BlaBlaBlog.nl

De reinigingsdienst staakt. Precies op koninginnedag. Ik begrijp het wel. Heb ze vaak zien zwoegen ver na middernacht terwijl ik dronken naar huis slenterde. Die mensen willen natuurlijk ook wel ‘s een keertje collectief feest vieren. De gemeente Amsterdam wilde eerst nog een kort geding aanspannen om dit feest van de schoonmakers te voorkomen, maar zag er uit menselijke overwegingen op het laatste moment toch maar vanaf. We hebben allemaal wel eens een verzetje nodig.

En het moet toch ook gewoon kunnen? De waarnemend burgervader heeft elke Amsterdammer opgeroepen om gewoon zijn eigen vuil op te ruimen. Weg probleem. Zo doen we dat hier in de hoofdstad. Lekker pragmatisch.

De Jordaan is een kolkende pan soep in afwachting van de nacht en dag die komen gaat; overal drukte en activiteit. Moeders met kinderen die het laatst stukje stoep tot bezet verklaren, uitbaters die politieagenten proberen te overtuigen dat de vergunning zegt dat ze mogen doen wat ze doen, buurtbewoners die six-packs bier naar hun huis slepen en café de Blaffende Vis die haar geluidsinstallatie uitprobeert en het thema van deze koninginnedag onthult.

Be a Hero! Beatrix houdt als supervrouw het verscheurde Nederland bij elkaar. Hij is leuk!

Alvast een heel erg fijne koninginnedag!

Jullie zijn vast allemaal heel erg benieuwd naar de iPad in de dagelijkse praktijk. Toch? Ik kan er best kort over zijn. Het is alles wat je dacht en meer. De iPad werkt net zo supersimpel als de iPhone, het scherm is superhelder en superscherp, de voor iPad geoptimaliseerde apps zien er fantastisch uit, het ding ligt heerlijk in de hand al is het met 700 gram toch best wel zwaar (als je hem lang vast hebt is enige ondersteuning wel lekker) en alles werkt supersnel en snappy!

Ik gebruik hem inmiddels om te surfen als ik loom voor tv hang, om te mailen (toetsenbord werkt echt heel plezierig, bijna als echt) en om TV te kijken tijdens het koken! Mijn 3D TV kan ik vanuit de keuken namelijk net zien, maar wel op de achterkant, helaas. Met de iPad en de EyeTV applicatie maak ik echter verbinding met mijn Mac Mini met EyeTV-ontvanger en hop! Onderweg naar morgen op de iPad… Al betwijfel ik of ik dáár nu heel gelukkig van word…

De iPad doet het ook heel leuk met bestaande iPod en iPhone dingetjes. M’n B&W Zeppelin wordt van een geweldenaar gedegradeerd tot een simpel klein speakertje… Vergelijk maar.

Ik heb volgens mij nog maar weinig reclame gemaakt voor mijn Ebretti 518. Wat een heerlijk ding is dat! Bij een stoplicht trek ik alle stinkdingen er met gemak uit. En die voorsprong houd ik met gemak vast tot het volgende stoplicht. En stil! Oorverdovend stil! Vandaar die bel die ik er op heb laten zetten want een beetje Amsterdammer doet alles op z’n gehoor dus steekt voortdurend vlak voor m’n neus over. DingDong! Ja ik weet het, een toeter zit er ook op, maar die vind ik zo vreselijk agressief klinken: MIEPPPPP!!! Zeker als die niet lang tevoren aangekondigd wordt door overdadig motorgebrul.

Maar goed, als ik dan toch een nadeel aan zou moeten wijzen van de Ebretti dan is het de actieradius. Met een volle lading zou je 70km moeten kunnen rijden. Da’s net als met die Volvo van me zeg maar. Die zou ook 1 op 11 moeten kunnen rijden, maar ik krijg hem niet zuiniger dan 1 op 9. Dus na een kilometer of 45 is de pret voor mij meestal wel afgelopen. En dan kom ik bij een vraag die velen schijnbaar bezighoudt: ‘Waar laad jij die elektrische brommer van je eigenlijk op, Theo?‘ Nou hier dus, aan de Keizersgracht.

De gemeente Amsterdam legt samen met Nuon een netwerk van oplaadpunten aan. Als bezitter van een elektrische scooter, boot of auto mag je er voorlopig gratis je voertuig opladen. Echt super!

Een vraag die dan meestal volgt is: ‘En als er dan al iemand anders staat?‘. Nou ja, zoals je ziet staan er hier aan de Keizersgracht drie palen dus da’s wel lekker luxe. Dacht ik… Want  er staat eigenlijk altijd wel een kut met een Prius die denkt dat dit parkeerplekken zijn voor auto’s waarbij ze een ruitenwissermotor als hulpdingetje op de wielen hebben aangesloten.

Echt elke dag staat er wel zo’n groene randdebiel geparkeerd (en door die paal die ervoor staat lukt het ook al niet om die lelijke bak in de gracht te duwen). Maar het zijn niet alleen eikels in lelijke nep-groene auto’s hoor, fietsers kunnen er ook wat van.

