BlaBlaBlog.nl

We zijn doorgereden naar Zweden, het land van Pippi Langkous. Pippi leefde hier van 1969 tot 1973. Ze was een brutaal, respectloos, verwend, luidruchtig kind dat alle volwassenen de baas was. Tegenwoordig zijn alle kinderen zo, maar destijds was Pippi toch echt een uitzondering.

We staan hier voor villa Kakelbont, het huis waar Pippi samen met Witje het paard en meneer Nilsson het aapje woonde.

Pippi was de leider van een vriendenclub bestaande uit de naïevelingen Tommy en Annika. Ze wist deze sukkels zo te bespelen dat ze alles voor haar deden. Samen haalden ze voortdurend rottigheid uit en dreven daarmee de andere dorpsbewoners tot wanhoop. En ook al zag je Pippi nooit werken, toch zwom ze in het geld. Hoe ze daar aan kwam laat zich raden… Tegenwoordig zijn dit soort losgeslagen groepen hangjongeren heel normaal, maar destijds was Pippi toch echt een uitzondering.

Pippi Langkous was in haar tijd het archetype van een kutkind. Maar naar de maatstaven van 2009 is ze eigenlijk een heel normaal, misschien zelfs een beetje een saai meisje. En da’s best erg om te moeten constateren.

We zijn vanuit Terschelling doorgereden naar de Deense hoofdstad Kopenhagen. Da’s echt een mooi stadje. Leuke huisjes in allerhande kleuren enzo. Onvoorbereid rijden we maar zo een beetje rond en volgen de bussen met toeristen want die zullen ons wel naar iets leuks brengen, denken we. De rit stopt bij de haven. Er staat een beeldje van een zeemeermin. Op de achtergrond zie je industrie. Waarschijnlijk de Carlsberg brouwerij. We begrijpen het niet, maar iedereen neemt een foto van dit beeldje. Er komt een man op ons af die vraagt of hij een foto van ons moet maken. Nou ja, waarom ook niet.

Verder is het hier allemaal Lego in Denemarken. Lego-huis, Lego-trein, Lego-brandweerkarzene, Lego-tankstation, Lego dit en Lego dat. Ze zijn er echt dol op! En wat ook opvalt is dat er veel Zweden en Noren in oude auto’s volgeladen met drank op weg zijn naar huis. Want drank is hier stukken goedkoper dan daar. Toch fijn dat de overheden op deze manier zorgen voor een beetje inkomen voor de onderkant van de samenleving. De Denen zijn verder heel erg vriendelijk. Dat denken we althans want verstaan doen we ze niet. Heudespreuteknurrebreut.. Zoiets.

Het zit er alweer op, ons weekend Terschelling. Wat een mooi weekend was het! Ik was nog nooit eerder op dit eiland en het heeft me aangenaam verrast. Het heeft bossen, heide, duinen, grasland, gezellige kroegen, restaurants, heel veel lekkere fietspaden, mooier weer dan op het vasteland en vriendelijke bewoners! Het was echt heerlijk!

Ik had hier best wat langer willen blijven. Maar ja, we moeten door. Onze nepvakantie is nog lang niet ten einde. Maar eerst nog even een foto van elkaar nemen. Da’s toch zo lekker hip!

Kostte wel wat moeite om die achtergrond er onder te plakken, maar is wederom gelukt. Ik word nog een kei met Photoshop!

Buren zijn altijd leuk om te zien. Wij hadden buren die keken wat wij deden en wij keken wat zij deden. Wij deden niet veel. Beetje barbecuen en wijn drinken. Zij aten aardappels, deden de afwas, sloegen een balletje en fietsten een ommetje. Onze kippenpoten waren toen net klaar.
En nu is er een caravan tussenin komen staan. Iemand met mensenvrees. Heeft zichzelf lekker verstopt achter twee windschermen. Mensen… Brrrrr….

