Het zwanenmeer


Nu BlaBlaBlog aan haar zwanenzang bezig is leek het ons gepast zelf ook iets zwanerigs te doen. En dus gingen we naar het Muziektheater om te kijken naar het Zwanenmeer door het Nationale Ballet. De door Rudi van Danzig en Toer van Schayk gechoreografeerde uitvoering wordt in deze vorm al sinds 1988 uitgevoerd dus ik mag het slot denk ik al wel verklappen? (anders moet je maar niet verder lezen)


Het is een mooie voorstelling waarbij je af en toe niet weet waar te kijken zoveel gebeurt er. De muziek van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski zorgt ervoor dat je wordt opgezogen en vergeet in een zaal te zitten. En juist telkens als ik me dat bedenk, besef ik dat ik toch echt gewoon in een zaal zit en zit te kijken naar een stel huppelende mannen en vrouwen. Jammer is dat want de magie is dan wel even weg... Ballet kijken doe je bij voorkeur met je hersens op half vermogen.

Het verhaal gaat over een prins die verliefd wordt op een deugdzame vrouw (uitgebeeld door een witte zwaan die mens wordt) en vervolgens geeft hij zijn hart aan een foute vrouwe (ziet er net zo uit als die witte zwaan, maar dan zwart), krijgt spijt, keert terug naar de deugdzame vrouw, maar die wil hem niet meer, hetgeen hem doet besluiten om dan maar zelfmoord te plegen. Het past echt in één zin! Ballet kan makkelijk met je hersens op half vermogen!

Zoals je in de balk rechts kunt zien is dit het 999e stukje op deze weblog en dat betekent dat ik morgen het allerlaatste stukje zal publiceren. Eigenlijk best wel een beetje droef... Om te voorkomen dat ik nu ga zitten kniezen gaan we vanavond naar een hopelijk spetterend optreden van Jack Molton Distortion in Café Winston. Komen jullie ook? Dan maken we er een afscheidsfeestje van!

In de Podcast vandaag uiteraard muziek uit het Zwanenmeer, de scène bij het meer in maanlicht.


Gepubliceerd op: vr - maart 31, 2006 om 04:19 PM   Naar Voorpagina        

©