En dus moest ik mijn echt groene scooter op een autoplek parkeren (op die andere autoplek stond uiteraard een wanstaltig-lelijke niet-groene Honda). En toen ik later de scooter op kwam halen stond er een heel erg boze meneer met een echt groene Twike boos op mij te wezen omdat hij zijn mooie karretje niet kwijt kon. En ik piepen natuurlijk over die fietsen… Maar die waren godsamme allemaal ineens verdwenen…. Hij geloofde niks van mijn verhaal volgens mij. Dacht dat ik de aso was. Het is soms zo oneerlijk! Kut-Prius, Kut-Honda, Kut-fietsen, mopper ik dan zachtjes voor me uit terwijl ik fluisterstil terugzoef naar huis…

Het was een zware dag vandaag. Eigenlijk is het dat altijd wel op die eerste dag na het weekend, maar vandaag was echt bijzonder zwaar. Damn wat had ik het zwaar. Ver voor de wekker werd ik wakker van de marktkramenverhuurder die marktkramen opbouwde voor mijn deur. Met een half geopend oog tuur ik naar buiten… De scooter is professioneel verplaatst zodat de marktkramen gewoon kunnen staan. Stom! Ik had hem weg moeten zetten. Nou ja, opgelost. Ik kruip terug naar m’n matras en val gelijk weer in coma. Een uurtje later word ik wakker van de marktkooplieden die hun gehuurde kraam volstouwen met koopwaar. Met hetzelfde half geopende oog kijk ik naar buiten. De scooter is nogmaals verplaatst. Hij staat nu half op de weg en dreigt tussen twee busjes gesandwicht te worden. Ik spring uit bed en red mijn scooter. Daarna gaat het licht weer uit bij me. Ik ben doodop. Wat een weekend…

Misschien dat ik maar gewoon moet stoppen met werken. Dan maakt het niet zoveel uit als zo’n weekend er zo inhakt. Maar ja, ik kan niet knippen en heb er geloof ik ook niet echt veel talent voor. Dus zit er voorlopig niks anders op en moet ik om zien te gaan met deze loodzware maandagen. Damn….

Ze kijken allemaal mijn kant op…

Tijdens het tikken van dit stukje wordt er twee keer heel hard naar me gejuicht. Raar volk.

Fietsers rijden eigenlijk altijd en overal door rood. Levensgevaarlijk is het, sommigen denken echt dat ze onschendbaar zijn. De overheid verzint van alles om ons voor rood te laten stoppen. Bijvoorbeeld stoplichten die aftellen, maar dat werkt eerder averechts lijkt het wel: ‘Ik ga verdomme geen 32 tellen wachten!’. Wat ook geprobeerd is, is het verhogen van de boete op door rood licht rijden, maar aangezien er nooit een fietser wordt beboet zet dat ook al totaal geen zoden aan de dijk. En als oudste middel is er natuurlijk de paal met het knopje waar je als fietser je ongeduld op af kunt reageren…

Ik heb niet het idee dat drukken op dat knopje ook maar enige invloed heeft op het groen worden van het verkeerslicht. Het geeft een gevoel van macht: ‘kijk mij hier ‘s het verkeer stilzetten met een druk op dit knopje’. En da’s alles.

Die palen staan er echt als bezigheidstherapie. Bij deze weet ik dat zelfs heel erg zeker.

Gewoon blijven ademen Theo… Adem in… Adem uit… Ik heb hem!!!!!!!!!! De fantastische iPad van Apple!!!!!!

Gewoon gescoord bij Teleworld. Alsof het niks is! Alsof ik bij de slager een ribkarbonade bestel: ‘Heeft u een iPad voor me?’, ‘Jazeker, welk formaat had u gehad willen hebben?’, ‘Doet u de 32 Gb maar, die lijkt me wel groot genoeg voor mij alleen’, ‘Anders nog iets meneer?’, Waaaaaaaaaaaanzinnig!!!!!!!!!!!!!

Morgen vast veel meer over die heerlijke iPad. Voor vandaag laat ik jullie achter met de foto’s van het uitpakken van die supersexy iPad op mijn nieuwe vloerkleed

Ik wil niet zielig doen ofzo hoor, maar alleen is toch best wel alleen…. Mooi nieuw appartement. Leuke spulletjes. Perfecte locatie. Alles toppie. Maar zo weinig mensen om dat mee te delen. En wat doe je dan, als je alleen bent? Dan zoek je het in de techniek. Uiteraard! Dus ik heb een 3D tv gekocht van Samsung (de 46C7700) en nu zitten alle gasten van DWDD gewoon gezellig bij mij in de huiskamer. Vanavond had ik Femke en Rick op bezoek. Mijn kamer was gelijk gevuld!

Geloof me, 3D gaat heel erg groot worden nu onze vriendenkring toch vooral bestaat uit Facebook relaties die je zelden in het echt ziet.

