Soms is het een zege(n)


Met al die pret van dat schaaktoernooi dit weekend zou ik bijna vergeten dat er op dit moment ook nog een ander toernooi bezig is. Nee ik bedoel niet het tennistoernooi van Wimbledon, maar het Europees Kampioenschap voetbal in Oostenrijk en Zwitserland. Ik had me tevoren voorgenomen er niet over te schrijven, maar werd na de tweede wedstrijd zo enthousiast dat ik me niet meer in kon houden.... En ik was niet de enige. Radio 538 huurde afgelopen weekend de RAI af om samen met een ongetwijfeld waanzinnige oranje menigte de kwartfinale-wedstrijd van Nederland tegen Rusland te bekijken. Hoe enthousiast kun je worden?


Ik was dat 'feestje' in de RAI eigenlijk helemaal vergeten totdat ik vandaag langs de RAI fietste. De struiken links en rechts van het fietspad liggen bezaaid met oranjeattributen: toeters, oranje boa-veren, trompetten, sjaaltjes en nog veel meer. De oranje droom gedumpt in het groen. Wat een vreselijke taferelen moeten zich hier zaterdagavond hebben afgespeeld. Ik heb toch zo te doen met al die mensen die op dat 'feest' waren afgekomen...

Zelf 'keek' ik veilig bij vrienden die helemaal niet van voetbal houden. Op hun piepkleine tv-tje was totaal niet te zien hoe slecht we het deden (ik zag de bal niet eens) en omdat het geluid niet aan mocht kreeg ik ook niets mee van de noodkreten van de wedstrijd-commentator. Wij genoten dus onbezorgd van het heerlijke eten dat ze voor ons hadden klaar gemaakt en voelden pas nattigheid toen om elf uur nog steeds geen volksfeest op straat was losgebarsten. Soms is het een zegen om vrienden te hebben die niets om voetbal geven.


Gepubliceerd op: di - juni 24, 2008 om 11:03 PM   Naar Voorpagina        

©