Waarin Theo zijn emo blogt
Emo-bloggen leek me super-eenvoudig. Maar da’s dus niet zo. Jeetje mina wat heb ik het er moeilijk mee! Ik sla gewoon helemaal op slot. Kan geen woord meer uitbrengen. Krijg geen woord op papier. Geen ding achter het andere ding en zelfs op de naam van dat ding kom ik niet. Het is moeilijk! Ben ik een te koele kikker? Een te calvinistische Hollander? Ontbreekt het mij aan Zuid-Europees temperament? Was me dit makkelijker gevallen als ik, laten we zeggen, Italiaans was geweest?
Ik zoek inspiratie op echte emo-blogs. Hoe doen ze dat daar? Waar schrijven ze over? Maar ik krijg mijn vinger er niet achter. Het gaat nergens over, denk ik. Maar da’s mijn perceptie. Dat moet gewoon wel, want er wordt in de regel veel gereageerd. En dan vooral zoetsappig en meelevend: Oh wat lief, wat leuk, wat aardig, wat zielig en wat goed van je ook (dat je dat nog kunt). Ongeacht hoe onzinnig het geschrevene in mijn ogen ook is. Waarom zijn mijn reageerders nou niet zo? Als ik een zin overtik van de ‘iedere week een andere spreuk’-kalender weet ik zeker dat het hier heel erg stil blijft. Laten we het anders gewoon eens uitproberen.
Spreuk van de week
Er is geen witter wit dan wit dat zwart ziet van verlangen…
Theo on January 5th 2010 in Absurdia
Astrid responded on 05 Jan 2010 at 22:56 #
Pure poessie! Ik mis alleen wat mooie zachte en lieflijke foto’s van bloemen en andere stillevens, dat zou het plaatje compleet maken. Volgende keer, ja? (en nu ga ik ff heel snel een teiltje zoeken
)
Nico responded on 06 Jan 2010 at 8:55 #
Arme Theo. Een emowritersblok.
Simone responded on 06 Jan 2010 at 10:16 #
heb je geen andere spreuk? Deze is te ingewikkeld voor mij!
PB responded on 06 Jan 2010 at 21:32 #
lijkt meer een cryptogram
MD responded on 07 Jan 2010 at 0:20 #
Dus het ligt aan ons dat je geen emoblog kunt schrijven? Misschien kun je kracht putten uit mijn agendaspreuk van deze week: Le plaisir des disputes, c’est de fair la paix. (Alfred de Musset). Bijna poesie-talk toch?