Het principe achter 3D tv is dat het rechter- en het linker-oog een verschillend beeld gepresenteerd krijgen (net zoals vroeger met een stereokijker gebeurde). Bij de Samsung TV gebeurt dat door het beeld voor het linkeroog en het beeld voor het rechteroog in een waanzinnig snel tempo achter elkaar te laten zien. Een speciale bril zorgt ervoor dat je ogen alleen de beelden zien die voor dat oog bestemd zijn.

Klinkt allemaal erg leuk, maar het is nog wel erg nieuw. Dus als bezitter van een 3D tv loop je nog iets te ver voor de troepen uit. Er zijn namelijk nog geen echte 3D uitzendingen. En alhoewel er al wel een 3D Blue Ray-speler te koop is, zijn er nog geen Blue Ray 3D-films te krijgen. Verder zijn die speciale brillen (die je niet bij de tv krijgt) met 99 Euro per stuk ook behoorlijk prijzig.

Een collega van me vroeg zich af hoe ik dat ging betalen als straks al mijn vrienden 3D voetbal komen kijken. Hahaha die collega snapt er niks van. Aan één 3D-bril heb ik voorlopig wel genoeg.

Inter wint met 3-1 van Barcelona. Dat zijn harde cijfers; geen speld tussen te krijgen. Als je geen enkele fout maakt in een proefwerk krijg je een 10. Ook daar hoef je niet lang over te praten. Anders is het als een cijfer de mening van iemand uitdrukt. Dan moet je de context kennen om het cijfer te kunnen begrijpen. Wat betekenen drie sterren in de Michelin-gids? En wat betekent een 9 op Iens?

Johannes van Dam is Amsterdams bekendste restaurantrecensent. Zijn macht heeft mythische proporties aangenomen. Schrijft Johannes een restaurant de hemel in dan kun je er wekenlang niet terecht zonder ver tevoren gereserveerd te hebben. En breekt Johannes een restaurant af dan kan de eigenaar meestal vrij snel op zoek naar een andere tijdbesteding.

Johannes heeft een geheel eigen manier van cijfers geven die je moet kennen om hem te begrijpen. Alles tussen een 9 en een 10+ betekent dat Johannes het heel erg lekker vond en vooral dat alles klaargemaakt was op de manier zoals Johannes vindt dat het moet. Cijfers  tussen 7 en 8 vallen te beurt aan restaurants met goede bedoelingen maar beroerde uitvoering. Dit zijn voor Johannes zware onvoldoendes en deze restaurants overleven de winter dan ook meestal niet. Heel zelden deelt Johannes een cijfer onder de 5 uit. Dat betekent dat je in dat restaurant echt de kans loopt aan tafel dood neer te vallen; het liefst zou Johannes hier zelf de deur op slot draaien.

Ik kreeg vandaag een foldertje in de bus van een mij niet bekend Indiaas restaurant. Bij twee hoofdgerechten krijg je t/m december slechts één aardappel, maar het bijgerecht is wel gratis. Bij bestellingen vanaf €12,50 betaal je €1,25 bezorgkosten en A’dam Noord kun je er kopen voor maar €15 (exclusief €1,50 bezorgkosten). Wat een wazige folder! Gelukkig staat er ook nog heel eerlijk op vermeld dat Johannes het eten niet te vreten vond dus deze folder gaat linea recta bij het oud papier.

Twee weken voor mijn verhuizing vraag ik via internet bij UPC een aansluiting in mijn nieuwe woning aan: TV plus internet. Ik krijg bijna gelijk een bevestiging dat mijn aanvraag is ontvangen en enkele dagen later krijg ik nog een keer een bevestiging, maar nu staat er ook bij wat ik exact aangevraagd heb. Dat gaat helemaal goed komen! Denk ik…

Ik dus naar de winkel en een Samsung 3D LED TV gescoord. Kan ik in mijn nieuwe huisje gelijk tv met meer diepgang zien.

Het is de dag voor mijn verhuizing. Ik verbaas me er een beetje over dat ik van UPC niks meer heb gehoord. Dus toch maar even bellen. Een vriendelijke UPC-dame legt me geduldig uit dat mijn aanvraag nooit is aangekomen. Niet bij haar tenminste; niet in haar ‘systeem’. Ik ben ergens blijven hangen op internet en dat internet heeft me met die twee ontvangstbevestigingen mooi voor de gek gehouden. En nee, dat ligt niet aan mij, stelt ze me gerust, dat gebeurt heel erg vaak. Ik bof eigenlijk dat ik haar aan de lijn heb want ze kan mijn aanvraag nu gelijk invoeren en dan duurt het nog maar maximaal 10 werkdagen voor ik naar die superblitse tv van me kan kijken.