We staan niet op het meest gezellige veld. Toen we donderdagavond om kwart over tien aankwamen was de receptie al gesloten, maar er hing een briefje dat we hier moesten staan. Het hele veld was al in diepe rust. In de caravan naast ons zag ik een vrouwelijk gestalte in badjas rommelen in de voortent… Verder bewoog er hier niets meer. De volgende dag schrijven we ons in. De receptioniste vraagt of we op de juiste plek staan en ik kan me maar net inhouden om te klagen over de doodsheid en de buuv die er al om kwart over tien induikt… Aan het eind van de middag komt onze buurvrouw aan fietsen. Ze groet ons vriendelijk. Het blijkt de dame van de receptie te zijn. Pfffff…..

Het stond afgelopen week in De Telegraaf dus het is misschien wel waar, de trend voor 2009 is de nepvakantie. Nep-vakantiegangers struinen het internet af op zoek naar kiekjes van hun nep-bestemming, photoshoppen zichzelf erbij en zetten ze dan op een blog, Flickr of Hyves: ‘Kijk ‘s waar ik was!’
En da’s best lullig voor die online-inbrekers waar ik gisteren over vertelde. Hoe vaak zullen die wel niet stuiten op een achter de bank weg gedoken familie die drie weken op nepvakantie is?

Ik doe ondertussen net of we op Terschelling zijn. Kostte wat moeite om MK op die gevonden strandfoto te plakken, maar op de lichtval na ben ik best tevreden over het eindresultaat.

Het schijnt dat inbrekers mensen zijn die ook gewoon twitteren en blogs lezen… Maar dan op gejatte computers. Dus ik ga hier niet meer zeggen dat we er even uit zijn en al helemaal niet hoe lang. En de hond hebben we thuis gelaten hoor en die’s hartstikke vals. En mijn buren kijken de hele dag bij ons tv en het alarm staat op scherp. En er zit vreselijk scherp prikkeldraad op ons tuinhek en alles van waarde hebben we ergens anders opgeslagen. Zo! Pak van mijn hart dat ik dat ff duidelijk heb gemaakt.

We kwamen door Harlingen. Ik moest nogal nodig. Maar het was helaas eb dus dat werd een boom.

De crisis slaat in Amsterdam harder toe dan in de rest van Nederland. Dit en volgend jaar gaan er naar verwachting 32.500 banen verloren. Al die nieuwe werklozen zullen rond moeten zien te komen van een karige uitkering, als ze die al krijgen. Da’s geen vertpot. De gemeente doet wat ze kan, maar kan het niet alleen. Het waterleidingbedrijf, een architectenbureau en een aannemer springen bij.  In het Vondelpark hebben zij de Vondelfontein doen herrijzen!

De originele Vondelfontein was een ontwerp van architect Pierre Cuypers (die we kennen van de Vondelkerk, Amsterdam CS en het Rijksmuseum) en bood de Amsterdammer gelegenheid om echt duinwater te drinken. Dat werd door de bevolking gretig gedaan omdat dat water beter was dan het Vechtwater dat men normaal kreeg.

Ergens in de jaren ’40 werd de fontein vernietigd. Ik vermoed dat men de Duitse bezoekers aan onze stad niet tegen het hoofd wil stoten dus vandaar dat er zo’n vage tijdsaanduiding wordt gegeven. En nu staat ie er dus weer! Bijna op dezelfde plek als vroeger. Klaar voor het laven van de dorst van de werkloze, berooide Amsterdamse bevolking. En nog steeds met zuiver duinwater!

In Amsterdam kun je ook best mooi fietsen hoor. Natuurlijk heb je hier niet van die mooie heuvels als in Limburg en natuurlijk heb je hier geen bossen en heide zoals op de Veluwe, maar we hebben wel een heel erg mooie haven! Het havenbedrijf heeft daarom vier fantastische fietsroutes in de haven uitgestippeld en bewegwijzerd. Ik doe vandaag de Westhaven route.

