Midzomernachtdroom in het Amsterdamse Bos


In het Amsterdamse Bos speelt Theater het Amsterdamse Bos dit jaar het stuk Midzomernachtdroom van William Shakespeare. Mocht je het niet kennen, Midzomernachtdroom gaat over de liefde! Twee jonge mannen (Lysander en Demetrius) dingen naar de hand van de mooie Hermia. Zij is verliefd op Lysander, maar haar vader wil dat ze met Demetrius trouwt. Koning Theseus wordt erbij te hulp geroepen en hij stelt Hermia voor de keuze: trouwen met Demetrius of de dood/het klooster. Daarop vlucht Hermia met Lysander het bos in. Hermia's vriendin Helena is verliefd op Demetrius, maar hij ziet haar niet (meer) staan. Ze vertelt Demetrius over Hermia's vlucht in de hoop hiermee zijn hart te veroveren. Demetrius vlucht daarop ook het bos in. Helena gaat achter hem aan.


In het bos spelen zich vervolgens drie verhaallijnen af. Een verhaal over een stel bouwvakkers die een toneelstuk instuderen dat ze op willen voeren op de bruiloft van Theseus, een verhaal over de elfenkoning Oberon die zijn koningin Titania terug probeert te krijgen door haar met een ezel (een omgetoverde bouwvakker) te laten slapen en een verhaal over Puck, het hulpje van Oberon, dat probeert de vier geliefden in de juiste samenstelling bij elkaar te brengen. Als liefdeselixer gebruiken de elfen het bloed van een bloem dat gedruppeld in slapende ogen bij het ontwaken een ongekende geilheid teweeg brengt en de ontvanger vleselijk doet verlangen naar het eerste levende wezen dat hij na het ontwaken ziet. Uiteraard gaat dat niet allemaal gelijk goed en spelen zich tal van verwikkelingen af, maar aan het eind van het verhaal komt alles goed en trouwt Lysander met Hermia en Demetrius met Helena. De liefde heeft overwonnen. Eind goed al goed.

Zo helder als ik het verhaal nu opschrijf, zo wazig was het me tijdens de voorstelling. Voor een groot gedeelte lag dat vast aan mezelf. Aan m'n gebrek aan concentratie. Aan de wijn. Aan alle andere interessante zaken die op en naast de tribunes te zien waren. Maar de teksten van Shakespeare (alhoewel bewerkt) dragen daar toch ook zeker aan toe bij. Voorbeeld! 'Elf zwerft af en Elf zwerft aan, laat zich leiden door de maan, waar hij gaat gaat jou niet aan. Ik dien alleen mijn koningin. Nu zoek ik druppels dauw en hang pareltjes aan elke bloem. Dag, lompe geest, ik heb nog veel te doen. Titiana komt straks naar hier'. Als tekst heel goed leesbaar, maar schreeuwend (zonder versterking) voorgedragen in de buitenlucht voor mij te vermoeiend om langer dan één bedrijf te volgen. Dan kijk ik naar alles wat beweegt en geluid maakt, maar onderga het als een symfonie van klank en beweging. Wel een mooie symfonie overigens hoor.

Conclusie: eigenlijk alleen al vanwege de sfeer moet je dit stuk gaan zien. Toneel in de buitenlucht met het mooie Amsterdamse Bos als achtergrond is echt geweldig. Nu je deze recensie hebt gelezen moet het stuk ook vast wel te volgen zijn. En anders koop je gewoon het programmaboekje en lees je de ochtend erna alles nog eens rustig na. Is echt verhelderend.


Gepubliceerd op: vr - augustus 3, 2007 om 11:10 AM   Naar Voorpagina        

©