Na 10 dagen worden twee zelf-installatiepakketten bezorgd. Ik sluit de boel gelijk aan en zet verwachtingsvol de tv aan…. Ruis…. Dan internet maar proberen… Knipperende lampjes, maar geen signaal. Ik weer bellen. Een vriendelijke UPC-meneer weet te vertellen dat mijn modem zich heeft aangemeld, maar nog even wat software aan het ophalen is. Weet je wat, zegt hij, u krijgt een sms van me als het zou moeten werken. Duurt maximaal 24 uur.

Nou niet dus. Een dag later nog geen sms ontvangen dus maar weer bellen. Nu weer een mevrouw aan de lijn die me weet te vertellen dat er in mijn straat nog een kabel aangesloten moet worden in de centrale. Dus dat ik nog geen signaal heb is wel logisch. Dat aansluiten gaan ze 2 dagen later voor me regelen.

Een dag later krijg ik ineens een sms van UPC. Het zou al moeten werken.

Helaas… Niet dus. Ik sms UPC NEE en word gelijk teruggebeld. De UPC juffrouw weet me te vertellen dat het echt zou moeten werken. Die centrale zou niet een dag later pas aangesloten worden, nee dat was vorige week al gebeurd. Ik haak af. Wat is nog waar bij UPC?  De volgende dag staat een monteur op de stoep. Hij controleert de kabels, kijkt in de centrale, en constateert dat ik nog niet aangesloten ben. Als hij dat gedaan heeft werken TV en internet eindelijk! Jippie!!

En dan wordt er gebeld. Een postbode van TNT met twee grote dozen van UPC. Ik herken ze gelijk, dit zijn weer 2 zelf-installatiepakketten… Niet de pakketten die ik besteld had en mijn naam verkeerd gespeld… Ik weer bellen… Blijk ik twee aanvragen gedaan te hebben: 1 via internet en 1 telefonisch…. Diepe zucht… Drie dagen later krijg ik een sms van UPC: ‘Uw kabelaansluiting is geactiveerd’. Goddank ja!

Deze zomer wordt in Zuid Afrika het WK voetbal gespeeld. En zoals altijd tuimelen de biermerken over elkaar heen om ons met leuke goodies te verleiden om tijdens het voetbal kijken toch vooral hun bier te drinken. Heineken heeft dit jaar alweer iets bedacht voor op je hoofd. Een soort traditioneel Afrikaanse omgebouwde mijnwerkershelm. Lekker stoer en lekker mannelijk. Het Brabantse Bavaria gooit het dit jaar over een heel andere boeg. Volgens Bavaria staat de vrouw dit WK centraal. De Brabantse brouwers hebben een fotocollage gemaakt om aan te geven wat ze daar mee bedoelen.

Ik kan er wel iets mee. Het ziet er in ieder geval een stuk beter uit dan zo’n vak vol mannen met van die Heineken-helmpjes.

Bavaria huurde Sylvie van der Vaart en het bedrijf Supertrash in en kwam met de DutchyDress die je bij een speciaal 8-pack Bavaria cadeau krijgt. Die combinatie zou toch iets moois op moeten leveren zou je denken? Nou… dit is het eindresultaat….

Een oranje vuilniszak waarin zelfs de mooiste vrouw er beroerd uitziet… Ik vrees dat we deze zomer veel mannen met baard, harige benen en bierbuik in zo’n oranje jurkje door Afrika zien hossen… Daar gaat onze goede naam. Nou ja.. goed…

De iPad komt een maand later naar Europa. Omdat ie in de VS zo goed verkoopt, zeggen ze. Dus wij moeten ons nog wat langer behelpen. Desnoods met surrogaten.

Maar die halen het natuurlijk niet bij een echte.

Dat er een echt toetsenbord op zit is denk ik een pré. En ook qua gewicht en batterijduur mag ik niet klagen. Maar verder is het een vrij waardeloze beleving al met al

De grootste ergernis in het verkeer is bumperkleven, was deze week uitgebreid in het nieuws. Nou daar ben ik het hartgrondig mee eens!

Vanochtend zat ik weer ‘s een keertje op de weg en al heel snel was het raak. Het was op de A2 bij de wegwerkzaamheden. Je hebt daar drie versmalde rijbanen waar je maximaal 90 km/u mag rijden. Ik rijd op de linkerbaan en ja hoor… Gelijk weer zo’n bumperklever…. op mijn voorbumper. Echt vreselijk irritant!

Ik mag niet te enthousiast klinken. De koper van mijn huis vraagt zich namelijk af of hij wel in ‘de goede wijk’ heeft gekocht als ik De Jordaan zo ophemel. Dus ik zal voorzichtig zijn, gematigd. Best geinig wonen hier hoor. Helemaal niet verkeerd. Wat me vooral bevalt is de nabijheid van tientallen restaurants. De Jordaan is ermee bezaaid. En die tentjes wil ik de komende tijd allemaal proberen. In de buurt van mijn vorige huis had je ook prima restaurants overigens hoor. Was echt niks mis mee. Echt niet.