Links van me de geur van olie, rechts het stof van puin, in de verte de Afrikahaven en langs me eindeloze rijen naar roet en diesel stinkende vrachtwagens. De haven in optima forma!

Als je een bedrijf vestigt in de haven huur je meestal twee keer zoveel ruimte als je echt nodig hebt. Want wie weet heb je die ruimte later wel nodig en dan is het onhandig als er een buurman zit. Gevolg is prachtige vergezichten!

Terwijl ik hier fiets moet ik  aan een gedicht van Marsman denken: ‘Denkend aan Holland zie ik eindeloze rivieren traag door oneindig laagland gaan, rijen ondenkbare ijle populieren als hoge pluimen aan den einder staan’.

Wat ik mis is een bos. Een bos van bomen dan. Want met een beetje fantasie kun je overal een bos in zien.

Zo’n mooie omgeving vraagt gewoon om een camping! Dus die is er ook. Maar je moet er wel naar zoeken hoor want in de campinggids staat ie niet.

Ongetwijfeld ben je nu net zo enthousiast als ik over dit mooie stukje Amsterdam. Heb je dus ‘s een keer geen zin om alweer die Gulpener berg over te fietsen, de Drunense Duinen onveilig te maken of die leegte van de Veluwe op te snuiven dan vind je hier alle info over de vier havenfietsroutes in ons mooie Amsterdam.

Je kijkt soms je ogen uit als je ziet wat er allemaal bij drogisterijen wordt verkocht. Het Kruidvat lijkt wel een klassieke platenzaak, Etos heeft een compleet assortiment ondeugende speeltjes voor de vrouw van nu en DA gooit uiers in de aanbieding.

Het zijn uiers van beesten die in een dal hebben gelopen. Blijkbaar maakt dat verschil uit. Zullen ze dan lekkerder zijn? Gekookt? Of gebakken? Of zuig je zoiets leeg, net als bij een kreeftenpoot? Als iemand een recept voor me heeft houd ik me aanbevolen.

Lang geleden, in de tijd dat er nog geen kassen, koelcellen en vrachtvliegtuigen waren, at je alleen in deze periode van het jaar aardbeien. Ook spruiten, bloemkool, tomaten, appels en eigenlijk alles wat groeit heeft zo zijn eigen oogstmoment. En juist op die momenten is de smaak op zijn best en de prijs het laagst.
Maar verwend als we zijn willen we tegenwoordig altijd alles kunnen eten en dus liggen de supermarkten vol met opgekweekte of van ver gehaalde groenten. Duur, minder vers, vaak minder lekker en zeker minder duurzaam. We weten zelfs niet eens meer zo goed welke gewassen bij welk seizoen horen!
Gelukkig lijkt dat te veranderen. Er komt steeds meer aandacht voor eten volgens het seizoen. En dan niet beperkt tot groenten en fruit.

Grolsch help een handje en heeft met speciale verf een seizoen-aanduiding op haar blikjes gezet. Deze wordt blauw als het bier het lekkerst is (koel*meter. Als het woord koel* blauw is, smaakt je bier het lekkerst). En da’s dus al weken zo… Houdt dat bierseizoen ooit op? Want dit trek ik zo geen maanden.

Het laatste slot! We hebben het gered! Voor al die lezers die vinden dat ik wel erg weinig auto’s heb laten zien vandaag twee schitterende foto’s van PB. Dit is de Lola Aston Martin waar Jos Verstappen mee reed.

En dit is de Spyker C8 Laviolette GT2R die bestuurd werd door Jarek Janis, Jeroen Bleekemolen en Tom Coronel en heel stoer vijfde is geworden!

En zoals het hoort sluiten we deze serie af met een ‘making off’. Op de foto hieronder zie je hoe ik alle moeite doe om die ene auto voor mijn lens te krijgen.

En omdat ik toch best wel blij ben als ik ook eens haar op mijn hoofd heb wil ik jullie ook nog mee laten genieten van mijn transformatie naar het normale leven.

