Peloton in sanitairblok


Aan het ochtendritueel op een camping kan ik maar moeilijk wennen. Thuis ben ik gewend de douche een half uur voor mezelf te hebben en ik wil dan ook echt niet gestoord worden, zelfs niet door MK. Maar op een camping kan dat natuurlijk niet en ben ik veroordeeld tot de sanitairblokken... En daar sta ik dan aan een vieze wasbak vol scheer- en tandpasta-resten van de mannen die hier voor me stonden en als ik pech heb ook nog een zooitje haren. Links van me staat een behaarde Duitser met blote buik, rechts een man met een snor in een fel-gekleurde, door zijn vrouw uitgezochte badjas. Links van me wordt gegorgeld en gespuugd, rechts wordt elektronisch geschoren. Ik probeer me op m'n eigen scheren te concentreren, maar da's moeilijk. De geluiden om me heen, de handdoek van m'n buurman die bijna in mijn wasbak ligt, de spiegel voor me waarin ik m'n buurmannen bezig zie...

Als campings oog zouden hebben voor mijn problemen met het ochtendritueel zouden ze de wasbakken wat verder uit elkaar plaatsen, de spiegels zo zetten dat je elkaar daar in ieder geval niet in ziet en vaker dan 1 keer per dag schoonmaken. Maar campings worden geleid door mensen die die problemen helemaal niet zien. Nee, die maken het soms gewoon nog veel gekker:


Een heus Droste-effect in het sanitairblok door twee tegenover elkaar geplaatste spiegels. Mijn ochtendritueel op deze camping werd een ramp. Terwijl ik me probeerde te scheren zag ik in de spiegel een in gelid opgesteld peloton lelijke, dikke, harige, fout-bebadjasde, stinkende, besnorde, gorgelende, spuwende mannen voor me staan. Ik ben na 3 minuten gillend weggerend en heb me pas op de volgende camping weer geschoren.


Gepubliceerd op: do - mei 29, 2008 om 12:49 PM   Naar Voorpagina        

©