Ik was afgelopen zaterdag met MK bij Cous Cousine in de Westerstraat in Amsterdam. We hadden dat wel verdiend vonden we want we hadden de dag nuttig besteed met het draaien van wasjes, kopen van een tv (daarover later meer), inrijden van de scooter, proefliggen in een hangmat en bier drinken bij de Blaffende Vis.

Cous Cousine is een Marokkaans restaurant met gerechten uit die regio. Ik ga voor een tagine met kip en die is gewoon erg goed. Voor- en na hadden we ook nog wat, maar vermoedelijk door de drukte op die dag is me dat allemaal ontschoten. En koppijn trouwens zondagochtend, maar dat kwam vast door de kou op m’n bol tijdens het scooteren naar de Mediamarkt.

Ik weet het, ik had gewoon thee moeten drinken. Past ook veel beter bij een Marokkaans restaurant. Als je zin hebt in lekker Marokkaans eten dan kan ik je Cous Cousine van harte aanbevelen!

Op mensen die niet beter weten maakt het hebben van een secretaresse een enorme indruk. Volgens mij is een secretaresse daarom vooral een statussymbool: ‘Kijk mij eens belangrijk zijn’.

Als je beter weet dan besef je dat die secretaresse er alleen maar is omdat haar baas slordig is, zijn agenda niet kan beheren, niet weet hoe de procedures in het bedrijf in elkaar zitten, niet in staat is zelfs het meest eenvoudige klusje te regelen, voortdurend zijn wachtwoorden vergeet dus kortom een onbekwame onbenul is. Dus wat nou status?

Het was vandaag nationale secretaresse-dag. Op deze dag moeten de onbenullen een soort van test afleggen. Die begint al ‘s ochtendsvroeg want de test wordt door de secretaresse niet in de agenda gezet; de onbenul moet er dus zelf aan denken! Vervolgens moet de onbenul geheel zelfstandig een actie uitvoeren: hij moet de straat op en bij een bloemenkraam een bloemetje kopen. En als laatste moet hij met dat bloemetje in zijn hand zijn secretaresse weer terug zien te vinden. Als dat allemaal gelukt is mag hij weer rustig een jaar lang de onbenul uithangen.

Het is zonnig. Ik zit op m’n balkonnetje. Beetje niksen. TV uitzoeken in een magazine. Voor me uit staren. Kopje thee erbij. Ik hoor de oude Wester slaan. Twee bouwvakkers spelen wat met hun hamers en een schilder klimt omhoog en omlaag op zijn steiger. Ik zit eigenlijk heel erg prettig, maar voel me zo midden op de dag wel enigszins bezwaard ten opzichte van die drie hard werkende mannen; dat ik hier zo zit te lummelen zeg maar.

En dat trekken ze zich aan. Luieren werkt blijkbaar aanstekelijk.

Ik heb mijn Ebretti scooter binnen. Wat een heerlijk ding is dat zeg. Echt super! Maar dus wel op elektriciteit, fluisterstil en ineens… leeg.. Zoals vanochtend. Ik dacht dat ik na mijn heldhaftige optreden van gisteravond nog makkelijk op en neer naar Zuid Oost zou kunnen. Nou… niet dus… De laatste kilometers legde ik met een top van 15 km per uur af. En ik maar om me heen kijken. Naar die Arena enzo. Mooi hoor. Ik zou er niet aan moeten denken om er snel aan voorbij te rijden… Tuftuftuf… Hahaha gelukkig was er op kantoor een stopcontact waar ik m’n scooter aan mocht hangen. En zo kwam ik dus weer thuis.

Wat staat ie mooi hè? Zo naast die boom. Vinden honden ook.

Gadverdegadverdegadverdegadverde…. Vieze vuile kutbeesten! En vieze vuile kutbaasjes die die vieze vuile kutschijt niet opruimen!

Ik had vanavond zangles. Rond negenen stap ik op mijn scooter en wil wegrijden. Er komt een stinkscooter aan waar ik even op wacht en dan komt er als een dolle Henkie ook nog een meisje achteraan gefietst. Ik rijd haar voorbij en ze roept ‘Hij heeft mijn tas, die klootzak heeft mijn tas‘. Ik twijfel geen seconde en zet de achtervolging in. Mijn elektroscooter is gelukkig opgevoerd dus ik haal de 50 met gemak… Ik sjees over de Westerstraat, Marnixstraat, Nassaukade… en dan zie ik die stinkscooter in de verte verdwijnen. Daarom stonk hij zo natuurlijk, nog beter opgevoerd. Ik weet niet meer over die dader te vertellen dan dat hij helemaal zwart was (zwarte jas en zwarte scooter bedoel ik natuurlijk). Knap signalement.

En zo is dat natuurlijk wel vaker. Dus daar heeft de politie nu iets op bedacht: beveiliging met DNA-code!