Tot zover Le Mans. Het is nu echt afgelopen. Beloofd.

Trekken jullie het nog een beetje met dat geneuzel over Le Mans? We zijn er echt bijna doorheen hoor. Vandaag een paar dingetjes die me langs de baan opvielen. Er staan overal grote TV-schermen waarop je de race kunt volgen. En zoals je misschien zelf ook weleens ervaart hebben TV’s een aanzuigende werking. Je blik wordt er gewoon naartoe getrokken. En dus krijg je zo’n situatie als hieronder.

Rechts is de baan en de pitstraat. Hier raast elke zoveel seconde een auto langs. Hier worden banden verwisseld en wordt benzine getankt. En al die mensen die er met hun neus bovenop staan kijken de andere kant op, naar het immense TV-scherm.

De afgelopen 7 jaar (even uit mijn hoofd) heeft de Deen Tom Kristensen met zijn team Le Mans weten te winnen. Het is opvallend hoeveel Deense autosport-fans er op Le Mans zijn.

Op weg naar huis komen ons bij Luik nog steeds Denen voorbij rijden. Euh.. ik bedoel, rijden we nog steeds Denen voorbij.

De toegangskaartjes voor Le Mans zijn met enkele tientjes spotgoedkoop. Alleen voor een plekje op de tribune betaal je ietsjes meer. Maar zo’n tribuneplek is eigenlijk helemaal niet nodig. Bijna voor elke tribune zijn gratis staan- of zitplaatsen gecreëerd zodat het tribune-uitzicht niet exclusief voor tribunezitters is. En met een beetje creatieviteit maak je onder of naast de tribune gewoon je eigen privé-tribune.

Voordat ik naar Le Mans ging dacht ik dat ik er allemaal mannen in leren jackies aan zou treffen. Nu was het daar te warm voor dus dat viel heel erg mee. En daar zal deze verkoper niet blij mee zijn geweest.

Wat de race op Le Mans voor mij speciaal maakt is dat deze 24 uur duurt. Je ziet de zon onder gaan, de lichten aan gaan, de zon opkomen, de lichten uitgaan. Heel bijzonder.

‘Blijf je dan ook 24 uur wakker?’, vroegen veel mensen me. Nou ik in ieder geval niet. En als ik zo ‘s om me heen kijk ook anderen niet.

Op de tribunes en langs de baan zie je veel gesloten ogen. Deze mijnheer pakt bijvoorbeeld even zijn rustmomentje een uurtje voor de finish.

En voor gehandicapten zijn zelfs speciale slaapplaatsen gereserveerd.

De tweede vraag die me vaak werd gesteld is of er ook vrouwelijke bezoekers zijn. En jawel hoor die zijn er genoeg. Er zijn zelfs opvallend veel gezinnen met jonge kinderen.

Maar waarom zou je als vrouw eigenlijk ook niet meegaan? Of je nu aan het strand een krantje leest of langs de baan, dat maakt toch niks uit?

In het oergezellige bostheater in het Amsterdamse Bos speelt theatergroep Het Amsterdamse Bos vanaf vandaag De Storm van William Shakespeare. En wij zijn erbij!

De Storm is het verhaal van Prospero, de hertog van Milaan, die door zijn broer en diens bondgenoten is afgezet en samen met zijn 3-jarige dochter in een gammele sloep op zee wordt achter gelaten. Twaalf jaar later lijden de broer met zijn bondgenoten schipbreuk en spoelen aan op het eiland waar de doodgewaande Prospero de scepter zwaait… Vanaf dan zijn ze in zijn magische macht.

