaasreclame waarin het nummer The world of tomorrow is gebruikt) speelt alleen deze zaterdagavond op de Parade dus dat willen we niet missen. Het optreden wordt ondersteund door een doventolk die de tekst in gebarentaal vertaalt. Als je Coparck kent weet je dat dat niet eenvoudig is. Voor doven lijkt het me overigens niet echt heel veel toevoegen want snappen doe ik de teksten van Coparck zelden. Hoeft ook niet. De hese, verlangende stem van zanger Odilo Girod maakt de tekst ondergeschikt aan de zang. Maar ja, als je doof bent heb je daar natuurlijk niet zoveel aan.


Het is een spetterend optreden waarin alle nummers van hun laatste album langs komen. Is dit cultuur? Voor mij wel! Er zijn overigens professionele filmopnames van het optreden gemaakt die binnen enkele weken op de een of andere manier op de site van Coparck te zien zullen zijn. Ben benieuwd.

Gepubliceerd op: zo - augustus 5, 2007 om 02:32 AM   Naar Voorpagina        

©