In Amsterdam zie je overal borden hangen die potentiële dieven waarschuwen dat het gebied is beveiligd met DNA-code. Een beetje dief zal het daar denk ik wel van in zijn broek doen. Maar hout  snijden doet het natuurlijk niet. Want wat is nou het geval, in een enkele winkel hangt bij de deur een spuitbus met verf die je alleen met speciaal licht ziet. Elke winkel heeft een unieke verf, met eigen DNA dus. Als er een overval heeft plaatsgevonden, en het winkelpersoneel niet gelijk is doodgeschoten, kunnen ze met hun van angst trillende vingers een knop indrukken waardoor de overvaller wat van die onzichtbare verf over zich heen gespoten krijgt. Mocht hij dan later gepakt worden en besmeurd blijken met de onzichtbare verf van de overvallen winkel dan heeft ontkennen niet zoveel zin meer.

Maar ja, moet je hem wel eerst te pakken krijgen dus. En daar wringt de schoen volgens mij. Want stel dat die tasjesdief nu onder de DNA-verf van dat meisje zit? Who cares! Dat wast hij er wel weer af. Of wordt nu iedere Amsterdam met een scooter onder speciaal licht gehouden? Dacht het niet.

Om aan te tonen hoe goed het systeem werkt had de politie laatst een lokauto neergezet in een ongure wijk. Als je de auto open zou breken kreeg je DNA-verf over je heen. In de auto waren camera’s verborgen, rond de auto stonden camera’s opgesteld en er stonden agenten in de buurt te posten. Toen na twee dagen eindelijk een autokraker toesloeg werd hij nog voor hij boe of bah kon zeggen in de kraag gegrepen en onder speciaal licht gehouden. ‘Ja, we hebben hem!’, kraaide de politiechef. Tjongejonge… Inderdaad. Zonder die DNA-verf hadden ze hem nooit te pakken gekregen. Ik hoop dat de boefjes van deze wereld het wel geloven.

Nee, da’s niet die dame in de bediening… De Nederlandse band Bettie Serveert speelt de Mezz in Breda plat.

Heerlijk optreden. Ook al is het eerlijk gezegd niet helemaal mijn muziek. Maar met mijn Bredase vrienden is het altijd gezellig dus wat maakt het uit!

MK heeft een verrassing voor me. Ze heet Keessie en is vandaag bij me ingetrokken. Ze komt uit een goed nest, is zindelijk en uiterst knuffelbaar.

Haar eerste dag in de Jordaan heeft ze vol verwondering doorgebracht op haar nu al favoriete plekje voor het raam. Ik hoop dat we samen erg gelukkig gaan worden.

Een vriendin van me verhuist vandaag naar hartje Londen. Nu is Londen op zich beter en sneller te bereiken dan een stad als Maastricht, maar toch is dit een bijzonder moment. Samen met twee vriendinnen staan we daarom op Schiphol om haar bij verrassing uit te zwaaien. Het is ff haasten, maar ruim op tijd zijn we er. We zoeken de gate op waar ze zich moet melden en wachten. En wachten. En wachten. en maken een foto van onszelf.

We worden een beetje nerveus. Ze zal toch niet…? We bellen. En bellen. En bellen, maar ze neemt niet op. Dan maar sms’en… geen reactie. Over een half uur zou de vlucht oorspronkelijk al vertrekken. Maar door een vertraging wordt het 25 minuten later. Dat geeft lucht want onze vriendin is normaal gesproken wel zo slim om alle vluchten van Easyjet de hele dag door te volgen zodat ze vertragingen aan ziet komen. Ze zal vast 25 minuten later vertrokken zijn, spreken we onszelf moed in.

Een nieuw plan moet er komen. Als volleerde geheimagenten verspreiden we ons over de hal. Ik post bij de roltrap, de dames bij twee verschillende gates. De klok tikt onrustig verder. De telefoon trilt…. Ze is het… Vanachter de douane.. Shit! Geen bagage en online ingecheckt… Dan wordt het ook wel erg moeilijk om iemand te verrassen.

Het ga je goed Marike! Hopelijk tot snel!

Ik heb een probleem. Internet is nog steeds niet aangelegd in mijn nieuwe appartement. En ik merk nu dat ik internet toch wel heel hard nodig heb voor deze blog. Niet zozeer voor het uploaden van het dagelijkse stukje want dat lukt via mijn vreselijke dure UMTS-kaartje nog wel, maar wel voor de inspiratie, want lekker surfen is er nu ff niet bij. Alleen het hoognodige doe ik: mail, Facebook, uploaden, uitloggen, klaar. Je mag dit dus geen writersblock noemen, vind ik. Het is meer een surfgebrek.

Gelukkig bewaar ik  in een speciaal mapje op mijn bureaublad altijd wat foto’s waarvan ik denk dat er wel een verhaal in zit. Vaak duurt het maanden voor dat verhaal er komt. En al die maanden liggen die foto’s ergens in mijn achterhoofd te rijpen tot ze publiceerbaar zijn. Maar door die voorraad ben ik nu ook heen. Dus publiceer ik nu een onrijp plaatje. Ik weet dat er een verhaal in zit. Maar vraag me niet welk. Misschien dat ik er over een paar maanden nog wel op terug kom.