Ik vond het een geslaagde voorstelling. Sterker nog, ik kon het dit jaar zelfs volgen! Het verhaal is dus eenvoudig, met niet te veel lagen, niet te lange teksten, veel humor, goede muziek en behoorlijk goed acteerwerk. Met name Sieger Sloot overtuigt als Prospero en Bart Rijnink speelt een hilarische Ariël. Zelfs toen de regen begon te vallen bleef het publiek geboeid. Gaat dat zien! Het stuk wordt tot en met 9 augustus 2009 elke dag (m.u.v. maandag) om 21:30 opgevoerd. Meer info vind je op de site van het Bostheater.

Ik kan denk ik dagen vullen met van alles over de camping in Le Mans. Zal ik niet doen hoor. Alleen vandaag nog. Zoals ik gisteren al vertelde is het niet echt een camping zoals je die kent. Loop je naar het toilet dan slik je stof (voordeel is dat je neus ook gelijk dicht zit) en probeer je met je auto van de plek te komen dan lukt dat maar moeilijk door het hoge gras. Voor normale camping-gasten een gruwel! Op die keurig nette camping in Rijssen (weet u nog) zagen we ze het gras knippen, de stoep vegen en hun auto wassen. Die mensen zouden gillend gek worden in Le Mans.

Nee, dit is meer de camping zoals we die van Low Lands kennen. Met een klein verschil… De auto’s van de campingbezoekers.

Wat dacht je bijvoorbeeld van deze Jaguar met voorzettent? (let ook op de gele Ferrari op de achtergrond).

Naast ons staan maar liefst drie van die Ferrari’s.

Toch niet gelijk een auto die je op zo’n kampeerplaats verwacht. Al is het wel handig want het pad van ‘weg’ naar tent is door deze bolides keurig gemaaid.

Nadeel van een Ferrari is natuurlijk dat er verrekte weinig bergruimte in zit. Dus het klopt wat ze altijd zeggen over mannen in dure sportauto’s.

Die hebben echt een kleine (tent).

Morgen meer slot!

Ben weer thuis. Met een hoofd vol indrukken. Wat een geweldig weekend was dit! Als een soort van slotakkoord wil ik vandaag nog een paar dingetjes met je doornemen, maar ik vrees dat het me wat meer dagen gaat kosten. Vandaar die (1). Waar te beginnen?

De camping misschien? Eigenlijk kun je het niet echt over een camping hebben. Er zijn weilanden vrijgemaakt waar je je tent neer mag zetten. Daar sta je dan met duizenden anderen en je deelt een stuk of 8 toiletten en een handvol douches. Maar geeft niks hoor. Ze worden goed schoon gehouden en het gros van de mannelijke bezoekers pist toch liever in de struiken (zoek dus vooral een plekje in het midden van het terrein, da’s een stuk droger en het stinkt er minder). Op de camping gelden typische Le Mans-regels. Regel 1 is dat je eten van een BBQ hoort te komen. Het liefst eentje die heel hard rookt.

Regel 2 is dat je vooral veel herrie moet maken. We moeten namelijk allemaal 24 uur wakker blijven dus daarmee help je elkaar enorm. Dus draai ‘s nachts gewoon knoeperharde muziek en trek daarvoor de stroom uit een brommend aggregaat.

Op de camping wordt enorm veel gezopen. Ook dat is eigenlijk een regel, maar dan een ongeschreven dus die krijgt geen nummertje. Maar dat je daarna van de bierflesjes iets moois maakt is wel regel 3. We zien mooie torens, hele teksten gemaakt met flesjes en gewoon kunstig chaotische taferelen.

Volgend jaar neem ik geen blikjes meer mee. Waarom schrijft dan ook niemand hierover? Dat kun je als nieuwkomer toch niet allemaal ruiken of zo? Gelukkig maar dat deze blog er nog is (ik zeg het zelf maar).

Morgen meer terugblik op Le Mans!

Peugeot wint! En Peugeot is tweede! En Audi die vorig jaar zo oppermachtig was ziet zijn eerste auto op plaats drie terug. De 007 Lola Aston Martin heeft iedereen verbaasd en is vierde. Ons eigen Spyker is in haar klasse vijfde geworden. Na vier Ferrari’s en voor alle Porsches. Ik mag mijn cap met trots dragen!

