Snelle seizoenen


Het valt niet mee om na zoveel weken vakantie weer aan het werk te gaan. Misschien dat ik nog wel wil, maar mijn hoofd toch echt niet. En nu ik dat zo tik vraag ik me gelijk af of ik dus mezelf ben zonder hoofd? Of is m'n hoofd juist Theo en de rest een lichaam waarin Theo huist? En als ik dan ergens in mijn hoofd het gevoel heb dat ik wel wil werken hoe kan het dan dat datzelfde hoofd daar juist niet aan mee wil werken? Ik krijg het niet op een rij vandaag... en zo gaat dat op het werk dus ook al de hele dag. Ik denk veel liever aan heel andere dingen. Aan lekker fris weer bijvoorbeeld. Morgen exact twee maanden geleden schoten we onderstaand plaatje in de skilift in Fulpmes.


Het was het laatste weekend van het ski-seizoen en alsof de natuur daar tegen protesteerde kwam er dat weekend een enorm pak sneeuw naar beneden. We skieden onze longen uit ons lijf en genoten enorm! Als allerlaatsten kwamen we zondag aan het eind van de middag de berg af, het ski-zeizoen zo lang mogelijk gerekt.

Als je vandaag in Fulpmes zou gaan kijken lijkt dat allemaal alweer erg lang geleden: het middenstation van de lift staat misplaatst op een groene grasheuvel het einde van de zomer af te wachten en de temperatuur loopt op tot vierentwintig graden. Ik kan bijna niet geloven dat we er nog maar zo kort geleden warm aangepakt door de sneeuw gleden en sterke drank nodig hadden om warm te blijven. Ik heb zelfs nog niet de tijd gevonden om iets zinnig over dat weekend te schrijven, zo snel gaan de seizoenen dit jaar. Misschien dat mijn hoofd ook daarom wel zo van slag is.


Gepubliceerd op: di - juni 3, 2008 om 09:37 PM   Naar Voorpagina        

©