Mijn moeder belde. Ze was weer ‘s ergens ingetrapt. Een telefonische verkoper had haar omgeluld om via internet te gaan bellen, via Suprieur…. Van de makers van Pretium… Nou dan weet je het wel. Aan dat soort bedrijven verdienen Kassa, Radar en de Consumentenbond een vette boterham. Daar moet je dus echt niet mee in zee gaan. Maar ja, dat had mijn moeder niet door.

Toen ze het Suprieur-welkomstpakket eenmaal in huis had was ze al een stuk wijzer en er bleek bovendien een kaartje bij te zitten om van het contract af te komen. Dus dat stuurde ze gelijk op.

En toen werd ze weer door die aalgladde verkoper gebeld. En weer liet ze zich ompraten: ja meneer, nee meneer, natuurlijk wil ik goedkoper bellen…

Vijf minuten later had ze al weer spijt en toen kwam ik in beeld. Of ik die mensen van Suprieur wilde bellen om dat contract omgedaan te maken…

Wat een kutklus… Dit soort bedrijven laat zich zelden afpoeieren. Je zult moeten dreigen met rechters en consumentenorganisaties. Op internet lees ik verhalen over uiterst onaangename mailwisselingen. Over klanten die geschoffeerd zijn. Over een onwillige organisatie die alleen jouw geld wil…. Het zweet staat in mijn handen. Ik moet ze bellen. Maar heb zo weinig zin…

Na 5 zwarte koffie heb ik genoeg adrenaline verzameld en bel Suprieur. Het zweet gutst in m’n handen. Het kart klopt me in de keel. De telefoon gaat over. Een stem. Het gesprek kost 15 cent per minuut plus de kosten voor het gebruik van mijn mobiele telefoon. Nou da’s lekker. Zul je zien dat ik een half uur in de wacht sta. Ik klem de telefoon in m’n nek en ga verder met werken. Er zijn wachtenden voor me en ze verontschuldigen zicht voor het wachten. Ik zet me schrap voor zo’n kwijlend telefonisch wacht-muziekje. Het blijft nog stil en dan ineens…

‘Goedemiddag met Suprieur, waarmee kan ik u helpen?’. DIt moet een vergissing zijn. Zo snel! Ik hakkel compleet verrast mijn naam en de mevrouw vraagt waar ik voor bel. Ik houd me in. Het lijkt me het beste om rustig te beginnen. Eerst een beetje meekwijlen en daarna keihard toeslaan. Dus ik zeg op vreselijk onnozele toon dat mijn moeder een contract heeft afgesloten maar daar toch liever vanaf ziet. Ze wil de postcode en het huisnummer weten en dan hoor ik haar tikken. Ik voel al m’n spieren spannen.. Ik zal ze hebben, die klote-oplichters. Als ze ook maar iets zegt dat me niet bevalt maak ik haar helemaal af. Dan dreig ik met de beste advocaat en met de rijdende rechter tegelijk, dat zal ze leren… Ik voel een koude rilling van opwinding over m’n rug lopen. Mij zullen ze niet hebben. Van mijn moeder blijven ze gvd af!

Ik hoor haar slikken. ‘Meneer’, zegt ze. Ja, antwoord ik met niet verborgen irritatie. Nu komt het, denk ik. Nu moet ik sterk staan. Me niet laten ringeloren. Deze oplichtersbende zal mijn moeder niet te pakken krijgen! Potdomme! En dan zij weer: ‘Ik heb het contract ongedaan gemaakt hoor, uw moeder zal niets meer van ons horen’.

Huh?

Bizon buitenreclame was laatst negatief in het nieuws. Dit reclameplakbedrijf benadert gemeentes met het aanbod om wildplakken van reclameposters tegen te gaan door die wild geplakte posters structureel te verwijderen. Als tegenprestatie vragen ze dan officiële plakplekken voor Bizon reclameposters. Klinkt nobel. Ware het niet dat het grootste wildplakbedrijf van Nederland eigendom is van Bizon. Dus ze plakken eerst een gemeente ‘wild’ vol en bieden daarna met Bizon de oplossing. Oplichters zijn het!

Reclameposterophangbedrijven zijn sowieso oplichters, vind ik. In de buurt van de Amsterdam Arena start vanaf het fietspad naar station Duivendrecht een zandpad dat daar vermoedelijk al langer ligt dan alles er omheen. Het pad leidt nergens heen, komt een eind verderop gewoon weer op een fietspad uit. En langs dat totaal onzinnige pad heeft JCDeceaux een reclamezuil geplaatst.

Oplichters zijn het. Allemaal.

Ik was weer ff lekker bezig. Liet m’n iPhone in het water donderen. Gewoon helemaal onder. Schrikken!! Gelijk uitgezet natuurlijk en een dag later voorzichtig geprobeerd of er nog leven in zat. Dat was zo. Alleen… de centrale knop deed het niet meer dus ik kwam geen programma’s meer uit. En bellers hoorde ik niet en zij hoorden mij niet… Maar verder werkte hij dus nog wel… Op advies van mijn broer heb ik de iPhone toen op de verwarming gelegd en verdomme… Hij doet het weer helemaal!