Jos is door technische problemen helaas terug gevallen naar plaats 14.
En nu gaan we samen met die 250.000 andere toeschouwers proberen thuis te komen. Pffff… Wat een weekend!

Er rijden op Le Mans vier verschillende raceklasses door elkaar: P1, P2, GT1 en GT2. De snelste P1 heeft nu 360 ronden afgelegd. De snelste in de andere klassen 337, 323 en 309. Wat ik maar wil zeggen, het is nogal rommelig om te volgen allemaal. Maar daar hebben we iets voor!

De KangarooTV! Op dit appaaatje kun je live beelden bekijken waarbij je kunt kiezen uit een aantal streaks, het geeft info over teams en tracks, alle standen en rondetijden en commentaar in Engels of Frans. Eigenlijk onmisbaar als je het spelletje wilt volgen.
Even grappig tussendoor: we zitten op de tribune. Die is half leeg en ondanks de vaste plaatsen zit iedereen dus gewoon ergens waar ie dacht lekker te zitten. Nou dat hadden we gedacht. Een Engelsman met platte pet heeft ons zojuist verjaagd. Dat was zijn stoel! We zitten nu naast hem. Vermoeiend typje.

Nog 2,5 uur race voor de boeg. De auto van Jos heeft vannacht helaas grote technische problemen gehad waardoor hij nu op de 13e plaats rond rijdt. Zijn teamgenoten in de 007 wagen hebben meer mazzel en rijden op positie 4! De Lola Aston Martin 009 is rond tienen hard gecrasht en kan niet verder.

Het was een lange nacht hier op Le Mans. We zijn vast de enigen die 7 uur hebben geslapen! De camping loopt ondertussen gestaag leeg. Halve wedstrijders.

We gaan toch maar even een paar uurtjes slapen. Onze camping ligt op een kilometer of vijf van de pit. Gelukkig rijden er gratis bussen want we zijn toch best wel moe…

De pitstraat heeft met die heldere verlichting een magische aantrekkingskracht deze nacht. Tot morgen!

De avond valt. De halve kippen zijn uitverkocht. PB geniet van z’n verjaardagscadeau. We maken ons op voor de nacht. Mijn eerste race in het donker.

De foto’s zullen er vanaf nu niet beter op worden. De sfeer zeker wel!

Echt alle nationaliteiten zijn hier vertegenwoordigd. De Spanjaarden herken je aan de slanke blote buik. De Duitsers aan de dikke blote buik en de Schotten aan de witte blote buik.

Maar de Fransen pik je er pas echt makkelijk uit!

De race is bijna drie uur onderweg. Jos rijdt op een indrukwekkende zesde plaats achter twee Peugeots, twee Audi’s en achter de Aston Martin nummer 7 uit hetzelfde team als Jos. En het is druk!!!

Het is hier echt erg gaaf. Niet normaal hoeveel bezoekers uit de hele wereld. En alles tot nu toe erg relaxed.
Kan me alleen niet voorstellen dat ik nog 21 geboeid kan blijven door auto’s die hier rondjes van 13,5 km rijden dus draai me steeds meer richting mijn favoriete bezigheid: publiek kijken!

En gelijk aanspraak! Wat zo’n Spyker-cap al niet doet.

Ben er verder niet op in gegaan hoor. Kreeg toch sterk het gevoel dat ze alleen maar uit was op mijn geld.

Spyker zit in financiële nood. En da’s mooi een opsteker voor mij. Bij gebrek aan voldoende wisselgeld scoor ik een coole cap voor een tientje!

Nog een uur voor de start van de race die, het mag niet verbazen, 24 uur duurt. De spanning stijgt! Later meer.

