BlaBlaBlog.nl

Het is alweer de laatste dag dat we in Rijssen zijn. Tijd voor conclusies. Camping Mölke is een keurige camping. Dat zie je aan alles. Neem nou onze buren.

Ze krijgen allemaal visite op deze tweede Pinksterdag. En voor al die visite zijn er voldoende stoelen meegenomen. En alsof het afgesproken is zitten ze dan ‘s middags netjes op een rijtje buiten in het zonnetje te genieten van wat fris of een kopje thee. De kinderen van de buren spelen met de kinderen van de visite en dat doen ze zonder veel herrie of kattenkwaad. Keurige mensen allemaal.

En da’s niet alleen op ons veldje zo hoor. Een korte wandeling over het terrein levert meer voorbeelden. 

Deze meneer maait bijvoorbeeld het gras rond zijn huisje keurig tot het niveau dat al het gras hier heeft: kort. Van gras dat uitsteekt houden ze hier niet.  Sowieso houden ze er niet zo van om uit te steken. Doe maar gewoon, zeggen ze dan.

Je auto poetsen doe je het beste niet in de volle zon. Dat weten ze hier donders goed. Dus autopoetsen doen ze in de vroege morgen of in de namiddag. En daarna gaat er een hoes omheen want wat mooi is moet mooi blijven, zeggen ze hier.

Keurig, keurig, keurig allemaal…. En toch voel ik me er niet thuis. Of misschien wel juist daarom. Het is alsof je (tijdelijk) in een gespeelde ideale wereld leeft. Maar dan wel een ideale wereld die de mijne niet is. Het is te fijn. Te blij. Te gelukkig. Te ongeloofwaardig. Te gemaakt. Te onecht.