Daar ben ik echt heel erg blij mee. Want a.s. donderdag presenteert Apple het nieuwe iPhone OS en in de zomer verwachten we natuurlijk een compleet nieuwe iPhone. En die nieuwe wil ik hebben en niet dat model dat nu verkocht wordt want die is maar net ietsjes beter dan de eerste versie. Beetje sneller en een kompas. Boeien.

Alhoewel…

Amstelveen is in rep en roe. Nou ja, niet heel Amstelveen, maar wel een gedeelte. Een beetje een nuffige, bekakte, pedante, dure, dodelijk saaie buurt heeft de politie ingeschakeld omdat er dingen in de wijk niet in de haak zouden zijn. Bewoners zagen dingen die ze niet normaal vonden. Waarvan ze dachten dat er wellicht iets niet pluis was. Waarvan ze vonden dat de politie daar toch echt ‘s naar moest kijken. Het riekte. Er zat een geurtje aan. Het was niet pluis. Er was rook dus vast ook vuur…

En de politie ging dus gelijk op onderzoek uit. Rechercheerde het geval. Zocht uit wie erachter zat. Waar deze persoon gezocht moest worden en hoe deze gegrepen kon worden. Ze zochten naar motieven en mogelijke alibi’s en toen alles in kaart was gebracht belden ze bij de vermoedelijke dader aan…

MK heeft vervolgens uitgelegd dat ze het busje daar een paar weken parkeert omdat de parkeervergunning voor Amsterdam nog niet rond is. En toen was het goed. Want het is daar vrij parkeren.

En nu geen flauwe grappen over dat ze beter boeven kunnen gaan vangen. Want het is echt heel eng als er ineens een paar weken lang een vreemde auto in je wijk staat. Doodeng! Ik zou ook geen oog meer dicht doen.

Het hoeft niet altijd met geboortes gepaard te gaan. Kan zo ook wel, een nieuw leven. Ik ben vandaag een nieuw leven begonnen. Met onwennige stapjes en alles ontdekken en al. Dat hoort zo bij een nieuw leven.

Als een kind kijk ik met grote ogen uit naar het leven dat voor me ligt. Wat gaat het me brengen? Wat zal ik er in te betekenen hebben?

Ik ben vandaag een nieuw leven begonnen. Zonder nageboorte.

Het is goede vrijdag. Vanochtend om half 10 zouden mijn wasmachine en wasdroger verhuisd worden richting Jordaan. Om 10 uur heb ik nog niemand gezien dus ik ga bellen. Blijken de verhuizers te denken dat we voor volgende week vrijdag een afspraak hebben staan, terwijl het vandaag echt de goede vrijdag was.

Terwijl ik in de Jordaan wacht op de verhuizers hang ik nog snel een lamp op. Er wordt aangebeld, ik druk de spot snel in zijn houder. De verhuizer knipt het licht aan. Pang! Stoppen knallen eruit. Dit is niet een goede vrijdag om gehaast een lampje op te hangen.

Ik fiets naar het stadsdeel om me te laten inschrijven, maar kan geen geopende  ingang vinden. De portier helpt me uit de brand. Op goede vrijdag wordt er niet gewerkt in het Amsterdamse gemeentehuis. Dit is niet een goede vrijdag om jezelf in te schrijven.

Teleurgesteld door alle tegenslag fiets ik naar Juizz en bestel een blitse elektrische scooter van Ebretti. Ik voel me gelijk een stuk beter. Dit is een goede vrijdag om een elektrische scooter te kopen.

Ik ben nergens ingetrapt vandaag. En dan moet ik ook gewoon eerlijk zeggen dat ik daarvoor maar één keer uit heb hoeven wijken; alleen voor de NRC.Next want die verscheen vandaag op groot formaat, want groot heeft de toekomst. Het zou extra leuk zijn als ze morgen weer zo groot zijn en het geen grap blijkt te zijn!

Morgen verhuis ik naar de Jordaan. Dus nog maar ‘s gebeld met UPC want die hadden na twee bevestigingen per mail niets meer van zich laten horen. Blijkt dat de internetsite van UPC met me gemaild heeft, maar dat niet heeft doorgegeven aan de mensen die het aansluiten daadwerkelijk moeten doen. Echt waar hoor, en dat kwam wel vaker voor. En het zou ook kunnen komen doordat mijn naam wel erg leek op een naam die ze al kenden, daar raakt een internetsite door van slag blijkbaar. Maar het komt nu echt allemaal goed. Erewoord. Over 10 werkdagen maximaal hoor, want als ik geluk heb zijn het er 9. En dat was dus gisteren dat ik dat hoorde want anders had ik echt gedacht aan een 1 april grap.