Het is hier echt top! Perfecte sfeer, heerlijk weer en best aardig volk. Vandaag door de pit gewandeld en genoten van allemaal mooie auto’s. Bijvoorbeeld van deze Aston Martin. Die is echt supermooi!

Een stukkie verderop staat nog zo bloedmooi exemplaar. Een blauwe. Het merk ben ik vergeten. Fraai toch?

Niet dat al die auto’s even mooi zijn hoor. Ik zag me toch een lelijke Mazda.

Beetje jammer vind ik dat.

Dit weekend wordt in het Franse plaatsje Le Mans de befaamde 24-uur van Le Mans verreden. En ik ben erbij!!! Yippie!!!!!

Als je dit leest zit ik hopelijk al ergens op een Franse camping tussen ruige gasten in leren jackies bier te drinken en boeren te laten (je moet zorgen dat je geaccepteerd wordt natuurlijk). Of het bijwerken van een weblog past binnen de stoere-mannen-race-cultuur betwijfel ik, maar als ze een keer niet opletten werk ik de blog wel ff bij. Tot laters! Woowie! Racen!!!

Dat zingen van me brengt nog niet echt veel geld in het laatje. Ik moet er daarom echt iets naast gaan doen. Maar wat?

De Volkskrant zoekt een parlementair medewerker. Dat lijkt me zo enorm saai! De hele dag politiek… Pfff…. Niks voor mij. Albert Heijn dan misschien. Die is op zoek naar een medewerker groenten en fruit. Ik weet niet hoor. De hele dag tussen dat gezonde voedsel…. Pfff…. Niks voor mij. Bij het Kruidvat hebben ze gelukkig wel een leuke baan voor me!

Vakantiemedewerker! Ik weet inmiddels alles van vakantie dus het moet wel heel raar lopen willen ze mij niet aannemen.

Zachte hand? Harde hand? Welke hand werkt het beste denk je? Het Vondelpark wordt opgeknapt en veel grasvelden zijn opnieuw ingezaaid. Dan is het natuurlijk niet de bedoeling dat bezoekers op die pas ingezaaide velden gaan lopen want dan wordt het helemaal niks met dat gras. In eerste instantie werden die velden daarom afgezet met onaardig uitziende hekken met daarop vriendelijk bedoelde borden. Dat werkte want je klimt niet zo snel over zo’n hek.

In de volgende fase van de renovatie zijn de hekken achterwege gelaten en blijven alleen de vriendelijk bedoelde borden over….

En dat werkt dus duidelijk niet. Geen hond kan hier lezen. Of geen hond wil hier kunnen lezen. Ik vind het in ieder geval hondsbrutaal.

Even een oude draad oppakken. In 2005 maakte ik me druk om zomer-rages en zat er achteraf gezien best heel erg dichtbij. Voor dit jaar voorspel ik een veel duurzamere rage. Niet meer al dat plastic, maar gewoon degelijk hout. We gaan deze zomer massaal Kubb spelen!

Ik weet het zeker. Heb het spel nu al drie keer in het wild gezien: één keer op een camping in Limburg en twee keer in ons eigen Vondelpark. Het past helemaal in die eco-vriendelijke trend van de laatste tijd. Gewoon een jutezak met wat blokken hout erin. Geen batterij of irritant geluid. Gewoon ouderwets klink, klank, klonk enzo.

Ik voorspel je: wil je er deze zomer bij horen ren dan snel naar de winkel om een zak Kubb te kopen. 

En leer vervolgens die spelregels uit je hoofd. Heel erg goed. En doe dat dan zo dat je ze makkelijk aan iemand uit kunt leggen. Want ik snap er na de uitleg die ik van die camping-gast kreeg nog geen jota van. Je moet met blokken gooien, elkaar raken of juist niet. En daarna juist wel of juist niet. Of zo. En dan naar voren (of naar achteren, weet ik veel). Maar als je het eenmaal door hebt schijnt het een erg onderhoudend spel te zijn. En je hoort er in 2009 helemaal bij!